Szukaj

Wypracowania

  • Nad Niemnem

    Eliza Orzeszkowa w „Nad Niemnem” przedstawia grono bohaterów prezentujących bardzo różne postawy moralne i światopoglądowe. Obok prostego chłopa pojawia się tam artysta znudzony życiem; obok dbających o włości gospodarzy - utracjusze i nieroby pasożytujący na wysiłku innych. W nadniemeńskiej okolicy pojawia się jakby społeczeństwo zamknięte w pigułce. Jak jednak odnaleźć wśród postaci bohaterów pozytywnych, jak zaś negatywnych? Ten problem rozwiązuje za czytelnika sama pisarka, przedstawiając wzory postępowania w korzystnym, wręcz idealizującym świetle, zaś ich przeciwieństwa jako postaci karykaturalne.

  • Izabela Łęcka

    Izabela Łęcka to jedna z bohaterek pozytywistycznej powieści “Lalka” Bolesława Prusa, przedstawicielka świata arystokratycznego . Jest kobietą o przepięknej urodzie, posągowej i chłodno przyjmującej hołdy. • Od rodziców otrzymała staranne wyksztalcenie, władała kilkoma językami, interesowała się sztuką. Ojciec otoczył ją luksusami, pomimo niezbyt wysokich środków finansowych. Uroda bohaterki utworu przysłaniała jej usposobienie i charakter. Zdecydowana większość ludzi mylnie oceniała jej wnętrze twierdząc, że jest równie idealne jak „powłoka”. W rzeczywistości jednak panna Izabela będąc piękną była jednocześnie bardzo próżna i zapatrzona w siebie.

  • Do Justyny. Tęskność na wiosnę - analiza i interpretacja

    „Do Justyny. Tęskność na wiosnę” to jeden z najpiękniejszych wierszy miłosnych, nie tylko w twórczości Karpińskiego, ale w ogóle w literaturze polskiej. Należy on do grupy wierszy, który przyczynił się do zdobycia przez poetę sławy „śpiewaka Justyny”. Inny przykład to „Do Justyny (Drzewa! Wyście małe były…)”. tym przypadku tytuł jest niezbędnym uzupełnieniem treści wiersza, to om wyznacza właściwe pole skojarzeń dla przywołanych w kolejnych strofach obrazów. To z tytułu wiemy, że wszystkie opisywane w utworze uczucia są przejawami tęsknoty za ukochaną Justyną.

  • Który z Polaków XX i XXI wieku zasługuje na uznanie potomków?

    Człowiek przez całe swoje życie pracuje na swoją opinię. Każdy zostawia po sobie ślady na świecie. Są one odzwierciedleniem całego życia. Tylko od nas zależy czy potomkowie będą wspominać te czasy z uśmiechem na twarzy. Uważam, że wszyscy chcieliby być przykładem dla innych ludzi. Swój wizerunek, charakter i poglądy na świat kreujemy od narodzin aż do śmierci. W współczesnych czasach rozpowszechnia się nienawiść, która zapoczątkowuje wojny. Niewielu potrafi w pełni odróżnić dobro od zła.

  • Interpretacja obrazu "Stańczyk"

    [i]„Stańczyk w czasie balu na dworze królowej Bony wobec straconego Smoleńska”. [/i] Autorem dzieła jest Jan Matejko. Obraz powstał w 1862 roku, a jest przechowywany obecnie w Muzeum Narodowym w Warszawie. Jan Alojzy Matejko (ur. 24 czerwca 1838 w Krakowie, zm. 1 listopada 1893 w Krakowie) – polski malarz, twórca obrazów historycznych i batalistycznych, historiozof. W latach 1852–1858 studiował u Władysława Łuszczkiewicza i Wojciecha Stattlera w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie, której później był dyrektorem (od 1873).

  • Motyw utopii. Omów na wybranych przykładach literaturatury

    Motyw utopii pojawił się już w starożytności. Z greckiego oznaczał ‘ miejscie’, którego nie ma. Powstał, gdy wielcy myśliciele i filozofowie próbowali znaleźć najlepszy ustrój państwa. Z biegiem czasu utopia zyskiwała coraz głębsze znaczenie i stopniowo zaczęto ją utożsamiać z modelem doskonałej krainy i żyjącego w niej społeczeństwa. Utopia to idealne państwo ze wzorowymi stosunkami społecznymi, politycznymi, rozkwitającą gospodarką, ładem religijnym, doskonałą oświatą, systemem prawa i powszechną kulturą. To kraina, w której nie ma nędzy i wyzysku, przemocy i zła, próżniactwa i pracy ponad siły człowieka.

  • Interpretacja obrazu "Stańczyk"

    „Stańczyk" w czasie balu na dworze królowej Bony wobec straconego Smoleńska”. Autorem dzieła jest Jan Matejko. Obraz powstał w 1862 roku, a jest przechowywany obecnie w Muzeum Narodowym w Warszawie. Jan Alojzy Matejko (ur. 24 czerwca 1838 w Krakowie, zm. 1 listopada 1893 w Krakowie) – polski malarz, twórca obrazów historycznych i batalistycznych, historiozof. W latach 1852–1858 studiował u Władysława Łuszczkiewicza i Wojciecha Stattlera w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie, której później był dyrektorem (od 1873).

  • Charakterystyka głównego bohatera ,,Pan Tadeusz"

    1.Jacek Soplica przywódcą szlachty. 2.Gościnność Stolnika Horeszki, który postanowił wykorzystać autorytet Jacka wśród szlachty dla własnych celów. 3.Jacek i Ewa- miłość od pierwszego wejrzenia. 4.Plany stolnika co do przyszłości córki,całkowicie odmienne od marzeń Jacka. 5.Ożenek Jacka z niekochana kobietą,postępowanie z żoną,narodziny Tadeusza ,śmierć jego matki. 6.Marzenia o zemście. 7.Piętno zdrajcy, ucieczka z kraju. 8.Powrót do Soplicowa, aby pokierować losem syna i Zosi. 9.Śmierć i rehabilitacja, uznanie Jacka za bohatera narodowego.

  • Plan wydarzeń

    Lud Teb nawiedzany chorobami, prosi o pomoc swojego króla. Kreon, powróciwszy z wyroczni, oznajmia, że Teby uratuje śmierć zbrodniarza, który zamordował przez laty Lajosa. Edyp rzuca klątwę na zabójcę i zarządza poszukiwania. Wróżbita Tyrezjasz przybywa do pałacu i rzuca oskarżenie na Edypa. Edyp oskarża Kreona o spisek. Jokasta poznaje prawdę o przeszłości męża. Do Edypa przybywa posłaniec z Koryntu z wieściami o śmierci Polybosa. Edyp dowiaduje się, że nie jest synem władców Koryntu.

  • Wypracowanie Maturalne

    Konflikt pokoleń to temat często występujący w literaturze; czasami przedstawiany jest jako niezgoda w rodzinie (Witold i Benedykt Korczyńscy), innym razem jako konflikt pokoleń literackich albo całych generacji. Zawsze wynika ze sprzeczności postaw wobec świata właściwych dla „młodych" i „starych". Bunt wobec zastanego porządku, pragnienie i gotowość zmieniania świata, „synowie" przeciwstawiają zachowawczości „ojców". Problem ten przedstawiony jest w analizowanych wierszach. Zarówno „Oda do młodości" Adama Mickiewicza, jak i utwór Kazimierza Przerwy – Tetmajera „Któż nam powróci…" zostały napisane w XIX wieku: klasycystyczna w formie a romantyczna w treści „Oda…" na początku (w 1820 roku), dekadencki wiersz u jego schyłku (w 1894).