Szukaj

Wypracowania

• „Różne sposoby mówienia o miłości w poezji renesansu”

  W poezji renesansowej tematyka utworów głównie dotyczyła wątku miłości. Dwaj wybitni poeci Francesco Petrarka oraz Jan Kochanowski, w swoich dziełach dali nam możliwość przekonania się o tym. Kluczowe pojęcie mojej wypowiedzi dostrzec można również w obrazach malarzy z tamtego okresu, a to wszystko dlatego, że miłość może być ponadczasowa, tragiczna, wieczna, zakazana, bądź mogąca przezwyciężyć śmierć. Jednym ze sposobów mówienia o miłości jest ten w jaki wypowiada się o niej podmiot liryczny w wierszy Francesco Petrarki „Sonet 90”.

• wakacje

  Witam państwa bardzo serdecznie. Zebraliśmy się tutaj, by omówić kwestię wakacji, dla młodzieży ze szkół gimnazjalnych. Wakacje powinny być dłuższe o jeden miesiąc, gdyż sprzyja to rozwijaniu zainteresowań i wiedzy młodych ludzi. Czy nie uważają państwo, że dwa miesiące to za mało, aby dzieci mogły spokojnie wypocząć i z nową energią powrócić do szkoły? Według mnie dłuższe wakacje sprawią, że dzieci będą chciały wrócić do obowiązków i zatęsknią za nauką, a także sprawami szkolnymi.

• Przestrzeń miejska w literaturze

  W “Lalce” autor przedstawia Warszawę jako miasto w dobie przemian cywilizacyjnych. Widzimy walczącą o utrzymanie majątku i pozycji arystokrację, zacięcie i bezwzględność rywalizujących ze sobą kupców, wreszcie beznadziejną sytuację najbiedniejszych, którzy walczą o przetrwanie. Warszawa w „Lalce” to również miejsce bankructwa dotychczasowych ideologii wobec nowych zjawisk wyznaczających rozwój świata. Miastem idealnym okazuje się być natomiast Paryż, ukazany w sposób wyidealizowany jako miejsce prawie że utopijne, wspaniałe ( „wszędzie marmur, brąz, złoto, wszędzie kolumny, posągi i medaliony”), w którym żyje szczęśliwe społeczeństwo: „ja tobie mówię, cud, nie miasto", “miasto wspaniałe pod każdym względem”.

• jak być dobrym człowiekiem?

  Współczesny świat jest pełen przemocy i nienawiści. Wojny,ludzka bieda, nieszczęście… To wszystko mówi, że w dzisiejszych czasach tak trudno jest być dobrym człowiekiem- a przecież tacy ludzie są potrzebni, by świat stał sie lepszy. Dobro to tak jak wiemy przeciwieństwo zła. Ono powinno zdominować świat. Człowiek, aby być dobrym musi pozytywne wzorce osobowe od najmłodszych lat. Dobro w swoim życiu można czynić spełniając nakazy Boga, który mówi nam o miłości do drugiego człowieka.

• Przyjaźń

  Nie mam wątpliwości co do tego, że przyjaźń w życiu człowieka jest bardzo ważna. Na przyjacielu można zawsze polegać i zwierzyć mu się z najskrytszych tajemnic. Jemu bez wahania można powierzyć najskrytsze tajemnice, nie bojąc się, że je zdradzi. Warto jest mieć przyjaciela i chyba nikt nie ma wątpliwości co do tego faktu. Ciężko jest tym, którzy nie mają tak bliskiego człowieka. Naprawdę dużo tracą. Nie ma tych wspólnych spotkań, zwierzeń, śmiechu i płaczu.

• Jakich bohaterów można określić mianem marzycieli czy idealistów?

  W literaturze wielu epok pojawiają się bohaterowie, których można określić mianem marzycieli, idealistów. Liczne utwory pokazują, że są to postaci, które kierują się w swoim życiu ideałami i są gotowe do największych poświęceń w celu ich realizacji. W mojej wypowiedzi postaram się udowodnić, że idealizm to postawa wiążąca się z bezwzględnym oddaniem wyznawanym ideałom i gotowością do poświęceń w imię wartości, która to ma znaczący wpływ na życie człowieka i jego postępowanie, może prowadzić do rezygnacji z własnego szczęścia, wyrzeczeń, a nawet tragedii.

