Tomasz Judym jest głównym bohaterem powieści Stefana Żeromskiego “Ludzie bezdomni”. Jest on młodym chirurgiem oraz absolwentem warszawskiej szkoły medycznej i paryskiej uczelni . Pochodzi z biednej warszawskiej rodziny. Tomasz pragnie za wszelką cenę ulżyć doli najbiedniejszych , brak mu jednak charyzmy i konsekwencji w działaniach. Jako młody i pełen ideałów lekarz próbuje zmienić otaczającą go rzeczywistość . Pomoc biednym traktuje jak obowiązek moralny, zwłaszcza ze sam pochodzi z takiego środowiska. Niestety kiedy chciał działać wśród tych ludzi, pomagać im wyeliminować nędzę jako źródło chorób, spotykał się z odrzuceniem ze strony otoczenia. Bywa przesadny w czynach i słowach , zatopiony w myślach, refleksyjny, bywa także nieprzewidywalny, niekiedy wręcz niezrównoważony . Judym wyrzeka się własnego szczęścia , mimo że kocha Joasię , odtrąca ją , by móc skupić się wyłącznie na realizowaniu wielkiej idei pomocy potrzebującym. Doktor bardzo szybko się zniechęca kiedy napotyka na pierwsze niepowodzenia założonego planu, nie potrafi elastycznie działać, zdobywać sojuszników, by zmierzać do wyznaczonego celu. Jest to człowiek, którego poglądy nie pasowały do ideologii i modelu społecznego epoki, w której przyszło mu żyć. Tomasz Judym z typowo romantyczną wrażliwością , marzycielstwem i indywidualizmem jest bohaterem, którego działania w świecie gdzie rządzi władza pieniądza , podziałów społecznych musiały zakończyć się porażką .Warta podziwu jest determinacja Tomasza , który potrafił poświęcić wszystko co kochał , dla dobra ludzkości .