Wypracowania
Streszczenie książki "Cierpienia młodego Wertera"
Powieść ma formę listów. W pierwszym bohater tytułowy - Werter - wspomina romans z pewną kobietą, podczas którego mimowolnie rozkochał w sobie jej siostrę. Werterowi nie odpowiada ta sytuacja - by uspokoić nerwy, wyjeżdża na wieś. Chce w samotności kontemplować przyrodę. Zachwyca się spokojem i beztroską wiejskiej egzystencji. Czyta Homera, w ludziach wokół odnajduje cechy postaci homeryckich, zaprzyjaźnia się z nimi. Poznaje studenta, urzędnika samotnie wychowującego dziewięcioro dzieci. Werter mieszka na wzgórzu oddając się kontemplacji krajobrazu.
Ekranizacje wichrowych wzgórz - recenzja porównawcza
Tak jak istnieje wielu piosenkarzy jednej piosenki i aktorów jednej roli, tak też w historii literatury kilku pisarzy zapisało się dzięki jednej książce. Przeważnie było to dzieło wybitne lub kontrowersyjne, przełamywało jakieś tabu lub po prostu zyskiwało ogromną popularność. Tak było z Emily Jane Brontë – słynnej angielskiej pisarce i poetce żyjącej w I poł. XIX wieku. To autorka jednego „powieściowego przeboju”, bo przecież tak płodnego w ekranizacje. Nie szczędzono jej treści na różne rozwiązania interpretacyjne.
CHARAKTERYSTYKA CEZAREGO BARYKI
Przedwiośnie pokazuje proces dojrzewania Cezarego od kilkunastoletniego chłopca do podejmującego ważne decyzje mężczyzny. Dzieciństwo w Baku upływało w dostatku i poczuciu bezpieczeństwa. Jego ojciec był symbolem dyscypliny, władzy, matka zaś opiekuńczości ale i słabości. Doświadczenia życiowe, które miały wpływ na późniejszy los bohatera to doświadczenia bestialstwa rewolucji, utrata matki, samotność. Cezary to bohater pełen chaosu i niepokoju, ulega namiętnościom i emocjom, jego pojawienie się wprowadza nieład. Powieść przedstawia kolejne etapy dojrzewania mężczyzny: I etap bunt i usamodzielnienie się, II dojrzewanie do związku, III dojrzewanie świadomości politycznej.
"Szczenięta czarownicy" Tymoteusza Karpowicza - interpretacja
Poszczególne dni tygodnia pozwalają nam uporządkować cały nasz czas, całą naszą umiejętność planowania. To one wyznaczają granice, między którymi my – ludzie – staramy się egzystować. Są niczym marginesy tej strony, na której teraz piszę. Kiedy docieram do końca wersu, przerzucają tekst do następnego. Coś w rodzaju blokady będącej kwintesencją istnienia. Takimi oto dniami tygodnia zainteresowała się tytułowa czarownica. Rozdziera ona je, niszczy, pragnie je unicestwić, chce, aby ludzie zapomnieli o przemijającym czasie.
Rafał Wojaczek, Prośba
Wpierw gramatyka, czyli wiersz jednostrofowy, biały, bez użycia znaków interpunkcyjnych. Pisany w pierwszej osobie. Autor zwraca się bezpośrednio do czytelników z prośbą (Czyli wszystkie czasowniki: Dać, wskazać mi, nauczyć mnie), w dodatku prośbą bardzo bezpośrednią, bez użycia grzecznościowych zwrotów. Podmiot wyraża się o sobie jak o jednostce bezwolnej i uległej (Dać mi miotłę bym zamiótł publiczny plac Albo kobietę bym ją kochał i zapładniał). Wydaje się ,że szuka on jakiegoś celu w swoim życiu, które aktualnie jest niewiele warte.
