apokaliptyczne końca świata ( poezja Kasprowicza). Kreacja Boga to temat bardzo często spotykany na kartach literatury. Motyw ten jest często poruszany, gdyż Bóg jest bardzo ważny w kulturze chrześcijańskiej. Bóg jest Stwórcą wszystkiego co widzimy, który czuwa nad jego porządkiem, to dobry i miłosierny. Na początku moich rozważań, chciałabym przybliżyć definicję oraz etymologię słowa Bóg. W encyklopedycznym rozumieniu, proponowanym przez Encyklopedię powszechną PWN termin Bóg wywodzi się od różnych pierwiastków – z języka łacińskiego – deus – co oznacza bóg światła i dnia, a także – diw – w znaczeniu niebo, święcić. Znaczy to, że nazwa ta jest mocno związana pierwotnie ze sfera niebiańską. Słowo Bóg jest oprócz słowa ,,świętość” kluczem do zrozumienia świata człowieka, oznacza bowiem rzeczywistość Najwyższą , ponadempiryczną, do której człowiek może się zwracać, od której spodziewa się pomocy i ocalenia. Trudno jest myśleć o Bogu, nie zakładając jakiejś wzajemnej relacji Boga do człowieka i świata. Stąd też źródło biorą różnorodne kreacje boskiej postaci w literaturze, ponieważ Bóg – obecny w każdej sferze ludzkiego życia, staje się bardzo często głównym tematem do rozważań w twórczości wielu pisarzy. W swojej pracy, skupię się na kreacji wizerunku Boga w literaturze średniowiecznej i młodopolskiej.