Szukaj

Wypracowania

• Polska filozofia czynu

  Polska „filozofia czynu” Myśl filozoficzna XIX i XX w. - Mianem „filozofii czynu” określić można pewien typ światopoglądu, którego cechami charakterystycznymi są: aktywizm w pojmowaniu natury człowieka i ludzkich dziejów oraz nienaturalistyczna koncepcja ludzkiej kultury. Początków tak rozumianej „filozofii czynu” szukać można w polskiej myśli epoki romantyzmu, a przykładów rozmaitych jej rozwinięć i transpozycji dostarcza cała nowsza polska tradycja filozoficzna. Romantycy polscy próbowali dokonać syntezy zachodnich filozofii, niemieckiego idealizmu i francuskiego racjonalizmu, co w ich oczach było połączeniem duszy i ciała; tu bardziej pasowałby angielski sensualizm, potem amerykański pragmatyzm, ale goście nie zauważyli w ogóle świata anglosaskiego, jego myśli, ani tego, że to on (ze swym kapitalistycznym rynkiem, a nie Słowianie ze swym humanistycznym życiem, czy - w gorszej wersji - kolektywizmem komuny) stanie się przyszłością starzejącej się Europy i świata, przynajmniej na razie - wierni dialektyce widzieli to jako tezę > antytezę i syntezę.

• Charakterystyka Hektora

  Hektor- syn Priama, króla Troi, a brat Parysa . Przyczyną pojedynku było zabicie przez Hektora kuzyna Achilla, który myślał że to heros we własnej osobie. Pojedynek zaczął się dość nietypowo, ponieważ Hektor, porównywany do płochliwej gołębicy zaczął uciekać przed Achillesem podobnym z wyglądu do bogów i zachowania do orła- ptaka górskiego. Okrążyli oni trzykrotnie mury Troi, aż za czwartym Zeus rzucił na wagę losy walczących. Waga zadecydowała o śmierci Hektora, którego opuścił opiekuńczy bożek Apollo.

• Plan wydarzeń fragmentu ,,Iliady ''homera -księga xxii

  Plan wydarzeń; 1.ucieczka Hektora przed Achillesem. 2.odwaga Hektora. 3.prośba Hektora 4.sprzeciw i złość Achillesa 5.niecelny cios Hektora. 6.pomoc Ateny dla Achillesa. 7.śmiertelne zranienie Hektora. 8.ostatnia wola Hektora 9.śmierć mężnego wojownika.

• Antygona

  Tragedia nawiązująca do mitu rodu Labdakidów, z którego wywodzi się główna bohaterka, córka Edypa. Po śmierci ojca, któremu wedle mitu towarzyszyła na dobrowolnym wygnaniu, po powrocie do Teb, staje w konflikcie z jego władcą, Kreonem. Jej bracia (Eteokles i Polinikes) giną w walce o Teby, przy czym Polinikes umiera jako zdrajca. Ten fakt sprawia, że Kreon wydaje zakaz pogrzebania jego zwłok. Antygona nie może przystać na tę arbitralną decyzję, sprzeczną z prawem boskim.

• Gustave Moreau ,,Prometeusz”

  Autorem obrazu pt. ,,Prometeusz” jest francuski malarz i grafik Gustave Moreau (1826-1898)- czołowy twórca symbolizmu -kierunku charakteryzującego się próbą wyrażania w dziele tego, co niewyrażalne poprzez wykorzystywanie symbolu . Jego obrazy są niezwyklfwefwfwfe mistywefwefwefwefweczne, zagadkowe, a zarazem pełne niepokoju i zmysłowości, co wyróżnia go chociażby od realistów (ukazujących świat rzeczywisty, prawdziwy) i impresjonistów francuskich (charakteryzujących się głównie próbą uchwycenia ulotnych, zarazem subiektywnych odczuć wynikających z indywidualnych wrażeń artysty).Autor uważany jest za prekursora ruchu surrealistycznego – kierunku cechującego się w literaturze buntem przeciw tradycji, podkreślaniem swobody twórczej i roli wyobraźni, posługiwaniem się absurdu.

