Motyw Zbrodni i kary

Analizując fragment powieści Fiodora Dostojewskiego, określ motywy popełnienia zbrodni oraz przedstaw jej wpływ na bohatera. Wykorzystaj znajomość całego utworu. „Zbrodnia i kara” to XIX-wieczna powieść psychologiczna znakomitego rosyjskiego pisarza, Fiodora Dostojewskiego. W utworze autor stawia pytanie czy można nie być zbrodniarzem jeżeli nie wierzy się w Boga, jednak na nie nie odpowiada, zostawia tą refleksję czytelnikowi. Jak sam tytuł mówi, powieść traktuje o winach i konsekwencjach ich popełniania. Głównym bohaterem – owym zbrodniarzem jest Rodion Romanowicz Raskolnikow – ubogi, były student prawa mieszkający w Petersburgu.

Analizując fragment powieści Fiodora Dostojewskiego, określ motywy popełnienia zbrodni oraz przedstaw jej wpływ na bohatera. Wykorzystaj znajomość całego utworu.

„Zbrodnia i kara” to XIX-wieczna powieść psychologiczna znakomitego rosyjskiego pisarza, Fiodora Dostojewskiego. W utworze autor stawia pytanie czy można nie być zbrodniarzem jeżeli nie wierzy się w Boga, jednak na nie nie odpowiada, zostawia tą refleksję czytelnikowi. Jak sam tytuł mówi, powieść traktuje o winach i konsekwencjach ich popełniania. Głównym bohaterem – owym zbrodniarzem jest Rodion Romanowicz Raskolnikow – ubogi, były student prawa mieszkający w Petersburgu. Jego ofiarą staje się stara lichwiarka – Alona Iwanowna, ale także (choć przez przypadek) jej przyrodnia siostra, Lizawieta. Rodion zostaje ukarany zarówno pod względem fizycznym (zesłanie na Syberię), jak i moralnym, co zostanie opisane w późniejszej części wypracowania. Analizując podany fragment powieści, postaram się określić motywy popełnienia tejże zbrodni i przedstawić jej wpływ na psychikę bohatera, w odniesieniu do całego utworu.

Zamieszczony fragment pochodzi z części pierwszej „Zbrodni i kary”. Wcześniej Rodion przypomina sobie, jak zaczęła się jego znajomość z Aloną – kiedyś znajomy Raskolnikowa, gdyby potrzebował pieniędzy, dał mu adres starej lichwiarki. Półtora miesiąca później Rodion postanawia zastawić u niej biżuterię. Wracając od Iwanownej wstępuje do traktierni i tu słyszy rozmowę studenta z młodym oficerem dotyczącą właśnie Alony i Lizawiety – jest to akcja właściwa fragmentu.