Szukaj

Wypracowania

  • Charakterystyka Oskara

    Oskar jest głównym bohaterem książki Erica-Emmanuela Schmitta pod tytułem “Oskar i Pani Róża”. Ma on 7 lat i mieszka w szpitalu, ponieważ jest chory na raka. Był drobny i wychudzony po wielu przejściach związanych z chorobą. Po chemioterapii nie miał włosów i kształt jego głowy zapoczątkował jego pseudo wśród kolegów: “Jajogłowy”. Oskar miał wiele cech, którymi udowadniał jak wspaniałym i dojrzałym jest chłopcem. Pierwszym przykładem będzie jego odwaga i optymizm. Kiedy dowiedział się, że zostało mu bardzo niewiele czasu do śmierci, Oskar nie uciekał od prawdy, wręcz przeciwnie.

  • Zaburzenia zachowania w wyniku zażywania środków odurzających

    Zaburzenia zachowania w wyniku zażywania środków odurzających Podstawowe terminy. Lepsze rozeznanie w terminologii dotyczącej narkotyków umożliwi wyszczególnienie i opisanie pokrótce podstawowych pojęć. Narkotyk jest to określenie substancji pochodzenia naturalnego, półsyntetycznego lub syntetycznego, której przyjęcie przez istotę żywą powoduje zdegenerowanie jednej lub więcej czynności organizmu. Środek odurzający jest to określenie substancji powodującej obniżenie lub pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, wywołującego potrzebę jej stałego przyjmowania, uzależnienie fizyczne i/ lub psychiczne od działania środka, niosącego ze sobą szkodliwe następstwa zarówno dla zdrowia fizycznego, jak i psychicznego osoby.

  • Hiob- symbol niezawinionego cierpienia

    Hiob jest symbolem niezawinionego cierpienia, ponieważ mimo swojej pobożności i wierności, Bóg postanawia go sprawdzić. Wraz z szatanem poddaje go próbie. Jest to pewnego rodzaju zakład. Hiob traci wszystko, spadają na niego klęski. Mimo to, on nie odwraca się od Boga, wciąż mu ufa. Pierwszym argumentem wskazującym na to, że Księga Hioba to poemat o niezawinionym cierpieniu jest to, że Hiob był człowiekiem bogobojnym. Nie zawinił w niczym. Jego sposób życia nie wskazywał na to, by jego sprawy były dla niego najważniejsze.

  • Czy problemy z którymi spotykają się bohaterowie dramatu są ponadczasowe?

    Ludzie już od niepamiętnych czasów zmagają się z różnego rodzaju problemami. Wbrew pozorom konflikty z minionych epok mają wiele wspólnego z sytuacjami współczesnymi, zarówno te mniej ważne jak i te większej wagi mogące zadecydować o zdrowiu lub życiu ludzi. Od początku powstania dramatu, twórcy za pomocą różnych metod starali się pokazać codzienne problemy, którym również wielu z nas musi stawić czoła. Z całą pewnością mogę stwierdzić, iż problemy dotykające bohaterów utworów dramatycznych są ponadczasowe, co udowodnię za pomocą następujących argumentów.

  • Hektor krótka charakterystyka

    trojański był człowiekiem prawym ale i również honorowym. Przysiągł Achillesowi że po jego ewentualnej śmierci nie zbeszcześci jego zwłok. Pragnął też tego samego na siebie. Można go w pewnym sensie nawet nazwać bohaterem tragicznym ponieważ stanął przed bardzo cięzkim wyborem między pojedynkiem z grekiem który mistrzowsko władał mieczem a pozostaniem za murami Troi. Każda podjęta przez niego decyzja nie kończyła się dle niego dobrze . Wiedział że z Achillesem nie ma najmniejszych szans jednak idąc na spotkanie z nim zachował by honor i dobre imie po śmierci.

  • Na podstawie analizy i interpretacji Pieśni IX z ksiąg pierwszych(Chcemy sobie być radzi.) przedstaw obecność idei renesansowych w światopoglądzie Jana Kochanowskiego. Znajdź podobne koncepcje w innych znanych Ci utworach poety.

