Starożytność - opracowanie epoki.

Platon uważał, że istnieją gdzieś idee - wzory, a nasz świat jest ich niedoskonałym odbiciem. Założyciel szkoły zwanej Akademią Platońską. Stworzył utopijną teorię idealnego ustroju państwa totalitarnego (ściśle wyznaczającego funkcje społeczeństwu). Pozostawił po sobie dwa dzieła: “Obrona Sokratesa” i “Uczta”. W pierwszym z nich bronił oskarżonego o rzekomą bezbożność i deprawowanie młodzieży swego mistrza, a swoje wywody włożył w jego usta. W “Uczcie” zawarł rozważania o miłości, jako dążeniu duszy do osiągnięcia wiecznego posiadania dobra.

Platon uważał, że istnieją gdzieś idee - wzory, a nasz świat jest ich niedoskonałym odbiciem. Założyciel szkoły zwanej Akademią Platońską. Stworzył utopijną teorię idealnego ustroju państwa totalitarnego (ściśle wyznaczającego funkcje społeczeństwu). Pozostawił po sobie dwa dzieła: “Obrona Sokratesa” i “Uczta”. W pierwszym z nich bronił oskarżonego o rzekomą bezbożność i deprawowanie młodzieży swego mistrza, a swoje wywody włożył w jego usta. W “Uczcie” zawarł rozważania o miłości, jako dążeniu duszy do osiągnięcia wiecznego posiadania dobra.

Epikur (341-270 p.n.e.) podobnie jak Sokrates za najważniejsze dobro uważał szczęście człowieka, a upatrywał je w życiu moralnym. Działalność filozoficzna i naukowa Arystotelesa (384-322 p.n.e.) obejmowała niemal wszystkie dziedziny współczesnej mu wiedzy; 367-347 p.n.e. przebywał w Akademii Platońskiej, potem w 335 p.n.e. założył własną szkołę filozoficzną w Atenach.

W IV-III w. p.n.e. żyło wielu mędrców nazywanych stoikami. Głosili oni życie zgodne z zasadami rozumu. Zalecali powściąganie swoich emocji i umiejętne panowanie nad sobą (stoicki spokój). W filozofii przyrody głosili materializm. Stoicy greccy znaleźli naśladowców w Rzymie. Należał do nich Lucjusz Anneusz Seneka, autor rozprawy “O życiu szczęśliwym”. Uważał on życie szczęśliwe jako zgodne z naturą człowieka, to jest dążące do czynienia dobra i odrzucenia wszelkiego zła.

Marek Aureliusz (121-180), cesarz rzymski, zwany “filozofem na tronie” , pochodził ze starego rodu plebejskiego. Był człowiekiem spokojnym i skromnym. Nienawidził wojen, które jeszcze bardziej pognębiały lud rzymski nękany częstymi powodziami, pożarami, a także głodem. Rządy sprawował z niechęcią, natomiast uwielbiał czytać i pisać dzieła filozoficzne. “Rozmyślania” , powstałe jako pamiętnik spisany na jednej z wypraw wojennych.

Sztuka starożytnej Grecji i Rzymu reprezentowana była głównie przez rzeźbiarzy. Do najwybitniejszych należą: Fidiasz (brązowe posągi Ateny), Myron (“Dyskobol”), Skopas i Praksyteles.

Rozwój religii greckiej oraz świat bogów greckich wg. “Mitologii” J. Parandowskiego. Mitologia jest zbiorem baśni o bogach i bohaterach. Fetyszyzm jest najstarszą formą religii greckiej polegającą na oddawaniu czci przedmiotom martwym. Inną formą religii był antropomorfizm czyli wyobrażenie bogów na wzór ludzi.

Świat bogów greckich. Bogowie olimpijscy: Afrodyta - bogini miłości i piękności; córka Zeusa i Dione; zrodzona z fal morskich; żona Hefajstosa Apollo - bóg wyroczni i wróżb, patron wieszczów, poetów, opiekun muz; syn Zeusa i Latony Ares - bóg wojny; syn Zeusa i Hery; kłótliwy i brutalny, niemiły bogom i ludziom; symbol - miecz Artemida - bogini łowów i lasów, płodności i śmierci Atena - bogini mądrości, sztuki, nauki; córka Zeusa, wyskoczyła z jego głowy w pełnej zbroi Erato - muza pieśni miłosnej Euterpe - muza liryki Hefajstos - bóg ognia i kunsztu kowalskiego; syn Zeusa i Hery; mąż Afrodyty Hera - żona Zeusa; bogini małżeństwa i wierności małżeńskiej Hermes - posłaniec bogów, bóg złodziei i kupców; bóstwo płodności; syn Zeusa i Mai Kalliope - muza pieśni bohaterskiej Klio - muza historii Melpomene - muza tragedii Muzy - opiekunki poezji, tańca, sztuki i nauki: Polihymnia - muza hymnów i pieśni pobożnych Taleja - muza komedii Terpsychora - muza tańca Urania - muza gwiaździarstwa Zeus - najwyższy bóg, pan nieba, błyskawic i piorunów; symbol - piorun Bogowie światła i powietrza: Helios - bóg Słońca; źródło światła i życia Iris - bogini tęczy; posłanka bogów do ludzi Selene - bogini Księżyca Bogowie wiatrów: Boreasz - wiatr północny Euros - wiatr wschodni Notos - wiatr południowy Zefir - wiatr zachodni Bogowie ziemscy: Asklepios (Eskulap) - bóg sztuki lekarskiej Demeter - bogini życia, urodzaju, patronka rolników Dionizos - bóg ekstazy i wina Persefona - bogini śmierci Westa - bogini-opiekunka ogniska domowego Bogowie morza: nereidy Posejdon Proteusz Tetyda - matka Achillesa Bogowie świata podziemnego: Erynie - mścicielki wszeliej nieprawości, a zwłaszcza przelanej krwi Hades - bóg świata zmarłych, surowy i bezlitosny bóg świata Bóstwa doli i spraw ludzkich: Eirene - bogini pokoju Fortuna - bogini szczęścia Hymen - opiekun młodych małżeństw, bóstwo weselne Hypnos - opiekun snu Mojry bóstwa losu, ludzkiego życia; Lachesis, Kloto, Atropos Nike - skrzydlata bogini zwycięstwa Tanatos - bóg śmierci Temida - bogini sprawiedliwości Bogowie i ludzie - wzajemne relacje między nimi. W “Mitologii” Jana Parandowskiego (Jan Parandowski (ur. 1895) - prozaik, eseista, tłumacz. Miłośnik i znawca starożytnej kultury grecko - rzymskiej. Utwory: “Mitologia”, “Dysk olimpijski”, zbiory “Trzy znaki Zodiaku”,“Godzina śródziemnomorska”, przekłady m.in. “Odyseja” Homera.)