Przemijanie to nieodłączna cecha naszego bytu. Przemija czas, przemija nasze życie. Jedne rzeczy się kończą, inne zaczynają.A Na świecie jedyną zeczą która zawsze bedzie to zmiennośc losu na którą nia mamy wpływu. Motyw przemijania występuje w literaturze zazwyczaj w negatywnym kontekście. Kończy się dzieciństwo, do którego nie ma powrotu, przemijają lata życia, czyniąc człowieka bardziej doświadczonym, ale i bardziej zgorzkniałym, kończy się ostatecznie życie, a z nim odchodzi cały świat. Przemijają rzeczy doczesne, ziemskie, materialne. Człowiek nigdy nie godził się na przemijanie, zapomnienia, dlatego od najdawniejszych czasów próbował mu zapobiec czy to mumifikując zwłoki, czy pozostawiając po sobie wybitne dzieła. W literaturze utwory o przemijania miały poczatek juz w księdze Koheleta jak i w filozofi starożytnej np. Heraklita z Efezu z jakże sławnymi jego słowami ‘‘Panta rei’‘Temat mojej pracy pojawia sie w kolejnych epokach .Pokazujac nam ze ciagle zastanawiamy sie nad tym co będzie co nas czeka,oraz nasza obawe przed końcem naszego zycia czyli śmiercią. Obraz przemijania w literaturze często przedstaawiany jest jako nieunikniony upływ czasu i nastepującymi wraz z nim zmianami. Jednoczesnie towazyszy mu bolesna świadomość końca wszystkiego czyli czekajacej nas śmierci. Postaram sie przedstawic jego role w danych utworach oraz to co autorzy chcą nam przekazać poprze zamieszczenie go w swych utworach. Horacy w swym utworze Exegi monumentum twierdzi ze jego utwory zapewnią mu nieśmiertelność, która to do tej pory jak wiemy zarezerwowana była tylko dla bogów oraz herosi. Pięć pierwszych wersów jego dzieła mówią o pomniku twardzszy od posągów ze spiżu. Pomnik ten jest jest oczywiście symbolem tego co stowrzył dzięki swojej poezji.Jest pewien że stworzył cos tak wielkiego że uchroni go przed przemijaniem czyli zapomnieniem. Potwierdza to cytat z jego utworu : ‘’nie wszystkek umrę ,wiele ze mnie tu zostanie ‘’. W kolejnych wersach wspomina swoje misateczko , miasteczko z którego pochodził które to dzięki jego poezji będzie pamiętane przez kolejne pokolenia a sam on uważa się dzieki swemu dziełu za geniusza co potwierdzają słowa aby muza tragedi Melpomena nałożyła mu wieniec boga apollina który był bogiem poezji. Horacy w tym utworze pokazuje wiare w moc poezji , jej nieśmiertelność i w tym przypadku udaną próbe zostawienia śladu po sobie. Z kolei Jan Kochanowski w utworze pod tytułem ‘‘O żywocie ludzkim’’ jak sama nazwa wskazuje pisze o naszym życiu.Udowadnia nam ze dobra materialne, czy ciagła walka o pieniądze czy sławę nie ma sensu.Podkreśla to słowami:“Zacność, uroda, moc, pieniądze, sława, Wszytko to minie jako polna trawa; “.Udowadnia ze pieniadze i tak nie daja nam zycia wiecznego , a wartosci takie jak zacnoś czy uroda i tak przeminą.Podmiot mówi: „Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy” chce nam tu powiedziec ze nie ma sensu się o cokolwiek starać.Ostatnie dwa wersy wiersza: “Naśmiawszy się nam i naszym porządkom, Wemkną nas w mieszek, jako czynią łątkom”, poruwnują nas do marionetek kierowanych przez nieznana siłe , która to nasmiewa sie z nas i z naszego zycia. Kochanowski w swym wierszy pokazyje ze nic nie jest pewne w naszym zyciu a nas samych czeka śmierć. Adam Mickiewicz wracajacy do “kraju lat dziecięcych” w książce pt:“Pan Tadeusz” , pragnie uciec do czasów swego dzieciństwa.Słowa epilogu:“Kraj lat dziecinnych! On zawsze zostanieŚwięty i czysty, jak