Wypracowania
Wesele - film
Wesele – 1972. Filmowa interpretacja w samym pomyśle stworzyła podstawowy problem: jak przełamać teatralność Wesela przy zachowaniu oryginalnego, wierszowanego tekstu, co w kinie najczęściej było źródłem porażki niż sukcesu. Wajda wiele razy mówił o wpływie, jaki wywarła na niego twórczość Wyspiańskiego. Inspiruje go zarówno malarstwo młodopolskiego artysty, jak i jego postawa światopoglądowa, wyrażająca sceptyczny stosunek do spuścizny romantyzmu. Reżyser pragnął uchwycić ducha dramatu. Otóż miał świadomość, że aby w filmie wywołać charakterystyczny dla dramatu nastrój widoczny w błyskawicznych zmianach zachowań bohaterów czy konfrontacji zjawisk nierzeczywistych z postaciami realnymi.
List do przyjaciela zachęcający do przeczytania książki
Warszawa, 17 marca Cześć Karol, Na wstępie mojego listu, bardzo Ci dziękuję za przysłane zdjęć z Twoich wakacji. Zazdroszczę Ci , bo zdjęcia są rewelacyjne. Podróżowałeś z rodzicami po Azji, widziałeś tyle ciekawych rzeczy i spotkałeś wielu interesujących ludzi. Jak się zobaczymy to wszystkim musisz mi opowiedzieć. Ja wczoraj byłem z bratem w kinie na filmie pt. „Życie Pi”. Znając Twoje zainteresowania chcę Ci polecić obejrzenie go. „Życie Pi” opowiada o losach 16- letniego Piscine Molitor Patel, który wypływa z rodziną z Indii w poszukiwaniu lepszego życia na kanadyjskiej ziemi.
TEMAT: Adaptacja filmowa wobec literackiego pierwowzoru. Przedstaw zagadnienie uwzględniając specyfikę literackich i filmowych środków wyrazu.
Zapachy towarzysza nam przez całe życie. Dzięki nim możemy skojarzyć różne miejsca sytuacje a nawet emocje jakie odczuwaliśmy kiedyś dzięki danemu zapachowi. Każda dusza ma inny zapach. Nie ma na świecie osoby, zwierzęcia, rośliny itp. Które miałoby identyczny zapach, tak wiec każdy jest wyjątkowy. Zapachy odgrywają bardzo ważna role w naszym życiu ponieważ towarzysza nam od urodzenia. W ogromnym stopniu oddziaływuja na nasza podświadomość i dzięki niej potrafimy zapamiętać wspaniale zarówno jak i przykre wspomnienia z naszego życia min.
Kordian
W różnych epokach ludzkości ludzie mieli różne podejście do życia oraz śmierci. O takich stosunkach w poszczególnych epokach dowiadujemy się między innymi z utworów literackich. W epoce romantyzmu jednym z takich utworów jest „Kordian” Juliusza Słowackiego. „Kordiana” polski dramatopisarz zaczął pisać w pierwszym kwartale 1833 roku w Genewie. Utwór ten na początku był pisany jako pierwsza część trylogii, której tytułem miał być „Kordian”. Jednak podczas pisania drugiej części autor stwierdził, że nie dokończy utworu jako trzyczęściowego i spalił niechciane dzieło, zostawiając pierwszą część, która otrzymała tytuł jaki miała mieć cała trylogia.
Obraz Boga kreowany przez artystów rockowych
W życiu każdego młodego człowieka muzyka odgrywa szczególną rolę. Wykonawcy w swoich tekstach często wspierają nastolatków poprzez słowa pocieszenia, nawoływanie do wspierania jakichś idei, popieranie niektórych zachowań czy też krytykę. W zależności od preferencji ludzie podporządkowują styl życia pod daną muzykę, wybierają swoje drogi, szkoły, koncerty czy też przyjaciół – za tym ostatnim szczególnie przemawia pojawienie się licznych subkultur. Muzyka może wywołać euforię, smutek, popychać do tworzenia, nawoływać do buntu albo wspierania jakiejś inicjatywy.
