Źródła wiedzy o bezpieczeństwie narodowym (państwaecznych i w konsekwencji – mimo ograniczania przep.ywów kulturowych – do pogorszenia stanu bezpieczeństwa. MoŜna więc powiedzieć, Ŝe o ile bezpieczeństwo innych dziedzinach jest względnie mierzalne czy nawet wymierne (np. w zakresie zagroŜeń militarnych), o tyle w kulturze trudno jest stworzyć jakiekolwiek obiektywne wskaźniki zagroŜenia, a więc stanu bezpieczeństwa kulturowego. Mówimy oczywiście o stanach bezkonfliktowych, o okresie pokoju w stosunkach międzynarodowych. W warunkach konfliktów zbrojnych, w okresie wojny, sytuacja jest inna. kultura i jej dobra dzielą losy narodu i naraŜone są na wszelkie niebezpieczeństwa, tym zniszczenie, rabunek, zaginięcie. Okres wojny jest okresem nadzwyczajnym, tragiczne i niszczycielskie doświadczenia zw.aszcza II wojny światowej sprawi.y, Ŝe eczność międzynarodowa, dzia.ając przede wszystkim poprzez ONZ i UNESCO, wprowadzi.a szereg uregulowań międzynarodowych mających na celu ochronę dóbr kultury czasie konfliktów zbrojnych, począwszy od przytoczonej wyŜej konwencji haskiej z 1954 r. Pojęcie bezpieczeństwa kulturowego jest stosunkowo nowe, choć historia potwierdza, historycznie doskonale znane. ZagroŜenia dla kultury istnia.y od wieków (a nawet tysiącleci) i by.y skutkiem najazdów zbrojnych, podbojów kolonialnych (a nawet odkryć ) w przeszłości i współcześnie.