Wypracowania
Odkrywanie miasta - Paryż w oczach Stanisława Wokulskiego
Stanisław Wokulski jest bohaterem „Lalki” B. Prusa. Jest to postać skomplikowana, ponieważ łączy w sobie cechy romantyka i pozytywisty, jednak w jego działaniach przeważa postawa pozytywistyczna. Kult wiedzy tej postaci dostrzec można od lat najmłodszych, kiedy to, pracując u Hopfera, uczy się najpierw w szkole przygotowawczej, a następnie w Szkole Głównej. Ma kontakty z naukowcami rosyjskimi. Pomagał finansowo Ochockiemu jako wynalazcy i chciał współpracować z Geisem nad jego odkryciem metalu lżejszego od powietrza.
Na podstawie podanego fragmentu utworu Hanny Krall Zdążyć przed Panem Bogiem przedstaw przemyślenia Marka Edelmana o możliwości godnego życia w czasach Zagłady i różnych poglądach na temat godnej śmierci.
W podanym fragmencie wywiadu Hanny Krall z Markiem Edelmanem, Mark Edelman opowiada o wydarzeniach w “czasach Zagłady”, których był świadkiem i uczestnikiem. Według Marka Edelmana żeby żyć godnie w opisywanych/opowiadanych czasach należy przede wszystkim mieć, po co i dla kogo żyć, jednocześnie nie może to być życie kosztem innej osoby. Incydent z obcinaniem brody Żydowi i reakcja tłumu powoduje, iż dla Marka Edelmana najważniejszym wyznacznikiem godnego życia jest brak upokorzenia: “Wtedy zrozumiałem, że najważniejsze ze wszystkiego jest nie dać się wepchnąć na beczkę.
Kraj Lat dziecinnych
Adam Mickiewicz spisał “Pana Tadeusza” przebywając na emigracji w Paryżu. Poemat powstała “ku pokrzepieniu serc”, obrazuje powiem ojczyznę jako „krainę wiecznej szczęśliwości”, Arkadię, Utopię. Obraz ten prezentuje w „Epilogu”, staje się on wsparciem i daje otuchy nie tylko Polakom na emigracji, ale i samemu autorowi. Epilog “Pana Tadeusza” nie jest epilogiem dokładnie wynikającym ze swej definicji, nie objaśnia dalszego ciągu wątków i historii poszczególnych postaci, ale stanowi liryczną spowiedź poety, wyjaśniającego genezę utworu i przedstawiając siebie na tle środowiska.
Prawa i wolności obywatela
wolności; wolność słowa wolność wyznania, kultury ,do azylu do emigracji i migracji do swobody w wykonywanym zawodzie a reszte musicie sobie znalesc w konstytucji polski a nie gotowce pisać do nauki łobuzy i szataniści tfihfmowm jd bgh thn hjkkgrr hfho
Charakterystyka Balladyny
Balladyna to tytułowa bohaterka dramatu Juliusza Słowackiego. Mieszka ze swoją matką wdową i młodszą siostrą Aliną. Balladyna jest prostą dziewczyną z kruczoczarnymi włosami. Jej póżniejszy mąż Kirkor, zachwycając się urodą dziewczyny, mówi o niej:“Starsza jak śniegi…ta z alabastrów…ta ma pod rzęsą węgle…a ta zaś jako noc biała nad rankiem” Tytułowa bohaterka to ambitna egoistka o słabej psychice. Często kłamała o czym świadczą jej słowa:“O panie jeśli w zamku są czeluście, z czeluści ogień bucha, a ty karzesz wskoczyć to wskoczę”.
Różne wizje zaświatów. Analizując "Tren X" Jana Kochanowskieg
Przedstawione utwory pochodzą z różnych epok. „Tren X” pochodzi z renesansu, z cyklu „XIX Trenów” Jana Kochanowskiego. Autor napisał je po śmierci ukochanej córeczki Urszulki. Utwór stał się inspiracją dla wielu poetów, między innymi Bolesława Leśmiana, twórcy wiersza „Urszula Kochanowska”. Obydwa dzieła różnią się od siebie nastrojem i perspektywą. Podmiot liryczny w utworze Kochanowskiego przepełniony jest smutkiem i żalem po utracie dziecka. Nastrój jest przygnębiający. Utwór Leśmiana przedstawiony jest w zupełnie inny sposób: wesoły, radosny, pełen ciepła.
Nobliści w dziedzinie chemi
Kazimierz Fajans Ur. 27.05.1887, Warszawa Zm. 18.05.1975, Ann Arbor, USA Fizykochemik. Szkołę średnią ukończył w Warszawie, następnie studiował chemię, najpierw na uniwersytecie w Lipsku, a później w Heidelbergu, gdzie uzyskał doktorat za badania nad syntezą stereoselektywną (związków chiralnych). W czasie pobytu na stażu w laboratorium Rutherforda w Manchesterze odkrył zjawisko rozgałęzienia się szeregów radioaktywnych. W Karlsruhe dokonał swego największego osiągnięcia, mianowicie odkrył ogólne prawo przesunięć promieniotwórczych (zwykle nazywane Prawem Fajansa- Soddy’ego).
Albert Camus "dżuma" wypracowanie Joseph Grand
Joseph Grand jest bohaterem powieści „Dżuma „ Alberta Camusa. Joseph jest ubogim urzędnikiem merostwa mieszkającym na przedmieściu przy ulicy Faidherbe, „mężczyzna pięćdziesięcioletni , o żółtym , długim i zagiętym wąsie, o wąskich ramionach i chudych członkach”. Grand nie walczy bezpośrednio z Dżumą , prowadzi on statystyki i spisuje wszystkie ważne działania związane z epidemią. Mimo wszystko jego praca była bardzo ważna , dzięki niej można było określić wielkość i siłę epidemii oraz ustrzec się jej w przyszłości.
Biografia Adama Mickiewicza
Adam Bernard Mickiewicz herbu Poraj (ur. 24 grudnia 1798 w Zaosiu albo Nowogródku[1][2][3], zm. 26 listopada 1855 w Konstantynopolu) – polski poeta, działacz i publicysta polityczny. Obok Juliusza Słowackiego i Zygmunta Krasińskiego uważany za największego poetę polskiego romantyzmu (grono tzw. Trzech Wieszczów) oraz literatury polskiej w ogóle[4][5], a nawet za jednego z największych na skalę europejską[6]. Określany też przez innych, jako poeta przeobrażeń[7] oraz bard słowiański[8]. Członek i założyciel Towarzystwa Filomatycznego, mesjanista związany z Kołem Sprawy Bożej Andrzeja Towiańskiego.
Wojny ze Szwecja
Działania wojenne zostały wznowione w 1617 roku. Dowództwo nad wojskami Rzeczypospolitej objął królewicz Władysław. Trwające blisko rok walki koncentrowały się u ujścia rzeki Dźwiny. Dowództwo nad wojskami szwedzkimi objął Gustaw II Adolf – zreformował armie, rozwijając artylerie i piechotę, w zmaganiach z Rzeczypospolita w pełni objawiał talenty dowódcze. Szwedom udało się opanować znaczną część wybrzeża inflanckiego, z ważnymi portami Dynemuntem i Parnawą, z wyjątkiem Rygi. Kontrofensywa wojsk dowodzących przez Krzysztofa Radziwiłła spowodowała odzyskanie wszystkich miast z wyjątkiem Parnawy, ponieważ zabrakło sił zbrojnych.