edukacja » Edukacja - Matura 2010 - Artykuły A A A dodano: 13 kwietnia 2010, 15:53 tagi:arkusze matura 2010matura maj odpowiedzimatura polskimatura polski 2010matura polski odpowiedzimatura z polskiego 2010 pytaniaodpowiedzi matura 2010przecieki matura maj Matura 2010 – język polski – odpowiedzi i arkusze tuż po zakończeniu egzaminu Egzaminy maturalne to ukoronowanie nauki w szkołach ponadgimnazjalnych. To od nich w dużej mierze zależy, na jakie studia się dostaniemy. Arkusze i odpowiedzi z matury z języka polskiego podamy w serwisie Edukacja tuż po zakończeniu egzaminu.

Matura 2011- język polski - odpowiedzi, arkusze pytań tuż po zakończeniu egzaminu

1 Odpowiedź jest według autora uzależniona od osobistych doświadczeń i nastawienia. To sposób, w jaki korzystamy z internetu, decyduje o tym, czy stanie się on dla nas śmietnikiem, czy sezamem kultury. Zdaniem autora osoba, która zainwestuje w korzystanie z Internetu trochę wysiłku, odnajdzie w nim interesujące go treści.

2 śmietnik - chłam; witryna szarlatanów sezam kultury - dobre miejsce, by znaleźć źródłowe materiały, treści wartościowe

3 Rozważnie; krytycznie, mądrze

4 Nieprawdziwe stereotypy:

• Nie sposób odróżnić treści wartościowych od bzdur
• Treść w internecie jest nietrwała
• Internet jest narzędziem wynarodowienia, bo zdecydowana większość zasobów sieci jest anglojęzyczna

5 Mimo, że większość zasobów sieci jest angielskojęzyczna to Internet nie jest narzędziem wynarodowienia. Wręcz przeciwnie - dla wielu mniej ekspansywnych, a ciekawych kultur Internet stał się szansą na globalną prezentację. “Kto umie szukać, znajdzie perełki.”

6 Podobieństwo akapitów 5. i 6. polega na tym, że w obydwu zastosowano porównania (metafory). W akapicie 5. autor porównuje Internet do Bukowiny z czasów monarchii austro-węgierskiej, a w akapicie 6. do bazaru w Samarkandzie. I Bukowina, i Samarkanda są tu przykładami przestrzeni wymiany wielokulturowej.

7 Dociekliwy użytkownik internetu potrafi dotrzeć do informacji, których szuka. Wykorzystuje sieć do rozwijania zainteresowań, pogłębiania wiedzy i poszerzania swoich horyzontów. Leniwy - zadowala się czymkolwiek, jest bierny i niewnikliwy, zadowala się stronami www w języku angielskim.

8 Bazar to miejsce, gdzie nie tylko się handluje. To także miejsce spotkań. Tu ludzie plotkują, kłócą się, czasem nawet biją. Podobnie jak dziś w Internecie. Gdy patrzy się z boku na globalną sieć to przypomina ona chaos. W rzeczywistości jednak to sieć relacji, znaczeń, bogactwo treści - jak na bazarze: nieustanny dialog, wymiana poglądów, nabywanie doświadczeń.

9 Sieć semantyczna, która zawęzi pole wyszukiwania do oczekiwanych przez internautę rezultatów, według autora będzie kolejnym szczeblem rozwoju wyszukiwarek internetowych. System będzie potrafił odróżnić kontekst o jaki chodzi osobie wpisującej w wyszukiwarce konkretne zapytanie. Autor wyjaśnia działanie sieci semantycznej na przykładzie frazy “król”. Wyszukiwarka będzie potrafiła odróżnić czy osobie poszukującej informacji na temat “króla” chodziło o głowę państwa, czyjeś nazwisko czy też zwierzę. Sposób wyszukiwania informacji będzie bardziej precyzyjny.

10

• trójwymiarowe przeglądarki i wyszukiwarki
• wyposażenie komputerów i zasobów sieci o zmysły słuchu i dotyku

11 B - amerykanizacji kultury

12 Autor porównuje obecność w cyberprzestrzeni do podróży do obcych krajów. Można wyjechać za granicę i mówić wyłącznie po angielsku oraz jadać w McDonaldzie zamiast w jakiejś lokalnej restauracji. Zachowując się w ten sposób możemy uznać że świat się zamerykanizował. Jednak, jeżeli otworzymy się na lokalne kultury i zaczniemy z nimi obcować będziemy mieć na ten temat inne zdanie. Podobnie jest w Internecie. Żeby odkryć prawdziwe bogactwo musimy się wysilić.

