SEKTY RELIGIJNE

Sekta religijna- jest to określenie grupy wyznawców, których poglądy religijne są przez tradycyjne Kościoły uznane za niezgodne z oficjalną, dominującą doktryną czyli zespołem twierdzeń i założeń religijnych. Charakteryzuje się ona ostrą izolacją względem otoczenia, wynikającą z własnego, odrębnego, najczęściej opozycyjnego systemu wartości i z mocno akcentowaną rolą przywódcy. Wobec członków sekty wymagane jest bezwzględne posłuszeństwo. Część sekt odwołuje się do Biblii, inne do wschodnich systemów religijnych, jeszcze inne czerpią z okultyzmu. Są i takie, których doktryna jest wyłącznym dziełem ich przywódcy. Większość sekt twierdzi, że ich działalność ma czysto duchowy charakter, mimo że elita przywódców jest powiązana ze światem biznesu i plasują się oni na krajowych listach najbogatszych ludzi. Cechy, które charakteryzują wszystkie sekty religijne:

• Misjonarska gorliwość, czyli wiara w to, że tylko wyznawcy sekty znają prawdę o Bogu.
• Przywództwo charyzmatyczne, w którym przywódca stoi na czele sekty, otaczany czcią, jako ktoś inny od zwykłych śmiertelników.
• Prawda wyłączna, czyli że sekta posiada wyłączne prawo do prawdy, że prawdziwe zbawienie można znaleźć tylko u nich, akceptując ich wierzenia, praktyki i techniki.
• Nadrzędność grupy, która staje się dla jednostki najważniejsza, zastępuje jej przyjaciół, rodzinę i innych ludzi.
• Ścisła dyscyplina, w której sekta przyjmuję formę kontroli nad niemal wszystkimi aspektami życia członków, tak że niewiele zostaje czasu na coś więcej niż działalność w sekcie.
• Dławienie indywidualności, gdyż w sekcie nie ma miejsca dla buntowników.
• Elitarność, członkowie sekty myślą, że są elitą ludzkości, wybrańcami Boga.

Odchylenia doktrynalne w sektach, czyli odchylenia od twierdzeń i założeń religijnych:

• Autorytet. Sekty dodają do Biblii ludzkie źródła autorytetu utrzymując, że jedynie słuszna interpretacja Biblii proponowana jest przez ich przywódcę bądź organizację.
• Bóg. Obraz Boga różny od Biblii, który ukazany jest w osobie Chrystusa.
• Chrystus. Staje się szczególną istotą ludzką, która bardziej niż inne istoty ludzkie pokazuje nam, jaki jest Bóg.
• Zbawienie. Sekty wymagają, aby jej członkowie sami przygotowywali swoje zbawienie.

Jedną z najpopularniejszych sekt na świecie, która również znana jest w Polsce jest sekta o nazwie Świadkowie Jehowy czyli Chrześcijański Zbór Świadków Jehowy. Jest to związek wyznaniowy głoszący, że jedynym Bogiem jest Jehowa (Jahwe) i o zbliżającym się objęciu władzy nad światem przez Królestwo Boże. Jehowy są zaliczani do tzw. nurtu Badaczy Pisma Świętego, należącego do wyznań millenarystycznych (pogląd religijny głoszący bliskie nadejście tysiącletniego panowania Królestwa Bożego). Ruch został zapoczątkowany przez Charlesa T. Russella w 1870roku w Pensylwanii (USA). Głosił on, że Chrystus w 1874 roku zstąpi na Ziemię i rozpocznie królowanie. Na 1914 rok zapowiedział koniec świata. Data ta była kilkakrotnie przesuwana. Doktryna sekty opiera się na całkowicie dowolnej interpretacji, fałszywego na dodatek przekładu Biblii. Jest ona ciągle modyfikowana, zmieniana i dopasowywana do potrzeb kierownictwa sekty. Jej wyznawcy odrzucają dogmat o Trójcy świętej, nieśmiertelności duszy, nie uznają kultu Maryi jako Matki Boga, odrzucają (poza chrztem) sakramenty. Obecnie liczy ok. 8 milionów aktywnych głosicieli na całym świecie. Świadkowie Jehowy są znani z działalności ewangelizacyjnej i rozpowszechniania swoich publikacji, w tym czasopism: ” Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy” oraz „Przebudźcie się!” W społeczności Świadków Jehowy nie występuje podział na duchownych i laików – wszyscy są duchowymi braćmi i siostrami. Organizacja Świadków Jehowy składa się z: lokalnych społeczności Świadków Jehowy , zwanych zborami, które zgrupowane są w obwody, te następnie – w okręgi, krajowe lub międzynarodowe biura oddziałów i tzw. strefy. Wszystkie te struktury działają pod ogólnoświatowym nadzorem tzw. Ciała Kierowniczego. Ciało Kierownicze sprawuje nadzór we wszelkich sprawach dotyczących nauk i działalności całej organizacji (liczba jego członków zmienia się, ale zwykle jest to kilku lub kilkunastu mężczyzn). Świadkowie Jehowy trzymają się Biblii jako podstawy wszystkich swoich wierzeń. Za interpretację Pisma Świętego odpowiada Ciało Kierownicze. Nauczają, że zmiany doktrynalne są wynikiem ciągłego badania i coraz lepszego zrozumienia Biblii. Wszelkie nauki wprowadzone przez Ciało Kierownicze obowiązują wszystkich Świadków Jehowy. Różnice w wierze: -Biblia: są przekonani, że tylko Biblia jest Słowem Bożym i zawiera prawdę. Przyjmują tzw. kanon protestancki to znaczy, że nie uznają za natchnione Starego Testamentu ,natomiast Nowy Testament uznają w całości za natchniony. -Bóg: wierzą w jednoosobowego Boga, Jehowę (Jahwe) i oddają cześć tylko jemu, jako jedynemu prawdziwemu Bogu.