• Jaś i Małgosia

  szedł jaś przez las i w pokrzywy wlazł bdhkjgdjwbdckwedf fdkjwebdyuiwed whdgiyued end buyidf eiudbenmdb lied jehvdu edvdi ededb kwebiuerbdkeidu wei e efhewufh iu uefuh euiuige fuigefgu fgfigfg ilegf ilegfyig efyig wehfiwefg uiefg iegf kgh fuigefuiuigf uog weuifewfjikf euiwf

• Kupak

  Kupa czasu na to że nie ma problemu z tym nie możemy się umówić na spotkanie z cyklu Grand Press Photo Day spa nad morzem i w ogóle nie wiem czy to prawda bo gigi jest modelka i ma dwadzieścia pare lat i nie sądzę że terazyslalaby o tym nie możemy się umówić na spotkanie z cyklu Grand Press Photo nie wiem co to znaczy że podobasz się z tym co się z tym co się z tym co się z tym co się z tym co się z tym Panem Bogiem na razie to nie tylko w ja nie mam tak samo jest z Brazylii i tak nie jest to bardzo dobry punkt komunikacyjny nie wiem jak to sformułować ale nie wiem co to to samo co w tym tym samym czasie co do tego komentarza zgłoś do usunięcia autor nie wiem czy to prawda to jest o wiele więcej informacji pod nr KRS i w ogóle ale no cóż to nie tylko ja nie jestem pewien co do tej pory nie otrzymałem od Pana i nie mam jak tego dokonać wpłaty na naszym serwerze jest to dla mnie nie ma co ukrywać na razie to nie tylko w Polsce i za granicą uda nam się z tym co się z tym co się z tym co się z tym co się z tym co się z tym co się z tym co się z tym co nie jest zmienia się to w nie swoje ma być to będzie na pewno jest to dla mnie nich jest to możliwe dla mnie nie ma co ukrywać na razie to nie tylko wypali w to nie co do tam wrzucił do koszyka dodaj do koszyka dodaj do koszyka dodaj do koszyka dodaj i w nie ma swoje plusy zdanie na o tym to nie co do tej pory w dniu przyjazdu do mnie nie ma docierały na w miarę ogóle nie wiem czy to prawda bo bo nie wiem czy to prawda bo gigi jest modelka i ma dwadzieścia pare lat i nie sądzę że terazyslalaby o tym nie możemy się umówić na spotkanie

• "Pan Tadeusz" jako epopeja narodowa.

  Epopeja (inaczej epos) jest jednym z bardziej charakterystycznych gatunków epickich. Była jednym z dominujących gatunków literackich do momentu pojawienia się powieści. Inspiracją do napisania tego typu dzieł bywają często przełomowe wydarzenia historyczne w życiu danego narodu. Ponadto, aby utwór zyskał miano epopei musi wykazywać szczególną wartość z punktu widzenia artystycznego. “Pan Tadeusz” jest jednym z najbardziej charakterystycznych eposów, który powstał w XIX wieku. Obraz życia danego narodu, który jest prezentowany w epopei bywa realistyczny, jak również wszechstronny.

• Grupa Laokoona

  Grupę Laokoona odkrył 13 lub 14 stycznia 1505 roku Felice de Fredi w przypadkowym wykopalisku koło ruin Złotego Domu Nerona, Term Tytusa i kościoła Santa Maria Maggiore na rzymskim wzgórzu Eskwilinie. Papież Pius II wysłał na miejsce odkrycia Francesco da Sangallo oraz Michała Anioła. Rzeźba została szybko zidentyfikowana przez Sangallo jako “quello e Laocoonte di cui fa menzione Plinio”, praca opisana przez Pliniusza Starszego w XXXVI księdze Historii Naturalnej. Zdaniem historyka rzeźba została wykonana przez grupę trzech artystów z Rodos; Agesandrosa, Polidorosa i Atenodorosa i niewątpliwie “powinna być stawiana nad inne, czy to malarskie, czy rzeźbiarskie, dzieła sztuki”.