W obu utworach zarówno w wierszu Horacego „O co prosi poeta Apollina” oraz we fraszce Jana Kochanowskiego „Na dom w Czarnolesie” występuje liryka bezpośrednia a podmiotem lirycznym jest sam poeta. W każdym z nich również pojawia się apostrofa. W wierszu Horacego jest to zwrot do Apolinna, natomiast u Kochanowskiego jest to zwrot do bezpośredni zwrot do Boga. Pomimo faktu, że oba te wiersze mają podobną tematykę, wiersz Horacego pochodzi ze starożytności, a wiersz Kochanowskiego z epoki renesansu. Wiersz „O co poeta prosi poeta Apollina” jest prezentacją postawy życiowej Horacego i wypracowanej przez niego filozofii. Zwraca się do Apollina z prośbą o opiekę, czyste sumienie i spokojną starość. Horacemu nie zależy dobro materialne. Dziękuje mu za to co zostało mu dane i prosi o błogosławieństwo oraz opanowanie. Oparcie zasady przez stworzenie własnej filozofii życiowej dotyczącej „złotego środka”. Jest to zasada mówiąca o przekonaniu, że w życiu należy cenić rozum, sprawy umysłu, dopisujące zdrowie, pogodę starości. Jest to życie w zgodzie z naturą jak również nawiązuje do tego aby brać od świata tyle, ile potrzeba, nie za wiele, ale nie za mało. Mówi też o tym, żeby poprzestawać w swych dążeniach na małych, ale wystarczających. Taka postawa zapewnia spokój, opanowanie do jednocześnie szczęście. Ostatnie prośby - „ Niech zdrowie zawsze mi służy, niech myśl się nie łamie. Starość, gdy przyjdzie, nich będzie łagodna i pełna pieśni.” pokazują nam wewnętrzny spokój i harmonie autora. Fraszka „Na dom w Czarnolesiu” ma charakter autobiograficzny, podejmuje też problematykę moralną. Podmiot liryczny formułuje tu własną filozofię, życiową, opartą na ideale złotego środka, czyli umiaru, unikania wszelkich skrajności. Synonimem dobrego, cnotliwego życia jest egzystencja skromna, oparta na solidnych podstawach moralnych i szacunku dla rodzinności. Porównując podane wiersze można zauważyć, że Kochanowski wiele czerpał z twórczości Horacego. Zarówno w jednym jak i w drugim utworze widzimy, że poeta jest kimś szczególnym i pełni istotną rolę w społeczeństwie, wskazując innym te wartości, które powinny zajmować pierwsze miejsce w życiu każdego z nas. Są to wartości niematerialne a duchowe oraz szacunek i miłość do ojczyzny. Można również zauważyć, że w każdym z tych utworów jest ukazana filozofia stoicka, złoty środek, umiłowanie jak i przywiązanie do ojczyzny. Poeci przedstawiają podobne postawy życiowe, w różnych epokach ale wyznawali te same idee i wartości.