-Jezus Chrystus: wierzą, że jest jednorodzonym Synem Boga Jehowy. Był pierwszym stworzeniem Boga, przez niego Bóg stworzył świat materialny i duchowy. Istniał w postaci duchowej, zanim został człowiekiem, do której to postaci powrócił po wstąpieniu do nieba. Jego życie zostało przeniesione z Nieba do łona dziewicy Marii. Od jesieni roku 1914 z upoważnienia Bożego króluje w niebie i będzie nad nią panować przez 1000 lat, po czym odda władzę swemu Ojcu, Jehowie. Został zgładzony na palu męki. -Duch Święty: wierzą, że jest czynną siłą Bożą, nieosobową energią, za pośrednictwem której Bóg wykonuje swoją wolę, i której może udzielać innym. -Królestwo Boże: wierzą, że jest to realny rząd, który jest jedyną nadzieją dla ludzkości. Rząd ten ma siedzibę w niebie i złożony będzie z Jezusa (jako króla) oraz 144 000 wybranych chrześcijan.

• Szatan (czyli Diabeł) – jest to realna osoba, zbuntowany anioł, który zapragnął, aby jemu zamiast Bogu oddawano cześć.

• Ziemia: wierzą, że pierwotnym zamierzeniem Bożym wobec Ziemi było, aby była w całości zaludniona czcicielami Stwórcy i że Bóg nie zmienił swojego zamierzenia co do ludzi i Ziemi. Wierzą, że w momencie końca kiedy to Armagedon zniszczy zło tego świata i tych z ludzi, którzy nie spełniają wymagań Jehowy, zbawione osoby będą cieszyć się życiem wiecznym jako doskonali ludzie i że wszyscy zmarli, zachowani w pamięci Bożej, zostaną wskrzeszeni. Wierzą, że Bóg nie dopuści do zniszczenia Ziemi wskutek wojny nuklearnej, przez zanieczyszczenie środowiska ani w wyniku katastrofy kosmicznej. Nie popierają poglądu, jakoby Bóg miał zniszczyć Ziemię ogniem.

• Śmierć: wierzą, że śmierć jest przeciwieństwem życia, że zmarli nie mogą nic czynić. Ludzie w momencie śmierci przestają istnieć, lecz istnieją w pamięci u Boga.

• Dusza: uważają, że według Biblii człowiek żyjący jest duszą; nie posiada nieśmiertelnej duszy.

• Zbawienie: wierzą, że Jehowa Bóg, poprzez swego Syna, zapewni wszystkim prawdziwym chrześcijanom wybawienie z teraźniejszego, niegodziwego świata oraz wyzwolenie z niewoli grzechu i śmierci.

• Armagedon: według Świadków Jehowy jest to nadchodząca powszechna wojna wielkiego dnia Boga Wszechmocnego.

• Maria, matka Jezusa: Wierzą, że kiedy został poczęty Jezus, Maria była dziewicą – aż do rozwiązania. Następnie miała przynajmniej kilkoro dzieci z Józefem. Wyznają zasady:

• Miłość do Boga. Uważają ją za najważniejszą zasadę. Wynika z niej konieczność całkowitego, bezwzględnego oddania się Bogu.

• Miłość do bliźnich. Uważają, że miłość do bliźnich powinna być podstawą wszelkich ich relacji z innymi ludźmi.

• Czystość. Dotyczy ona czystości fizycznej, umysłowej, moralnej i duchowej.

• Uczciwość. Uważają, że w każdej dziedzinie życia należy postępować uczciwie.

• Świętość życia i krwi. Życie uważają jako cenny dar od Boga i dlatego należy dbać o własne i cudze życie i zdrowie. Niedopuszczalne jest pozbawianie życia nienarodzonego dziecka. Za świętą uznają krew jako podtrzymującą i symbolizującą życie danej istoty. Z tego powodu nie przyjmują transfuzji krwi.