Ogólne założenia systemu bezpieczeństwa narodowego RP
I. NOWE WYZWANIA Podstawowe cele polityki bezpieczeństwa naszego państwa są niezmiennie związane z ochroną suwerenności i niezawisłości Rzeczypospolitej, utrzymaniem nienaruszalności granic i integralności terytorialnej kraju. Polityka państwa służy zapewnieniu bezpieczeństwa obywateli Polski, praw człowieka i podstawowych wolności oraz demokratycznego porządku w kraju, stworzeniu niezakłóconych warunków do cywilizacyjnego i gospodarczego rozwoju Polski oraz wzrostu dobrobytu jej obywateli, ochronie dziedzictwa narodowego i tożsamości narodowej, realizacji zobowiązań sojuszniczych, a także obronie i promowaniu interesów państwa polskiego.
Rola państwa w stosunkach międzynarodowych
Chcąc rozmawiać o roli państwa w stosunkach międzynarodowych, trzeba najpierw wyjaśnić czym są najważniejsze pojęcia związane z tym tematem, otóż: państwo i stosunki międzynarodowe. Według M. Gulczyńskiego, państwo: “Państwo jest przymusową organizacją, wyposażoną w atrybuty władzy zwierzchniej po to, by ochraniać przed zagrożeniami zewnętrznymi i wewnętrznymi ład, zapewniający zasiedlającej jego terytorium społeczności, składającej się ze współzależnych grup o zróżnicowanych interesach, warunki egzystencji korzystne odpowiednio do siły ich ekonomicznej pozycji i politycznych wpływów”.
Zarządzanie nieruchomością
ZARZĄDZANIE NIERUCHOMOŚCIĄ Zarządzanie nieruchomościami jest to działalność zawodowa, prowadzona przez osoby posiadające licencję zarządcy nieruchomości. Polega ona na zawodowym (odpłatnym) wykonywaniu następujących czynności zleconych przez właściciela nieruchomości: a) prowadzeniu i nadzorowaniu bieżącej obsługi nieruchomości, b) planowaniu krótko- i długookresowych celów i sposobów ich realizacji w odniesieniu do zachowania nieruchomości w stanie niepogorszonym i rozwoju nieruchomości, c) doradztwie w zakresie zarządzenia nieruchomością. FORMY ZARZĄDZANIA NIERUCHOMOŚCIAMI Do podstawowych form zarządzania nieruchomościami należą: zarządzanie operacyjne zarządzanie strategiczne planowanie ekonomiczno-finansowe planowanie techniczno-budowlane
Systemy wyborcze, zachowania wyborcze – proszę skomentować tezę „opozycja nigdy nie wygrywa wyborów, to rządy wybory przegrywają”, porównując dowolnie wybrane przykłady zachowań wyborczych w świecie.
„Każda władza deprawuje. Władza absolutna deprawuje absolutnie” – pisał Lord Acton. I Miał rację. Dlatego miał też rację Monteskiusz proponując zasadę podziału władzy na ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą, które mają się wzajemnie „powściągać i ograniczać”. Na temat wyroków Sądu Najwyższego. Bo na tym polega podział władzy, że aktualna władza ustawodawcza musi się liczyć z opiniami sądów konstytucyjnych, nawet jeśli ich składy zostały wyłonione nie za jej kadencji i nie po jej myśli.
Romantyk i kobiety
Kordian bohater dramatu Juliusza Słowackiego. Poznajemy go jako piętnastoletniego chłopca, przepełnionego marzeniami, pragnieniami dokonania czegoś wielkiego, wspaniałego i znaczącego. Przedwcześnie dojrzały rozumiał i obejmował myślą więcej niż by tego sam chciał. Był słaby psychicznie. Już jako młody człowiek nie widział sensu swojego życia, przeżywał rozterki duchowe: „otom ja sam jak drzewo zwarzone od kiści / sto we mnie żądz, sto uczuć, sto uwiędłych liści”. Nieszczęśliwa miłość do dużo starszej kobiety doprowadziła go wreszcie do myśli o samobójstwie.