Na podstawie analizy ponizszego fragmentu ''Innego swiata'' oraz w kontekscie calego utworu rozwaz filozoficzny aspekt cierpienia.
Inny świat” Gustawa Herlinga-Grudzińskiego to zbiór opowiadań zawierających wspomnienia z łagrów radzieckich. Pisarz spędził w tym miejscu kilka lat, które upłynęły mu na morderczej pracy i odpokutowywaniu swojej winy - było nią zachodnio brzmiące nazwisko… Autor przeżywszy ogromny dramat, zdaje relację z tego, co tak naprawdę działo się w obozie, na czym polegały mechanizmy, które rządziły tamtejszą rzeczywistością, pisze o tym, co było największą udręką fizyczną i psychiczną dla więźniów, jednak najbardziej w swych rozważaniach skupia się na aspekcie człowieczeństwa.
Ku pokrzepieniu serc
Henryk Sienkiewicz tworzył swoje dzieła po upadku powstania styczniowego, zatem w chwili, gdy Polacy najbardziej odczuwali niewolę oraz porażkę militarną. Wśród pozytywistów panowało przekonanie, że powstanie styczniowe przyniosło więcej strat niż zysków dla narodu polskiego. Sienkiewicz pragnął podnieść swoich rodaków na duchu, chciał odrodzić wiarę w Polskę jako państwo, przypomnieć najsławniejsze karty z historii narodowego oręża. W ten sposób kompensował Polakom utraconą wolność. Stąd „Potop” przez krytyków literackich zaliczany jest często do mitu kompensacyjnego, czyli wynagradzającego straty poprzez znalezienie czegoś o przybliżonej wartości, przedstawienie wyidealizowanego świata, pobudzenie uczuć narodowo-patriotycznych.
System bezpieczeństwa (obronności) oraz siły zbrojne na przełomie XX i XXI wieku – Strategia transformacji.
Na wstępie mojej pracy pragnę zaznaczyć, iż transformacja Systemu Obronnego Państwa jest jedną z najważniejszych celów strategicznych realizowanych przez organy administracji publicznej oraz organy władzy. Ciągle zmieniające się środowisko bezpieczeństwa wpływa na kierunki transformacji. Podejmowane przez państwo działania powinny być ukierunkowane na wewnętrzną harmonizację elementów planowania obronnego oraz synchronizację planowania narodowego z sojuszniczym. Poprawa systemu planowania powinna sprzyjać efektywnemu podejmowaniu decyzji w dziedzinie obronności. Planowanie musi być prowadzone w sposób metodyczny, zaczynając od planowania na szczeblu strategicznym, a kończąc na efektywnym wydatkowaniu budżetu.
Historia i wspolczesnosc splywu dunajcem
Dunajec to rzeka o długości 247 km, przepływająca przez Pieniny, i dzieląca je na trzy części. Powstaje ona z połączenia Białego i Czarnego Dunajca w Nowym Targu, które mają swój początek w Tatrach. Po złączeniu rzeka płynie na wschód, za Dębnem wpływając do Jeziora Czorsztyńskiego, które kończy się zaporą w Niedzicy. Na południe od tamy jest następny zbiornik - Jezioro Sromowieckie ciągnące się 1,5 km do zapory w Sromowcach Wyżnych. Następnie Dunajec kieruje się w stronę Pienin Właściwych.
Ludvik van Beethoven
Ludwig van Beethoven (wymowa niemiecka: luːtvɪç fan ˈbeːthoːfn, ur. 15-17 (zob. niżej) grudnia 1770 w Bonn, zm. 26 marca 1827 w Wiedniu) – kompozytor i pianista niemiecki, ostatni z tzw. klasyków wiedeńskich[1], a zarazem prekursor romantyzmu w muzyce, uznawany za jednego z największych twórców muzycznych wszech czasów[1]. Urodzony w Bonn, na terenie dzisiejszych Niemiec, już w młodości przeniósł się do Wiednia, gdzie rychło uzyskał reputację pianisty wirtuoza, a następnie wybitnego kompozytora[2].