Szukaj

Wypracowania

  • Streszczenie książki "Cierpienia młodego Wertera"

    Powieść ma formę listów. W pierwszym bohater tytułowy - Werter - wspomina romans z pewną kobietą, podczas którego mimowolnie rozkochał w sobie jej siostrę. Werterowi nie odpowiada ta sytuacja - by uspokoić nerwy, wyjeżdża na wieś. Chce w samotności kontemplować przyrodę. Zachwyca się spokojem i beztroską wiejskiej egzystencji. Czyta Homera, w ludziach wokół odnajduje cechy postaci homeryckich, zaprzyjaźnia się z nimi. Poznaje studenta, urzędnika samotnie wychowującego dziewięcioro dzieci. Werter mieszka na wzgórzu oddając się kontemplacji krajobrazu.

  • Ekranizacje wichrowych wzgórz - recenzja porównawcza

    Tak jak istnieje wielu piosenkarzy jednej piosenki i aktorów jednej roli, tak też w historii literatury kilku pisarzy zapisało się dzięki jednej książce. Przeważnie było to dzieło wybitne lub kontrowersyjne, przełamywało jakieś tabu lub po prostu zyskiwało ogromną popularność. Tak było z Emily Jane Brontë – słynnej angielskiej pisarce i poetce żyjącej w I poł. XIX wieku. To autorka jednego „powieściowego przeboju”, bo przecież tak płodnego w ekranizacje. Nie szczędzono jej treści na różne rozwiązania interpretacyjne.

  • CHARAKTERYSTYKA CEZAREGO BARYKI

    Przedwiośnie pokazuje proces dojrzewania Cezarego od kilkunastoletniego chłopca do podejmującego ważne decyzje mężczyzny. Dzieciństwo w Baku upływało w dostatku i poczuciu bezpieczeństwa. Jego ojciec był symbolem dyscypliny, władzy, matka zaś opiekuńczości ale i słabości. Doświadczenia życiowe, które miały wpływ na późniejszy los bohatera to doświadczenia bestialstwa rewolucji, utrata matki, samotność. Cezary to bohater pełen chaosu i niepokoju, ulega namiętnościom i emocjom, jego pojawienie się wprowadza nieład. Powieść przedstawia kolejne etapy dojrzewania mężczyzny: I etap bunt i usamodzielnienie się, II dojrzewanie do związku, III dojrzewanie świadomości politycznej.

  • "Szczenięta czarownicy" Tymoteusza Karpowicza - interpretacja

    Poszczególne dni tygodnia pozwalają nam uporządkować cały nasz czas, całą naszą umiejętność planowania. To one wyznaczają granice, między którymi my – ludzie – staramy się egzystować. Są niczym marginesy tej strony, na której teraz piszę. Kiedy docieram do końca wersu, przerzucają tekst do następnego. Coś w rodzaju blokady będącej kwintesencją istnienia. Takimi oto dniami tygodnia zainteresowała się tytułowa czarownica. Rozdziera ona je, niszczy, pragnie je unicestwić, chce, aby ludzie zapomnieli o przemijającym czasie.

  • Rafał Wojaczek, Prośba

    Wpierw gramatyka, czyli wiersz jednostrofowy, biały, bez użycia znaków interpunkcyjnych. Pisany w pierwszej osobie. Autor zwraca się bezpośrednio do czytelników z prośbą (Czyli wszystkie czasowniki: Dać, wskazać mi, nauczyć mnie), w dodatku prośbą bardzo bezpośrednią, bez użycia grzecznościowych zwrotów. Podmiot wyraża się o sobie jak o jednostce bezwolnej i uległej (Dać mi miotłę bym zamiótł publiczny plac Albo kobietę bym ją kochał i zapładniał). Wydaje się ,że szuka on jakiegoś celu w swoim życiu, które aktualnie jest niewiele warte.

