Szukaj

Wypracowania

• Przedstaw Ignacego Rzeckiego koncentrując się na romantycznych cechach jego osobowości i stosunku do pracy.Zwróć uwagę na metaforyczny obraz świata w cytowanym fragmencie Lalki.Wykorzystaj znajomość całego utworu

  W 1848r. wraz ze swym przyjacielem, Augustem Katzem, udał się na Węgry, gdzie próbował wprowadzić w czyn zapamiętane z dzieciństwa, romantyczne hasła wolności, równości i braterstwa, walcząc w powstaniu przeciwko panowaniu austriackiemu. Za swoje zasługi został nawet mianowany oficerem wojsk powstańczych. Powstanie jednak upadło, Katz popełnił samobójstwo, a sam Rzecki przez dwa lata tułał się po Europie, wreszcie schwytany podczas próby przekroczenia granicy Królestwa, rok spędził w więzieniu. Dzięki pomocy syna Mincla wrócił do Warszawy i sklepu.

• Stosunek Wertera do otaczającego go świata

  Werter jest tytułowym i głównym bohaterem powieści Johanna Goethego pt. “Cierpienia młodego Wertera”. Goethe, pisząc swoje dzieło, nadał mu formę powieści epistolarnej, aby wywołać u czytelnika wrażenie autentyczności opisywanych wydarzeń. Postać Wertera miała olbrzymi wpływ na kulturę epoki. Jego cechy charakteru i usposobienia spowodowały, że został okrzyknięty prototypem bohatera romantycznego, a sposób ubierania się wytworzył nowy trend w modzie, gdy powieść stała się popularna. Werter jest człowiekiem uczuciowym i niezwykle wrażliwym.

• Problem czasu, przemijania i śmierci w filmowej adaptacji opowiadania Jarosława Iwaszkiewicza pt.: "Panny z Wilka"

  Mottem mojej wypowiedzi chcę uczynić słowa Andrzeja Majewskiego: “Życie jest jedyną grą, w której bez względu na wybraną strategię wynik jest z góry znany”. Śmierć i przemijanie pociąga i zawsze pociągało także artystów, te motywy są często wykorzystywane w rozmaitych książkach i filmach i innych rodzajach sztuki. One także są jednym z głównych aspektów opowiadania Jarosława Iwaszkiewicza pod tytułem: “Panny z Wilka” a także filmowej adaptacji tego utworu w reżyserii Andrzeja Wajdy.

• Charakterystyka lasów równikowych

  CHARAKTERYSTYKA WILGOTNYCH LASÓW RÓWNIKOWYCH. Wzdłuż równika rozciągają się najdorodniejsze i najbogatsze w faunę i florę, wiecznie zielone wilgotne lasy równikowe. Lasy te nazywane są czasem równikowymi lasami deszczowymi lub puszczami równikowymi. Wg słownika są to wiecznie zielone formacje leśne strefy międzyzwrotnikowej. Występuje na ubogich glebach laterytowych, w klimacie przez cały rok jednostajnie gorącym i wilgotnym. Na skutek szybkiego rozkładu materii organicznej roślinność jest gęsta i bujna. Lasy te cechuje brak sezonowej rytmiki w życiu roślin, ogromne bogactwo gatunkowe drzew (na 1 hektarze lasu tropikalnego występuje ok.

• Rola przyrody w "Panu Tadeuszu"

  W „Panu Tadeuszu” Adama Mickiewicza przyroda pełni znaczącą rolę – jest ona jednym z głównych elementów świata przedstawionego. Mickiewicz opisuje przyrodę swego kraju ojczystego, którą idealizuje, przedstawia jako arkadię – krainę za którą tęskni i do której chciałby jeszcze wrócić. Już w inwokacji nakreśla piękno i wyjątkowość litewskiego krajobrazu nad Niemnem, jego opis jest bardzo plastyczny. Do każdej rośliny poeta przypisał epitet, mający na celu m.in. podkreślać i wyrażać jej piękno i niepowtarzalność.

• „Żem bratnie zwłoki uczciwie grzebała, taką mnie darzą podzięką.” Przemówienie Antygony do ludu tebańskiego.