• Neutralność. Zachowują neutralność w sprawach politycznych oraz nie uczestniczą w konfliktach zbrojnych ani nie zgadzają się na odbywanie służby wojskowej.

• Podporządkowanie władzom świeckim. Uważają za chrześcijański obowiązek przestrzeganie prawa i okazywanie szacunku władzom.

Różnice w obrządkach:

• Chrzest przyjmują przez całkowite zanurzenie w wodzie.

• Ewangelizacja. Prowadzą na całym świecie działalność kaznodziejską - przez niepłatnych ochotników, zwanych głosicielami. Swych nauk opartych na Biblii nauczają głównie przez głoszenie od domu do domu, a także przez tzw. głoszenie nieoficjalne – krewnym i znajomym oraz innym spotykanym osobom.

• Małżeństwo. Nie praktykuje się odnawiania przysięgi małżeńskiej, a obchodzenie rocznic ślubu pozostawione jest osobistej decyzji. Możliwość zawarcia ponownego związku małżeńskiego jest uzależniona od śmierci współmałżonka, dopuszczalna jest także w przypadku posiadania rozwodu, ale tylko wtedy, gdy dojdzie do niego na podstawie cudzołóstwa jednej ze stron.

• Modlitwa. Modlą się wyłącznie do Boga Jehowy. Odrzucają kult obrazów, rzeźb i innych wizerunków oraz pośrednictwo i kult świętych.

• Osobiste lub rodzinne studium Biblii. Biblię studiują indywidualnie tzw. osobiste studium Biblii, lub w gronie rodzinnym tzw. wielbienie Boga w gronie rodzinnym.

• Pogrzeb. Uroczystości pogrzebowe wyznawców nie zawierają rytuałów i obrzędów w intencji zmarłych.

• Święta. Obchodzą co roku rocznicę Wieczerzy Pańskiej - potocznie nazywaną Pamiątką (w okresie zbliżonym do świąt Wielkiego Tygodnia, poprzedzającego Wielkanoc), wiosną w dniu odpowiadającym 14 nisan według biblijnego kalendarza księżycowego. Odrzucają tradycyjne rytuały, święta, wywodzące się z kultury ludowej bądź obchodzone indywidualnie – jak urodziny czy imieniny, ustanowione święta państwowe lub święta religijne, jeśli te naruszają przykazania lub zasady biblijne, np. związane są lub wywodzą się z niezgodnych z Biblią poglądów i praktyk religijnych, stanowią element kultu państwa lub nadmiernej czci oddawanej ludziom. Nie wznoszą toastów. Za stratę czasu uważają oglądanie filmów, udział w stowarzyszeniach młodzieżowych i zajęciach pozaszkolnych. Świadkowie Jehowy zniechęcają swoich wyznawców do zdobycia wyższego wykształcenia, zachęcając do stawiania sobie innych, wartościowszych ich zdaniem celów życiowych, związanych ze służbą dla Boga, gdyż według nich świeckie wykształcenie, majątek i pozycja społeczna mają ograniczoną wartość.

• Wykluczenie/odłączenie. W przypadku, gdy jakiś Świadek postępuje wbrew zasadom wiary, propaguje nauki sprzeczne z przyjętymi naukami, bądź popełni jakiś poważny grzech, a nie okaże szczerej skruchy i żalu za swoje złe postępowanie.

• Zebrania zborowe. Uczestniczą dwa razy w tygodniu w otwartych zebraniach zboru, które odbywają się w obiektach nazywanych Salami Królestwa.

• Zgromadzenia. Zwykle trzy razy do roku uczestniczą w masowych spotkaniach zwanych kongresami , organizowanych zwykle na dużych obiektach, takich jak stadiony, hale sportowe, a także coraz częściej we własnych obiektach specjalnie do tego celu zbudowanych.

Dzieci Świadków Jehowy szczególnie silnie przeżywają odizolowanie swojej rodziny od innych osób - “nie-Świadków”. Anne Sanderson z Wielkiej Brytanii (była wyznawczyni Świadków Jehowy) wspomina: “Nie wolno nam było wstąpić do zuchów ani do harcerstwa, chodzić na urodziny kolegów i koleżanek. Nie mogłam brać udziału w uroczystościach z okazji Bożego Narodzenia i przyjaźnić się z innymi dziewczynkami (…) Czułyśmy się głupio, gdy grali hymn państwowy a nam nie wolno było wstać i śpiewać wraz z innymi” [Źródło: J. Ritchie, Tajemniczy świat sekt i kultów, Warszawa 1994r.]. W Polsce jest ok. 125 tys. Świadków Jehowy, co powoduje, że są trzecim liczebnie wyznaniem w naszym kraju (po Kościele katolickim i prawosławnym).