Maurice Maeterlinck Ślepcy

Bohaterowie:  12 ślepców  6 kobiet i 6 mężczyzn  3 ślepych od urodzenia  najstarszy ślepiec  piąty i szósty ślepiec  trzy ślepe staruszki modlące się  najstarsza ślepa  młoda ślepa  ślepa wariatka  12 to całość, zamknięty obszar  ksiądz (martwy)  pies  dziecko  ktoś Nastrój:  tajemniczość  niepokój  zegar bije godzinę 12 – nie wiadomo, czy jest noc, czy dzień

Bohaterowie:  12 ślepców  6 kobiet i 6 mężczyzn  3 ślepych od urodzenia  najstarszy ślepiec  piąty i szósty ślepiec  trzy ślepe staruszki modlące się  najstarsza ślepa  młoda ślepa  ślepa wariatka  12 to całość, zamknięty obszar  ksiądz (martwy)  pies  dziecko  ktoś

Nastrój:  tajemniczość  niepokój  zegar bije godzinę 12 – nie wiadomo, czy jest noc, czy dzień

Ślepcy:  przytułek – nie lubią stamtąd wychodzić  wyszli z przytułku, bo było święto, był ciepły dzień, ksiądz chciał im coś pokazać  ślepota jest dwubiegunowa:  rzeczywista (dosłowna)  metaforyczna  ślepota metaforyczna  zagubienie w życiu, zagubienie w świecie; nowa epoka, która nie wiadomo co przyniesie; ślepcy wchodzą w nieznane  poczuli strach gdy odkryli, że ksiądz nie żyje – gdy go nie czuli każdy myślał tylko o sobie, gdy przyszedł strach zaczęli potrzebować siebie; otwierają się na innych – ślepota na drugiego człowieka  jeśli jest się ślepym nie można kochać, nie ma emocji – ślepota emocjonalna

Dziecko:  widzi.

Młoda ślepa:  wie dużo  słucha księdza  rozpoznawała słuchem osoby wrażliwe (miała tę umiejętność w dzieciństwie)  nie była ślepa emocjonalnie

Ślepcy boją się podjąć decyzję, nie ma przywódcy.

Pies z przytułku:  przekazuje informacje, których oni nie słuchają; idą biernie, liczą tylko na niego; nie wchodzą w istotę  szansa na wyjście

Instynkty nie są w stanie im pomóc. Ślepcy pozbawieni są instynktów.

Zakończenie: Płacz dziecka, szelest sukni lub liści (niewiadomo), rozpaczliwy płacz, zbliża się niebezpieczeństwo, nastrój wskazujący na nieszczęście

Skojarzenie z Jaskinią Platońską  przytułek to jaskinia  gdy ślepcy są wyprowadzeni:  wyjście na słońce, które ich oślepia  wyjście ze znanego w nieznane  wyjście z domu niewoli do Ziemi Obiecanej  bunt Narodu Wybranego  człowiek boi się zmian

 bohaterowie – wrzuceni na wyspę  las – Dante, alegoria grzechu, ludzkich ułomności  ksiądz – martwa religia (Nietzsche – Bóg umarł)  ślepy – Edyp i Tejrezjasz  ślepi – nie widzą, nie mają wewnętrznego oglądu świata; z różnych powodów nie widzą Boga  przytułek – coś chwilowego  wyspa – życie (teologia zakłada, że żyjemy chwilą, a prawdziwe życie jest później)  Beckett – kamień, drzewo, droga  liść – nie potrafią sobie nic wytłumaczyć, są ślepi, wszystko ich przeraża  pies – natura  św. Augustyn – świat jest rozdarty między aniołami i zwierzętami (ksiądz i pies)  wiódł ślepy kulawego (ksiądz) – filozofia indyjska, Schopenhauer  ślepa jest siła, chroma wola – człowiek funkcjonuje długo, gdy ma siłę  dziecko – widzi, ale nie może nic powiedzieć; niesie nadzieję; urośnie i stanie się być może przewodnikiem