    W dobie renesansu przeważał nurt humanistyczny, skupiający się wokół człowieka i jego potrzeb cielesnych. Eklektyzm filozoficzny łącząc różne ideologie, zgodnie z zasadą antropocentryzmu, stawiał na piedestale człowieka w dziedzinach takich jak literatura, sztuka i filozofia. Pieśń IX Jana Kochanowskiego „Chcemy sobie być radzi” jak wiele innych utworów tego okresu skupia się na opisywaniu życia doczesnego i uciech fizycznych, zaspokajanych na wystawnych balach i biesiadach . Autor kieruje swoje słowa nie tylko do pana dworu - „Chcemy sobie być radzi?

  • Hipokrates

    2.Żył od 460 do 377 r. p.n.e. Pochodził w wyspy Kos (w Grecji). Był lekarzem greckim, ojcem medycyny, najważniejszym przedstawicielem szkoły lekarskiej z wyspy Kos. 3.Pochodził z rodziny Asklepiadów (Asklepiades), którzy z pokolenia na pokolenie przekazywali umiejętności leczenia. Sztuki tej Hipokrates nauczył się od swojego ojca, a wiedzę pogłębiał podróżując m.in. po Egipcie i Azji Mniejszej, zwiedzając Tesalię i Ateny. 4.Naczelną zasadą Hipokratesa było “nie szkodzić” - “primum non nocere” i pomagać uzdrawiającym siłom natury.

  • Wiersz o jeżyku

    Szedł raz dróżką jeżyk mały, był wyraźnie zatroskany. Nikt nie wiedział co go dręczy. Postanowił więc wybrać się do niego Orszak Zwierzęcy. Pytali, chodzili, błagali, lecz jeżyk nie chciał ich pomocy, więc jak przyszli tak stali. Odprawił ich jeż, nie przyjął ich mile. -Sam sobie poradzi? Burak. I tyle! -Biedny mały jeżyk-myśleli niektórzy. Inni twierdzili, że “sam sobie zasłużył”. A jeżyk w tym czasie zadręczał się wielce, -Może ktoś jednak pomoże w mojej udręce?

  • Analizując podane fragmenty powieści Zofii Nałkowskiej Granica, przedstaw obraz Justyny i jej związku z Zenonem w oczach różnych bohaterów powieści. W kontekście całej powieści wyjaśnij, jakie konsekwencje wynikają z zestawienia odmiennych s

    Granica jest to powieść psychologiczna Zofii Nałkowskiej. Narrator w tym utworze jest trzecio osobowy, ponieważ opisuje co widzi. Opisuje on różne punkty postrzegania bohaterów przez innych bohaterow i przedstawia te postawy w sposoób obiektywny, gdyż nie wyraża własnej opini na ten temat. Zenon uważał ze Justyna jest ulubienica matki a jej wyglad nie wskazuje na jej niski status spoleczny. Zauważyl że matka ma dobre stosunki z Justyna. Kiedy już Zenon układa sobie Zycie z Elzbieta Justyna staje się w jego oczach sluzaca, dziewczyna mila która budzi jedynie współczucie a nie jak kiedys pozadanie.

  • Laleczka czaki

    Lalka - powieść Bolesława Prusa drukowana w “Kurierze Codziennym” w latach 1887-1889, wydanie osobne w 1890 roku. Prus określił temat swej powieści słowami: “przedstawić naszych polskich idealistów na tle społecznego rozkładu”. Zamierzał więc ukazać szeroką panoramę współczesnego sobie społeczeństwa, jednocześnie opisując losy głównych bohaterów, które są zobrazowaniem zamierzeń pisarza. Utwór jest częścią cyklu powieściowego (złożonego z poprzedzającej tę powieść Sławy, Emancypantek i poniekąd Faraona) i Przemian w którym Prus stara się postawić i odpowiedzieć na “wielkie pytania naszej epoki”.