Wypracowania
Czy między ofiarą, a katem istnieje noerozerwalna więź?
Rzeczywistość rządząca światem obozowym była brutalna. Warunki panujące w lagrach nie spełniały podstawowych potrzeb ludzkich. Osoby przebywające w nich utraciły wszelką godność, indywidualność oraz głos własnego sumienia. Ludzie zostali opętani przez instynkt samozachowawczy i dzikość, które sprawiły, że nadrzędnym celem stało się przetrwanie. Wszelkie więzi międzyludzkie z czasem zacierają się, zostają zastąpione okrucieństwem wobec bliźniego. Ludzie skazani na pobyt w lagrze będący pod wpływem obozowych warunków stają się katami. Można rzec, że między ofiarą, a oprawcą istnieje nierozerwalna, ponura więź, która sprawia, że lagrowiec traci wrodzoną, a zarazem najważniejszą wartość jaką jest człowieczeństwo.
Zdążyć przed Panem Bogiem
Rzeczywistość rządząca światem obozowym była brutalna. Warunki panujące w lagrach nie spełniały podstawowych potrzeb ludzkich. Osoby przebywające w nich utraciły wszelką godność, indywidualność oraz głos własnego sumienia. Ludzie zostali opętani przez instynkt samozachowawczy i dzikość, które sprawiły, że nadrzędnym celem stało się przetrwanie. Wszelkie więzi międzyludzkie z czasem zacierają się, zostają zastąpione okrucieństwem wobec bliźniego. Ludzie skazani na pobyt w lagrze będący pod wpływem obozowych warunków stają się katami. Można rzec, że między ofiarą, a oprawcą istnieje nierozerwalna, ponura więź, która sprawia, że lagrowiec traci wrodzoną, a zarazem najważniejszą wartość jaką jest człowieczeństwo.
Opisz rzeźbę Giovanniego Lorenza Berniniego. Zwróć uwagę na charakterystyczny dla baroku sposób przedstawienia postaci. Wykorzystaj informacje zamieszczone we fragmencie Mitologii Jana Parandowskiego
„Apollo i Dafne” jest marmurową rzeźbą naturalnych rozmiarów autorstwa jednego z najwybitniejszych twórców włoskiego baroku, Giovanniego Lorenzo Berniniego – znakomitego malarza, rzeźbiarza i architekta. Dzieło powstawało pomiędzy latami 1622-1625 i obecnie znajduje się w Galerii Borghese w Rzymie. Rzeźba odnosi się do mitologicznej historii nieszczęśliwej miłości Apolla – greckiego boga piękna, miłości i poezji – który obraził Erosa i za karę został rażony przez niego złotą strzałą miłości. Apollo zakochał się wtedy w Dafne, córce rzecznego boga Peneusa, nie mogąc jednak liczyć na wzajemność, ponieważ bóg miłości postrzelił ją strzałą z ołowiu zabijającą zdolność do pokochania jakiegokolwiek mężczyzny.
Przeżycia wewnętrzne Skawińskiego w ,,Latarnik"
Przeżycia Skawińskiego podczas czytania " Pana Tadeusza" - Skawiński , gdy zszedł z latarni na dół , zobaczył na brzegu jakąś paczkę . Zdziwiony , ale jednocześnie zaciekawiony , otworzył ją drżącymi rękami . Przed nim leżały polskie książki . Sięgnął po jedną z nich , gdyż wydawało mu się , że śni . Wziął ją do ręki i spojrzał na kartę tytułową . Serce zaczeło mu mocniej bić , ogarneło go wielkie wzruszenie .
Wolna wola człowieka, czy siły od niego niezależne - co przede wszystkim decyduje o ludzkim losie? Rozważ problem i uzasadnij swoje zdanie odwołując się do podanego fragmentu Lalki, całego utworu Bolesława Prusa oraz innego tekstu kultury.
Pozytywizm był epoką powstałą w drugiej połowie XIX wieku, chwalącą pracę i zachęcającą do niej. Żadna wcześniejsza epoka nie odeszła tak mocno od wiary Boga i nie stworzyła tak mocnego kultu nauki. Dlatego też, pozornie mogłoby się wydawać, że każdy z jej przedstawicieli będzie głęboko wierzył w to, że człowiek sam kształtuje swój los. Czy jednak było tak naprawdę? Podany fragment „Lalki” Bolesława Prusa oraz cały jego utwór doskonale pokazują nam, że mimo wszystko, pozytywiści nie byli do końca pewni swojej racji i mieli wrażenie, że człowiek nie może w pełni wpłynąć na swój los.
Czy warto kochać?
Moim zdaniem warto jest kochać , człowiek poprzez miłość wypełnia pustkę w swoim sercu.Uczucie to towarzyszy nam od najmłodszych lat.Są różne oblicza miłości: miłość mężczyzny i kobiety, miłość rodzicielska, braterska , miłość przyjaciół , miłość do Boga oraz ojczyzny. Dzięki wszystkim tym wartością,człowiek czuje,że warto żyć. Owidiusz w utworze ,,Pieśń i śmierć" chce uświadomić ludziom, jak wielkim uczuciem można darzyć drugą osobę. Eurydyka i Orfeusz byli szczęśliwym małżeństwem. