Analiza Strategii-Raport Badań

    W celu dokonania analizy strategii wojskowej , wybrałam książkę pt.”Sztuka Wojny'-Sun Tzu ponieważ ukazuje ona obszerny zbiór zasad taktyki i strategii wojskowej. Na wstępie autor podkreśla znaczenie wojny. Według niego, wojna jest dla państwa sprawą najwyższej wagi, sprawą życia, a nawet i  śmierci. Wspomniał również, że wojna to krok ostateczny, i należy  do niej sięgać jedynie w przypadku zagrożenia. Jeśli jednak, doszło  by do takiej sytuacji, autor pokazał ciąg teorii strategicznych, które według niego są niezbędne na polu bitwy.

Według Sun Tzu duże znaczenia na przebieg wojny ma: czynnik moralny, pogoda, teren, dowodzenie i taktyka. Trudno tu się nie zgodzić. Każdy z nich, nawet w pojedynkę, może zapewnić  zwycięstwo. Dlatego warto mieć je dobrze przysposobione, aby w wyniku wojny, potrafić je dobrze wykorzystać. Czynnik moralny, rozumiem jako  posłuszeństwo żołnierzy, bezwzględne zaufanie względem dowódcy, które sprawi że nie wycofają się, nawet jeśli wiedzą że idą na śmierć. Czynnik pogody, to np. działanie podczas 'ciemności' , to wiedza na temat stałej pogody na danym terenie. Teren czyli, sprawdzenie-pochyłości terenu, łatwości zdobycia,zbadanie czy jest on bezpieczny czy może też nie. Dowództwo to mądrość, rzetelność, męstwo i surowość. Zaś przez taktykę, rozumiemy całą organizację, szereg działań które podejmujemy w celu rozszyfrowania rywala. Sun Tzu  podkreśla, że nie ma dowódcy który nie przyswoił by tych czynników. Jeżeli dowódca dobrze je opanuje, to wygra. Dlatego też, należy zwrócić na nie dużą uwagę. Autor pokazał wiele aspektów które maja duże znaczenie na polu walki. Postanowiłam opisać te, które wyróżniają się najbardziej. Tak więc w pierwszej kolejności omówię:

Wywiad-Czyli proces gromadzenia informacji na temat obcej techniki zbrojnej, gospodarki,technik wojskowych, a także badanie ukształtowania terenu czy warunków pogodowych na danym terenie. Wykorzystywany jest również w planowaniu taktyki i strategii wojennej, zarówno w trakcie prowadzenie wojny jak i w czasie pokoju. Dogłębnej analizie poddawana była liczebności wroga, kompetencje dowództwa, zdolność żołnierzy. Według Sun Tzu priorytetem było określenie stanu gotowości wroga następująco, czy są oni głodni-czy też w pełni sił, czy moralne są dobre, czy też w wojsku panuje nie ład, czy są zmęczeni podróżą, czy też rześcy. Autor podkreślał jednocześnie że bardzo dużą rolę odgrywa zajęcie jak najlepszej lokalizacji podczas wojny, aby uzyskać przewagę nad wrogiem. Dlatego wywiad odgrywa dużą rolę podczas bitwy. Następnie:

Cele i metody strategiczne-jak wiadomo każdy kto rusza na pole bitwy myśli tylko i wyłącznie o tym by odnieść zwycięstwo. Autor podkreślał że ważnym czynnikiem jest także użycie podstępu, lub inaczej mówiąc zmylenie przeciwnika. Zalecał np. składanie podarunków, oddanie kobiet, w celu uśpienia czujności przeciwnika, by potem zaatakować z zaskoczeniem. ‘Najwyższym osiągnięciem jest pokonać wroga bez walki’.1 Dlatego sprawą najwyższej wagi jest rozbicie strategii wroga. Koszt utrzymania wojsk był olbrzymi, więc drugorzędną sprawą kampanii było uzyskanie jak największej ilości zysków, przy minimalnych stratach. Tak więc ‘Nie porywali się z motyką na słońce’ tylko trzymali się ściśle określonego planu. .Kolejnym ważnym krokiem ku zwycięstwa jest:

Dowództwo- a właściwie jego dobry dobór. Jak już wcześniej wspomniałam, dowódca powinien posiadać takie cechy jak: mądrość, roztropność, kreatywność, odwaga. Oprócz tego powinien być wyrozumiały, zachowywać pewne informacje tylko dla siebie, w celu uniknięcia przeniknięcia np. taktyki do obozu wroga. Możemy to osiągnąć przez stwarzanie mylnych sytuacji. Np. sprzymierzenie sobie przyjaciół w obozie wroga, a później przekazywanie złych informacji w celu detronizacji rywala.

Dowódca – winien być odważny, przygotowany na śmierć-ale przy tym zachować czysty umysł, by nie stracić kontroli nad swoim zachowaniem, podejmować słuszne decyzje i nie lękać się śmierci. Dowódca według autora powinien trzymać się na dystans ze swoją armią, by w wynikłej sytuacji potrafił poświęcić ich dla dobra narodu. Ale również powinien zdobyć szacunek i zaufanie, aby zachować dobre morale. Powinien ich karać za błędy, ale również nagradzać za podjęty wysiłek i wole walki. Powinien być nieugięty, by budzić respekt. Dowódca powinien wiedzieć kiedy zaatakować, kiedy się wstrzymać, by uderzyć z jak największą silą. ’ Dlatego używając oddziałów musisz dokładnie rozpatrzyć sytuację,tak jak gracz, który uderzając mocno piłką o ścianę musi być przygotowany na jej silne odbicie. Przyłożona siła może być niewielka, a skutek ogromny'2 . Następnym ważnym aspektem jest zachowanie:

Ducha walki-Dlaczego? Ponieważ zapewnia nam wiarę w zwycięstwo, wiarę w to że sprostamy stawianym przed nami celom. Aby podtrzymać go w swojej jednostce , każdy dowódca powinien zapewnić odpowiednie środki dla żołnierzy np. zapewnienie pożywienia, dobre wyposażenie a także zapewnić im szkolenie na najwyższym poziomie, by czuli się pewni tego co potrafią. Gdy tego zabraknie, morale jednostki spadną, przestaną być pewni co do swoich umiejętności, przez co nie będą potrafili skupić się na bitwie, brak będzie w nich takiego entuzjazmu, który mógłby ich ponieść do zwycięstwa. Można to też jednak wykorzystać u wroga, gdy duch walki ich opuści. Będą wtedy stanowić łatwy cel. Ważnym elementem jest poniżej wymieniony: Podstęp, zaskoczenie – jest to niezwykle trudne do zrealizowania. Aby ta sztuka się powiodła musi złożyć się kilka wyżej wymienionych czynników. Nie może zawieść strategia, wywiad, a także musi sprzyjać ukształtowanie terenu. Według tego co napisał autor, wojna to nic innego jak sztuka wprowadzania w błąd, dostarczanie przeciwnikowi mylnych informacji, oraz wykorzystywanie błędów przeciwnika. Właśnie, i tutaj możemy wykorzystać ten podstęp,zaskoczenie. Jeżeli przeciwnik popełni błąd, w jego szykach wystąpi luka, powinniśmy to bezwzględnie wykorzystać. Uderzyć w każdy jego słaby punkt, bądź tez sprawić by takowy się pojawił. Jak już wcześniej wspomniałam, dużo czasu autor poświęcił na to by pokazać nam jak bardzo ważne jest ukształtowanie terenu, zdobycie jak największej ilości informacji na jego temat. Tak więc, postaram się przekazać to co autor miał na myśli: Ukształtowanie terenu-aby być dobrze zorientowanym w tym temacie, należy przeprowadzić dogłębną analizę i bardzo solidny wywiad. Wiedza którą przekażą dowódcom zwiadowcy, będzie niezbędna w trakcie opracowywania taktyki. Najbardziej sprzyjającym terenem do bitwy jest teren który sprawi jak najwięcej problemów przeciwnikowi. To będą tereny bagienne, góry, lasy. Bowiem jeżeli mamy toczyć walkę na terenie otwartym musimy być pewni tego że nasza armia da radę. Inaczej jesteśmy skazani na niepowodzenie. Tak więc, teren na którym będzie toczyć się bitwa należy precyzyjnie dobrać. I ostatnim czynnikiem który autor opisał było: Prowadzenie wojny-należy prowadzić wojnę tak, by ponieść jak najmniej strat, a zysk przy tym był w miarę możliwości duży. Należy wykorzystać wszelką mądrość jaką posiadasz. W czasie konfliktów, w miarę możliwości korzystać z zapasów wroga, by odciążyć naród, który utrzymuje wojsko. Koniecznie przestrzegać się przed atakowaniem miast, ponieważ wiadomo że poniosło by to za sobą duże starty. Jak zauważyć można wszystkie wyżej wymienione elementy składają się na elementarz kunsztu wojennego. Należy jednak pamiętać że najlepszym rozwiązaniem jest zawsze to pokojowe, a wojnę należy trzymać w odwodzie. Wojna jest procesem bezwzględnym co więcej skutków przez nią wywołanych nie cofniemy, nawet najlepsza strategia nie gwarantuje nam wygranej. W historii świata było wiele przykładów w których potyczki wydawały się wygrane a jednak wystąpił jakiś czynnik nie pożądany. Nawet najdoskonalsza strategia zawsze ma jakieś luki. Dlatego jeśli można uniknąć starcia, zastąpić je negocjacjami to na pewno będzie to lepszym rozwiązaniem. Negocjacje oczywiście muszą dać mniej więcej to co chcemy osiągnąć oraz zadowolić lub sprawić złudzenie zadowolenia strony przeciwnej. Korzyści muszą być obupólne. Jak to bywa na wojnie nie mamy złotego środka,wygranym jest ten który osiąga cel tak czy inaczej, a z drugiej strony jest przegrany i to jak bardzo się jest przegranym zależy od wybranej przez nas strategii umiejętnego wykorzystania wszystkich sprzyjających warunków. Książka autorstwa Sun Tzu jest nie wątpliwie wielkim dziełem. Ponieważ pomimo upływu wielu lat, nadal możemy czerpać z niej wiedzę, znaleźć wiele zaleceń i cennych rad przydatnych w dniu codziennym.