Przed przebudową droga przebiegała przez wieś, była obsadzona drzewami, była dla wszystkich i wszyscy o nią dbali; choć była kręta i w nie najlepszym stanie była bezpieczna. Była stałym elementem wsi, toczyło się przy niej i na niej życie. Metaforycznie – droga wiejska, przed przebudową to symbol spokoju, wspólnoty wsi (spotkania na drodze, rozmowy) i spokojnego życia bez pośpiechu – symbol natury. Po przebudowie nie jest już kręta – zabrała mieszkańcom część pola, dzięki temu jest wygodniejsza dla aut – asfaltowa, szeroka, bez drzew, ale dla mieszkańców wsi oznacza brak spokoju (więcej przejeżdżających aut) i utrudniła mieszkańcom wsi życie i możliwość przemieszczania się. Droga asfaltowa po której pędzą auta, która budzi gniew mieszkańców wsi i ich dzieli – bo uniemożliwia bezpieczną komunikację to symbol cywilizacji niszczącej więzy ludzkie.

Kreacja narratora Narracja w 1. osobie, monolog narratora-bohatera Szymona Pietruszki (wiejski gaduła), który nie tylko obserwuje wieś, ale także utożsamia się ze społecznością wsi, jest jej przedstawicielem, angażuje się w życie wsi. Jego monolog stylizowany jest na język mówiony – zdania krótkie, zaczyna wypowiedź od spójnika, dużo równoważników zdań. Narrator ma pełną kontrolę nad światem przedstawionym powieści. Monolog ten we fragmentach przeradza się w gawędę z wieloma dygresjami.

Metaforyczne znaczenie drogi w fragmencie powieści „Kamień na kamieniu” Wiesława Myśliwskiego. Czytając tekst , może przed oczyma nam się pojawić widok sielankowego wiejskiego życia, zaburzonego przez unowocześnianie wsi. Odpoczynek , współżycie mieszkańców , życie bez pośpiechu i zbędnych nerwowych relacji a później podział mieszkańców i zaburzenie tych relacji, które były, a wszystko to stało się przez zaburzenie ich krajobrazu. Fragment powieści zaczyna się od zdania ,,szła przez wieś u nas droga…”, a więc mamy tu pierwszy przykład metafory, droga, która szła, mówimy droga która biegnie. Autor z pewnym sentymentem mówi o czymś, jak by się mogło wydawać rzeczą błahą, jednakże, czymś co ma wielki wpływ na nasze życie, coś co jest dla nas normalne, może stać się dla nas czymś sentymentalnym po zniknięciu tej rzeczy z naszego życia. Bo czy chodzi tutaj o to, że droga o której mowa, była wiejską drogą, cichą i spokojną, a stała się nagle drogą zrobioną z asfaltu, gdzie auta stały się istotami na niej żyjącymi, nie sami kierowcy, którzy prowadzą pojazd.

Życie na wsi było spokojne , ludzie szanowali swoją drogę , dbali o nią . Bo była ona w pewnym sensie ich łącznikiem we wspólnych relacjach z innymi mieszkańcami . Każdy miał za zadanie chronienie swojego odcinka , po ty by nie zaburzyć życia na wsi . Kiedy jeden człowiek by zaprotestował , to wszystko by się posypało , ale nikt nie protestował , bo nikt nie chciał. Dla tych ludzi, droga to miejsce spotkań, miejsce gdzie toczy się ich życie , ważne i mniej ważne, tą drogą ludzie szli świętować, na tej drodze ludzie dzielili się swoimi nadziejami, żalami , ta droga była ich łącznikiem, dzięki niej , żyli ze sobą w przyjaznych relacjach . Ich życie zaburzyła budowa nowej drogi, asfaltowej, gładkiej, ładnej , ale czy tego ludzie chcieli , dlaczego ta budowa zniszczyła ich życie codzienne. Mając swoją starą drogę żyli we wspólnocie, każdy miał za zadanie , ulepszyć swoje życie i innych , pielęgnując ich ulicę. Możemy tu powiedzieć o dwóch znaczeniach drogi , stara droga , choć z dziurami była znakiem wspólnego wiejskiego życia , znakiem pokoju a nowa droga , oznaczała zanikanie wspólnot , powstanie podziałów i brak szacunku do wiejskiego życia , wraz z pojawieniem się nowej drogi , pojawia się rozgoryczenie , kpiny z chodzenia na piechtę i koniec wspólnych spacerów. Narrator opowiada o tym ze smutkiem , jak o czymś co odeszło , o czymś dobrym , o nowej drodze, pisze jak o czymś złym, o czymś co psuje i wprowadza zamęt. Widzimy w tym fragmencie , że nie wszystko zmiany prowadzą do dobrych rzeczy i że nie wszystko co lepsze technologicznie , znaczy lepsze dla wspólnoty. Dla ludzi na opisywanej wsi , lepsza była stara , chodź dziurawa i błotnista droga , bo była ich wspólną drogą, symbolem wspólnoty natomiast nowa droga , chodź lepsza , okazała , się że zniszczyła to, co ludzi budowali całe życie .