  • Ogólne założenia systemu bezpieczeństwa narodowego RP

    I. NOWE WYZWANIA Podstawowe cele polityki bezpieczeństwa naszego państwa są niezmiennie związane z ochroną suwerenności i niezawisłości Rzeczypospolitej, utrzymaniem nienaruszalności granic i integralności terytorialnej kraju. Polityka państwa służy zapewnieniu bezpieczeństwa obywateli Polski, praw człowieka i podstawowych wolności oraz demokratycznego porządku w kraju, stworzeniu niezakłóconych warunków do cywilizacyjnego i gospodarczego rozwoju Polski oraz wzrostu dobrobytu jej obywateli, ochronie dziedzictwa narodowego i tożsamości narodowej, realizacji zobowiązań sojuszniczych, a także obronie i promowaniu interesów państwa polskiego.

  • Rola państwa w stosunkach międzynarodowych

    Chcąc rozmawiać o roli państwa w stosunkach międzynarodowych, trzeba najpierw wyjaśnić czym są najważniejsze pojęcia związane z tym tematem, otóż: państwo i stosunki międzynarodowe. Według M. Gulczyńskiego, państwo: “Państwo jest przymusową organizacją, wyposażoną w atrybuty władzy zwierzchniej po to, by ochraniać przed zagrożeniami zewnętrznymi i wewnętrznymi ład, zapewniający zasiedlającej jego terytorium społeczności, składającej się ze współzależnych grup o zróżnicowanych interesach, warunki egzystencji korzystne odpowiednio do siły ich ekonomicznej pozycji i politycznych wpływów”.

  • Zarządzanie nieruchomością

    ZARZĄDZANIE NIERUCHOMOŚCIĄ Zarządzanie nieruchomościami jest to działalność zawodowa, prowadzona przez osoby posiadające licencję zarządcy nieruchomości. Polega ona na zawodowym (odpłatnym) wykonywaniu następujących czynności zleconych przez właściciela nieruchomości: a) prowadzeniu i nadzorowaniu bieżącej obsługi nieruchomości, b) planowaniu krótko- i długookresowych celów i sposobów ich realizacji w odniesieniu do zachowania nieruchomości w stanie niepogorszonym i rozwoju nieruchomości, c) doradztwie w zakresie zarządzenia nieruchomością. FORMY ZARZĄDZANIA NIERUCHOMOŚCIAMI Do podstawowych form zarządzania nieruchomościami należą: zarządzanie operacyjne zarządzanie strategiczne planowanie ekonomiczno-finansowe planowanie techniczno-budowlane

  • Systemy wyborcze, zachowania wyborcze – proszę skomentować tezę „opozycja nigdy nie wygrywa wyborów, to rządy wybory przegrywają”, porównując dowolnie wybrane przykłady zachowań wyborczych w świecie.

    „Każda władza deprawuje. Władza absolutna deprawuje absolutnie” – pisał Lord Acton. I Miał rację. Dlatego miał też rację Monteskiusz proponując zasadę podziału władzy na ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą, które mają się wzajemnie „powściągać i ograniczać”. Na temat wyroków Sądu Najwyższego. Bo na tym polega podział władzy, że aktualna władza ustawodawcza musi się liczyć z opiniami sądów konstytucyjnych, nawet jeśli ich składy zostały wyłonione nie za jej kadencji i nie po jej myśli.

  • Romantyk i kobiety

    Kordian bohater dramatu Juliusza Słowackiego. Poznajemy go jako piętnastoletniego chłopca, przepełnionego marzeniami, pragnieniami dokonania czegoś wielkiego, wspaniałego i znaczącego. Przedwcześnie dojrzały rozumiał i obejmował myślą więcej niż by tego sam chciał. Był słaby psychicznie. Już jako młody człowiek nie widział sensu swojego życia, przeżywał rozterki duchowe: „otom ja sam jak drzewo zwarzone od kiści / sto we mnie żądz, sto uczuć, sto uwiędłych liści”. Nieszczęśliwa miłość do dużo starszej kobiety doprowadziła go wreszcie do myśli o samobójstwie.