Wiersza Adama Mickiewicza pt. “Stepy Akermańskie” jest wspaniałym przeniesieniem czytelnika w piękne, odległe czasy. Liczne epitety, porównania, przenośnie urozmaicają tekst oraz zaciekawiają czytelnika. Wszelkie hiperbole powodują, że opisywany świat staje się ogromny, monumentalny i nabiera cech nieskończoności. Tworzą nowe zjawisko, które nie istnieje w normalnym świecie. Oddają doznanie osoby mówiącej, która jadąc po bezkresnym , szumiącym stepie, widząc falowanie trawy, ma wrażenie, że porusza się po lądzie lecz po wodzie.