Akcja opowiadania “Przed lustrem” Idy Fink, odgrywa się w grudniu podczas II wojny światowej w domu Nisi-krawcowej, do której udała się Adela w celu zwężenia swojej żółtej sukienki. Odbiorcą tekstu jest czytelnik, ludzie próbowali wieźć normalne życie w getcie,natomiast w obozie graniczyło to z niemożliwym. Opowiadanie to, jest monologiem między Adelą a Nisią i występuje w nim narracja personalna. Z utworu dowiadujemy się, że Nisia je kartofle a nie ziemniaki co można odbierać za znak iż, są one więzione w niemieckich obozach bądz getcie,dodatkowo obie pracowały przy pomocy łopaty, Nisia przy budowie mostu natomiast Adela, przy załadowywaniu węgla. Praca ta nie należała do najłatwiejszych. Adela została wykreowana na kulturalną osobę, przed wejściem do koleżanki, otrzepała buty ze śniegu, dodatkowo przykuwającą znaczną uwagę do ubioru i wyglądu,dając daje to do zrozumienia że, była kobietą która dla korzyści oddawała swoje ciało i donosiła na innych, przez co Nisia do niej mówiła “Czy ty wiesz, Adela, że w tym domu nikogo już poza mną nie ma? “, Adela próbowała się od tego odcinać, od faktów związanych z tym, co stało się z ojcem Nisi i dwoma innymi lokatorami.” To moja pierwsza miłość. Pierwsza i jedyna. – Uśmiechnęła się do swej twarzy. " Świadczy to o Narcystycznej postawie Adeli, gapiła się i podziwiała siebie, niczym Narcyz w odbiciu wody. Adela nie dba o to kogo zdradziła