Rodion Romanowicz Raskolnikow - były student petersburskiego uniwersytetu - jako człowiek samotny nie brał udziału we wspólnych zebraniach, rozmowach ani zabawach. Uczył się zażarcie, więc szanowano go za to, lecz nikt go nie lubił. Był bardzo ubogi, a przy tym odstręczająco dumny, zamknięty w sobie, jak by miał coś do ukrycia. Należał do osób silnych, samowystarczalnych, takich, którzy na pozór nie potrzebują przyjaźni ani miłości. Przed dokonaniem planowanej zbrodni gna go jakaś tajemnicza siła której istoty sam nie pojmuje. Czuł się jako wyjątkowy człowiek, dlatego z poczucia własnej wyższości pragnie zrealizować swój plan by zapewnić innym szczęście. Planował zabicie lichwiarki Alony. Zrobił to wg niego w imię zapewnienia godnego bytu wielu ludziom. Stwierdził, że społeczna „wesz” Alona, pasożytująca na biednych nie będzie więcej gnębiła tych ludzi, jeżeli „usunie” się ją z życia. Rodion uważał, że jeżeli nie weźmie wszystkich pieniędzy dla siebie to zbrodnia będzie usprawiedliwiona. „O Boże jakie to obmierzłe! I czyż naprawdę czy naprawdę ja… Nie to nonsens, to niedorzeczność! – i czy rzeczywiście coś tak okropnego mogło mi przyjść do głowy? Tak czy owak do jakiej podłości zdolne jest moje serce! Bo to przede wszystkim podłe, paskudne, wstrętne, wstrętne!.. A ja przez cały miesiąc..”