Soplica jest na zewnątrz, widząc niepoprawność żołnierzy atakujących zamek wyrywa broń jednemu z żołnierzy i zabija jednym strzałem Horeszkę. Moskale jako najeźcy nagrodzili Soplicę za zabicie Horeszki, jego brat obrał urząd sędziego, za to on nie mógł żyć z piętnem zdrady Horeszki, strzelił w odwecie za odmowę ręki córki. Sumienie Jacka gryzło go tak bardzo, chciał odkupić swoje winy, wyjechał z Soplicowa i Litwy. Po pewnym czasie pojawia się jako mnich benedyktyn jako człowiek skromny ale za razem służący w różnych miejscach, działający konspiracyjnie, mówiący o nowych czasach o odrodzeniu Polski, jest emisjonariuszem na terenie Litwy. Robi wszystko żeby zrehabilitować swoje złe czyny, ale jako mnich i emisariusz występuje pod nazwiskiem Robak, nie przypadkowo tak się nazywa, wcześniej hulaka, szlachcic z płonącą głową a obecnie jako mnich Robak który żyje mozolnie wypełniając swoją misje jako ksiądz i emisjonariusz. W ostatnich momentach życia osłania swoim ciałem swego wroga sługę Horeszki, Gerwazego. Spowiada mu się na łożu śmierci. Gerwazy całe życie mści się na Soplicowie za jego czyn. W tym momencie wybacza mu bo widzi jaką przeszedł transformacje wewnętrzną i nie jest już tym samym Jackiem Soplicą którego znał z przed wielu lat. Wybaczenie Gerwazego uspokoiło wewnętrznie Jacka Soplicę, księdza Robaka i wiedział że teraz może już spokojnie umrzeć. Mickiewicz ukazując postać Soplicy wcielonego później w mnicha, chcę pokazać przemianę szlachcica, warchoła, pijanice w skromnego i wartościowego patriotę który marząc chce zmazać swoje grzechy przeszłości postawać odpowiedzialnego i myślącego o swojej ojczyźnie patriocie.