13 obiektywizacja: - bezosobowa forma wypowiedzi (np. “spodziewać się można”, “poszukuje się”), wypowiedź w pierwszej osobie liczby mnogiej (np. “możemy mieć pewność”, “zdemaskujmy”).

subiektywizacja: - wypowiedzi nacechowanie emocjonalne (np. “tylko zupełny nowicjusz lub analfabeta”), wypowiedź w pierwszej osobie liczby pojedynczej (np. “postaram się pokazać”, “sądzę, że”)

14 charakter dyskursywny (refleksyjny)

• narrator ujawnia stanowisko polemiczne wobec omawianych poglądów - np. “Zdemaskujmy “;
• sformułowania o charakterze uniwersalnym, uogólniającym - np. “Kto umie szukać, znajdzie perełki.”

charakter perswazyjny

• orzeczenia o charakterze normatywnym - np. “Podobnie powinniśmy zachowywać się w Internecie”;
• posługiwanie się trybem rozkazującym - np. “Nie spodziewajmy się cudów”.

POBIERZ ARKUSZ Z JĘZYKA POLSKIEGO - POZIOM PODSTAWOWY

POBIERZ ODPOWIEDZI Z JĘZYKA POLSKIEGO - POZIOM PODSTAWOWY

POBIERZ ARKUSZ Z JĘZYKA POLSKIEGO - POZIOM ROZSZERZONY

Propozycja odpowiedzi do tematu 1 - Na podstawie podanych fragmentów komedii Moliera “Świętoszek” scharakteryzuje głównego bohatera oraz omów postawy Orgona, Kleanta i Elmiry wobec tytułowej postaci.

1. Rozpoznanie wstępne

• przedstawienie bohaterów, kim są
• forma podawcza – dialog
• umiejscowienie fragmentów w całości utworu
• Świętoszek pokazany z różnych punktów widzenia, różnych perspektyw

2. Charakterystyka Świętoszka – w oczach Orgona

• pobożny, manifestuje pobożność każdego dnia
• wnosi spokój w życie ludzi
• pokorny, usłużny
• skromny, prowadzi ubogie życie
• część pieniędzy od Orgona oddaje biednym
• troszczący się o rodzinę Orgona
• zrządzeniem niebios znalazł się w jego domu
• surowy wobec siebie i innych
• śmieszność Tartuffa (żałuje zabitej pchły)
• Orgon przekonany o słuszności swoich racji odrzuca upomnienia Kleanta

3. Postawa Orgona

• zachwyt, uwielbienie
• brak krytycyzmu
• nieprzyjmowanie uwag członków rodziny
• naiwność
• przedkładanie Tartuffa ponad rodzinę
• dzięki niemu ważne stają się sprawy duchowe, a nie doczesne (pogarda dla świata)
• Świętoszek nauczył go jak radzić sobie w różnych sytuacjach życiowych, dystans do rodziny

4. Świętoszek w oczach Kleanta:

• zarzuca Orgonowi, że nie zna człowieka, którego przyjął pod swój dach
• ironiczny stosunek wobec Orgona
• ma Świętoszka za przybłędę, nędzarza
• dostrzega fałsz, obłudę, hipokryzję, udawaną świętość
• jest przekonany, że nie myli się w ocenie Świętoszka
• dostrzega jego interesowność
• dewocja ma mu przynieść korzyści materialne
• perfidia Tartuffa polega na wykorzystywaniu religijnego zaangażowania Orgona i jemu podobnych
• prawdziwa pobożność nie ma nic wspólnego z manifestowaniem swojej religijności i postawą Świętoszka

5. Świętoszek w scenie z Elmirą, bohater w jej oczach, jej postawa.