• Rządy Stalina

  W imię wyznawanej idei walki klasowej stosował jako metodę rządzenia masowy, państwowy wewnętrzny i zewnętrzny terror, który pochłonął, według różnych ocen, od kilku do kilku dziesiątków milionów ofiar śmiertelnych. Podpisując sojusz z III Rzeszą, umożliwił Niemcom rozpoczęcie agresji zbrojnej na Polskę, przyczyniając się do wybuchu II wojny światowej.Znanym i nawet oficjalnie nieukrywanym elementem jego działalności partyjnej na Zakaukaziu było organizowanie i kierowanie tzw. rewolucyjnymi ekspropriacjami (eksami), czyli zbrojnymi napadami na banki, konwoje pocztowe i pociągi w celu zdobycia środków finansowych na działalność partyjną – zgodnie z publicznie w czasach rewolucji październikowej pochwalanym przez Lenina stwierdzeniem „grab zagrabione”.

• Analizując podane fragmenty opowiadania Tadeusza Borowskiego, zinterpretuj tytuł utworu. Zwróć uwagę na symboliczność postaci Marii.

  Podane fragmenty pochodzą z „Opowiadań” Tadeusza Borowskiego. Był to pisarz, który w niezwykły sposób potrafił przedstawić świat, jaki panował w obozie koncentracyjnym. Akcja przytaczanego utworu dzieje się bowiem w trakcie II Wojny Światowej w okupowanej Warszawie. Jego głównym bohaterem jest Tadeusz – jednocześnie pierwszoosobowy narrator, który uczestniczy we wszystkich wydarzeniach osobiście. Poznajemy go jako pracownika składu budowlanego, studenta i początkującego poetę. Jego narzeczoną jest Maria – kobieta wykształcona, zajmująca się rozwożeniem bimbru.

• NIEOCENIONY TOWARZYSZ

  NIEOCENIONY TOWARZYSZ Pojęcia: Pływy- regularne opadanie i wznoszenie się poziomu wód w oceanach, w wyniku działania sił grawitacyjnych pomiędzy Ziemią, Księżycem a Słońcem. Korelacja- jest to współzależność pomiędzy zjawiskami fizycznymi lub między wielkościami fizycznymi. Glob pozasłoneczny- jest to planeta krążąca wokół gwiazdy (lub gwiazd) innych niż Słońce. Zatoka Fundy znajduje się pomiędzy prowincjami Nowy Brunszwik i Nowa Szkocja w Atlantyckiej części Kanady. Zatoka ta słynie z najwyższych fal na świecie, które osiągają wysokość nawet do 17m.

• Absurdy Polski

  “Polska. Oto znajdujemy się w świecie absurdu. Kraj, w którym co piąty mieszkaniec stracił życie w czasie drugiej wojny światowej, którego 1/5 narodu żyje poza granicami kraju i w którym co 3 mieszkaniec ma 20lat. Kraj, który ma dwa razy więcej studentów niż Francja, a inżynier zarabia tu mniej niż przeciętny robotnik. Kraj, gdzie człowiek wydaje dwa razy więcej niż zarabia, gdzie przeciętna pensja nie przekracza ceny (!) trzech par dobrych butów, gdzie jednocześnie nie ma biedy a obcy kapitał się pcha drzwiami i oknami.

• Biografia Henryka Sienkiwicza

  Henryk Adam Aleksander Pius Sienkiewicz herbu Oszyk, pseudonim Litwos (ur. 5 maja 1846 w Woli Okrzejskiej, zm. 15 listopada 1916 w Vevey) – polski nowelista, powieściopisarz i publicysta; laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 1905 za całokształt twórczości[1], jeden z najpopularniejszych pisarzy polskich przełomu XIX i XX wieku. Henryk Sienkiewicz był kawalerem francuskiej Legii Honorowej i członkiem zagranicznym Serbskiej Akademii Nauk i Umiejętności. Życiorys[edytuj | edytuj kod źródłowy] Urodził się we wsi Wola Okrzejska w powiecie łukowskim w zubożałej rodzinie szlacheckiej, pieczętującej się herbem Oszyk, po mieczu wywodzącej się z Tatarów[a] osiadłych na Litwie.