pierwsze kochanie " pokazuja jego tęskonte za nimi. Ideazlizuje te czase jednocześnie mówiąc nam ze te czasy mineły i juz nie powrócą. Poeta podkreślajac żeczy zwykłe wywyzsza jego czasy pokazując ze wszystko tam jest ostatnie, ostatni zjaz czy podkomorzy co tak poloneza wodzi. Wszystkie te zeczy staja się symbolem tak jak jak dworek w Soplicowie jest symbolem odchodzącej w niepamięc kultury szlacheckiej. Mickiewicz pragnie bysmy czytaja jego dzieło mogli zobaczyc świat jego dzieciństwa.Soplicowo staje się w oczach poety reprezentantem dawności, swojskości, a nade wszystko polskości. Cytat :“godzina za godzina niepojęcie chodzi” z utworu Daniela Naborowskiego pokazuje namniepowtarzalność sytyacji. Utwór jego pt: “Krótkość żywota” podejmuje jeden z ważniejszych tematów Barokowych , mianowicie o kruchości życia ludzkiego.Naborowski pragnie pokazać nam że życie nieustannie płynie a chwile mijają bezpowrotnie. Zwraca się do odbiorcy, jak do kogoś, kto już należy do przeszłości:potwierdzaja to słowa „byłeś ty sam” zabieg ten pokazuje bliskos smierci.Porównuje nasze życie do cienia,dymu czy punktu pokazując jak bardzo one nietrwałe.Ukazuje On czas w kontekście ciagłego ruchu i następujacych zmian.Przypomina nam że wszystkich nas czeka śmierć a swym dziełem świetnie ukazuje dramatyzm tej sytuacji.Warto jeszcze wspomnieć, ze obrazy, które przywołuje poeta to mnin klepsydra która odmierza czas,czy koło fortuny ukazujace brak naszego wpłuwu na to co bedzie. “Lalka” Bolesława Prusa przedstawia nam społeczeństwo polskie w momencie przmian kulturowych i obyczajowych.Prus przedstwaia nam kolejno 3 pokolenia które przemijają.Nawet tytuł jego utworu pierwotnie miał brzmieć:“Trzy Pokolenia” co samo w sobie mówi nam o tym ze pisze co było, co mineło. 1 z tych pokoleń jest pokolenie romantyków a jego przedstawicielem jest Ignacy Żecki.Jego idea umieraja wraz z śmiercią Napoleona który to był dla niego przykładem, oraz wraz z wyjściem za mąż Heleny Stawskiej z Marczewskim ponieważ chciał by to Wokulski był jej mężem. 2 pokolenie to pokolenie przejsciowe a jego reprezentantem jest Stanisław Wokulski lecz idea jego umiera wraz z jego miłościa do Izabeli na punkcie którem miał mozna powiedzieć manie. Ostatnie 3 pokolenia jest to pokolenie pozytywistów. A bohater tego pokolenia wyjerzdza a wraz z nim jego idee. Słowa pojawiające sie w zakończeniu powieści : nom omnis mori , Bolesław kieruje do nas mówiąc ze choć ideały głoszone przez idealistów nie spełniły się to wciąż beda obecne w społeczeństwie. Ma nadzieje ze bedą wsród nas osoby chące się poświęci dobrym ideom, tym samym wspomina , kolejny raz pokazuje ze pamiec o tych osobach przetrwa. Wiele jescze przykładów mógł bym przytoczyc lecz tak jak te przedstawione przez zemnie maja one na celu ukazanie kruchości naszego życia ,braku wpływu na wydażenia które nas czekają ,przed którymi nie ma ucieczki np:śmierci.Takie własnie obrazy przemijania wytepuja w tych utworach.Obrazy słabości człowieka wobec czasu. Pokazuja ze warto walczyc o to co dobre czy o to co się kochanie i choc nie zawsze sie nam to udaje to ludzie pamietaja o nas. A pieniadze i inne wartosci materialne odejda w niepamieć a my pograżeni ciągłą walką o nie, nie zauwżymy kiedy przeżylismy nasz zycie. Na sam koniec sądze ze słowa słowa carpe diem czyli chwytaj dzień nie zawsze zgodne z powyzszymi utworami pokazuja idealnie aby korzystac z zycia poniewaz jest tylko jedno niepowtarzalne.