Każdy z nas ma na świecie jakiś swój własny azyl. Miejsce, w którym czuje się bezpiecznie, gdzie panuje spokój i szczęście. Bez wątpienia wiele jest takich zakątków na Ziemi, jednak ja wybrałam to, do którego zawsze wracam, pomimo lepszych czy też gorszych dni. Obszarem, któremu chciałabym poświęcić uwagę jest działka moich dziadków znajdująca się na moim rodzinnym Podlasiu, niedaleko Białowieży. Ktoś by mógł zapytać: co takiego interesującego może być na działce? Otóż to miejsce daje mi niebywałe poczucie wolności. Uwielbiam rozkoszować się tym rześkim powietrzem, śpiewem ptaków, zapachem ziół oraz ciszą, którą tak uwielbiam. Wraz z tym kawałkiem działki wiążę najwspanialsze chwile z dzieciństwa, wspomnienia mojej młodości. Gdyby nie mój dziadek, sądzę że nigdy nie poznałabym tego magicznego miejsca, które do tej pory jest tak bliskie mojemu sercu. Działka ta jest o tyle wyjątkowa, że prócz starej szopy oraz malowniczych widoków charakteryzuje ją jedyne drzewo, a mianowicie stara jabłonka, która została posadzona przez mojego dziadka, gdy ten był jeszcze chłopcem. Zawsze, gdy mam gorsze dni jadę właśnie tam, ponieważ jest to jedyne miejsce, w którym mam możliwość odpoczynku od tej szarej rzeczywistości, która nieraz mnie przytłacza. Tereny nizinne oraz lasy otaczające mnie zewsząd są trafnym dopełnieniem dla świata zwierzęcego, w którym w licznych stadach można spotkać charakterystyczne dla tego regionu Polski żubry. Białowieża położona nad Narewką jest również idealnym miejscem dla miłośników grzybów oraz aktywnego spędzania wolnego czasu podczas obcowania z naturą w Białowieskim Parku Narodowym. Podsumowując moje wcześniejsze przemyślenia oraz odczucia związane z tym miejscem, chciałabym bez wątpienia zachęcić wszystkich na wyprawę w okolicę Białowieży, która będzie niezapomnianą przygodą dla miłośników podlaskich krajobrazów oraz jej fauny i flory.