• Tartuffe w scenie z Elmirą pokazuje swoje prawdziwe oblicze: uwodziciela, obłudnika
• domaga się dowodów miłości
• używa bałamutnych argumentów, że niebo będzie im sprzyjać, ich romans nie jest grzechem
• pycha, pewność siebie
• relatywizacja wartości (przesuwanie granicy między dobrem i złem)
• zło czynione w tajemnicy nie jest złem
• brak skrupułów
• wykorzystywanie naiwności Orgona
• pogarda wobec Orgona, poczucie wyższości nad zdradzonym mężem
• Elmira udaje zakochaną w Świętoszku
• rozmowa jako element intrygi demaskujący zamiary Tartuffa
• udaje, że przed romansem powstrzymuje ją kara niebios i nadejście męża

6. Funkcjonalne wykorzystanie całości utworu.
7. Wnioski:

• Świętoszek pokazany z różnych perspektyw, pokazana dwulicowość bohatera
• problem obłudy, hipokryzji religijnej, ich wpływu na otoczenie
• postawy bohaterów utworu różnią się: od naiwnego uwielbienia, przez krytycyzm, do prób demaskowania
• aktualność problemu w dzisiejszym świecie
• komedia Moliera – “śmiech przez łzy” – rodzina Orgona u progu katastrofy spowodowanej niefrasobliwością ojca

Propozycje odpowiedzi do tematu 2 - Na podstawie podanego fragmentu utworu Hanny Krall Zdążyć przed Panem Bogiem przedstaw przemyślenia Marka Edelmana o możliwościach godnego życia w czasach Zagłady i różnych poglądach na temat godnej śmierci.

1. Rozpoznanie wstępne:

• Marek Edelman – jeden z przywódców powstania w getcie żydowskim, świadek Zagłady, po wojnie lekarz – kardiolog
• “Zdążyć…” – reportaż, rozmowa dziennikarki z bohaterem wydarzeń, prowadzona po wojnie, perspektywa wspomnień, narracja pozornie chaotyczna oddająca sposób przywoływania zdarzeń z pamięci
• określenie problemu

2. Różne poglądy na temat godnej śmierci:

• powszechność, stereotypowość opinii, że godna śmierć – tylko z bronią w ręku
• przywołanie opinii amerykańskiego profesora: wartościowa jest walka, poświęcenie, żeby nie iść “jak barany na śmierć”
• walka z bronią w ręku podstawą przyszłej chwały, pozostaje w pamięci przyszłych pokoleń
• tworzenie mitu i legendy bohaterskich walczących
• polemiczny charakter wypowiedzi Edelmana
• jego bunt, protest przeciwko uznaniu śmierci w komorze gazowej za gorszą
• zgroza, tragizm takiej śmierci – nieuchronność losu
• beznadzieja, brak szans, dramatyzm sytuacji bez wyjścia
• próba zrozumienia , dlaczego łatwiej jest przyjąć śmierć z bronią w ręku niż śmierć w komorze – śmierć w komorze gazowej pokazała do czego zdolny jest człowiek, do tworzenia obozów zagłady, do okrucieństwa, cynicznej, beznamiętnej zaplanowanej eksterminacji innego narodu
• nie można patrzeć na kogoś, kto kopie sobie dół
• śmierć niegodna jest tylko wtedy, kiedy próbowało się przeżyć cudzym kosztem,

3. Możliwości godnego życia w czasach Zagłady:

• przywołanie historii Żyda na beczce jako symbolu śmieszności, groteskowości
• bezkarność w niszczeniu drugiego człowieka, pozbawienie go godności
• ważna jest obrona własnej godności (“nie dać się wepchnąć na beczkę”), stąd decyzja o wybuchu powstania w getcie
• powstanie w getcie jako bunt przeciwko Niemcom, przeciwko bierności,
• wybór sposobu umierania, zamanifestowanie wolności
• działanie, aktywność jako szansa na przetrwanie (konspiracja)
• bierność oznacza śmierć
• nawet w czasach Zagłady istnieje miłość
• potrzeba posiadania kogoś bliskiego, ludzie żyją dla kogoś innego
• wojna jako czas próby

4. Odwołania do całości utworu
5. Wnioski:

• przemyślenia Edelmana – ostatniego przywódcy w getcie żydowskim – dotyczące godnej śmierci mają charakter polemiczny wobec powszechnych opinii
• godna śmierć to nie tylko ta z bronią w ręku, bohaterska, która rodzi mity i legendy
• niemniej godną śmiercią jest ta w komorze gazowej, wymaga nawet więcej odwagi wynikającej ze świadomości nieuniknionego losu
• walka w getcie, aktywność jako próba przetrwania, obrona godności (“nie dać się wepchnąć na beczkę”)
• demitologizacja i deheroizacja powstania w getcie i j