  Drodzy obywatele Teb! Jak zapewne wszyscy zgromadzeni tu wiedzą nasz władca skazał mnie na karę śmierci, za sprzeciwienie się prawu. Zebraliśmy się tu w celu wysłuchania moich racji i ocenienia słuszności tegoż wyroku wydanego na mnie przez Kreona. Po śmierci mojego ojca-Edypa Polinejkes i Eteokles podzielili się władzą. Jednak po roku sprawowania rządów, wbrew umowie Eteokles nie przekazał tronu bratu. Wówczas Polinejkes zdradził naszą ojczyznę, sprowadzając obce wojska, aby odzyskać tron.

• Plan ramowy: Symbol w literaturze i malarstwie lub literaturze i muzyce. Omów temat na wybranych przykładach.

  Temat: Symbol w literaturze i malarstwie lub literaturze i muzyce. Omów temat na wybranych przykładach. I. Literatura podmiotu: Malczewski Jacek, Błędne koło [online] [dostęp 16 marca 2012]. Dostępny w Internecie: http://artyzm.com/obraz.php?id=1560. Wyspiański Stanisław, Wesele, Kraków 2007, ISBN 83-7327-237-8. Żeromski Stefan, Ludzie bezdomni, Kraków 2006, ISBN 83-7327-172-2. II. Literatura przedmiotu: Dobrowolski Tadeusz, Nowoczesne malarstwo polskie, Wrocław 1960, Patriotyczne i symboliczne malarstwo Jacka Malczewskiego, str. 280-297. Kopaliński Władysław, w: Słownik symboli, Warszawa 1990, ISBN 83-214-0746-3, Wstęp, s.

• Edyp-charakterystyka

  Głownem bohaterem utworu jest Edyp,wnuk Labdakosa, syn Lajosa i Jokasty. Był pyszny, nieufny, uparty, dumny, pewny siebie. Gdy przybył do Teb uwolnił miasto od siejącego spustoszenie Sfinksa. Tylko on zdołał rozwiązać zagadkę, jaką zadawał ludziom. Gdy Edyp podał rozwiązanie Sfinks sam rzucił się w przepaść. W nagrodę Edyp otrzymał tron po zamordowanym Lajosie i jego żonę Jokastę. Miał z nią czworo dzieci: Eteoklesa, Polinejkesa, Antygonę oraz Ismenę. Był dobrym i mądrym władcom, uwielbianym przez ludność.

• Nad Niemnem

  Nad Niemnem to powieść realistyczna napisana w epoce pozytywizmu przez Elizę Orzeszkową. Jest to utwór uważny za najwybitniejsze dzieło pisarki w pełni oddające jej ideowe i artystyczne przesłanki. Porusza problematykę konfliktu między przedstawicielami rożnych pokoleń oraz relacji między ziemiaństwem a szlachtą zaściankową. Akcja rozgrywa się w latach 80 XIX wieku, po upadku powstania styczniowego. W podanym fragmencie przedstawiono pozytywistyczne wzorce i antywzorce, które można zauważyć w rozmowie, która odbywa się w dworku w Korczynie podczas uroczystości urodzin Pani Emilii między Zygmuntem Korczyńskim a Teofilem Różycem.

• Felieton o starosci

  Rozmowa ze starością Starość nazywana jest stanem, którego nieodłącznym elementem jest występowanie i zmniejszenie się zdolności do odpowiedzi na stres środowiskowy, pojawiający się w organizmach wraz z upływem czasu, postrzegany jako naturalne i nieodwracalne nagromadzenie uszkodzeń, przerastające zdolności człowieka do samonaprawy, ostatni okres życia u ludzi. Głupotą byłoby jednak wierzyć w suche definicje, nie odzwierciedlające prawdy, a skupiające się jedynie na pewnych aspektach, ściśle ograniczonych horyzontach myślenia i postrzegania problemu starości, który w żadnym razie nie powinien być pojmowany jako problem, lecz możliwość czerpania od „dziadków” nowych doświadczeń i nauki relacji społecznych.