Siedmiu mędrców - nazywano tak wybitnie uzdolnionych ludzi w starożytności, którzy głosili mądrości życiowe, nie tyle wynikające z głębokich przemyśleń, ile z bogatego doświadczenia. Działali w okresie 620 - 550 p.n.e. Według Platona siedmioma mędrcami byli: Solon; Kleobulos; Bias z Prieny; Tales z Miletu; Pittakos z Mityleny; Myzon z Chene; Chilon ze Sparty. Głoszone przez nich mądrości sprowadzały się do wychwalania roztropności i powściągliwości.