Barok uchodzi za epokę kontrastu,dlatego jego tworcy chetnie podejmowali tematy związane z duchownością, irracjonalizmem i metafizyką. Jednym z najchętniej wykorzystywanym motywem była miłość. Uczucie pełne sprzeczoności z jednej strony utrzymuje przy życiu a z drugiej przyczynia się do śmierci. Wiersz pt: “Cuda miłości” jest 11zgłoskowym sonetem. Pierwsza część zawiera pytania retoryczne dotyczące postępowania ludzi, zaś ostatnie strofy są odpowiedzią na wyżej postawione pytania. Podmiot liryczny wypowiada się w 1osobie l.p co świadczy o liryce bezpośredniej. Podmiotem lirycznym jest osoba zakochana, która wymienia negatywne skutki miłości. Przez cały utwór czytelnik ma do czynienia z metaforą uczucia-ogniem. Rozpala on duszę a jednocześnie pali ją wewnętrznie. W ten sposob podmiot liryczny podkreśla dwoistość miłośći- raz jest ona radością podtrzymującą przy życiu a zaraz potem powodem smutku i śmierci. Sonet zaczyna sie od wykrzyknienia -Przebóg, który wprowadza w nastroj grozy. Ostatnie wersy są puentą utworu.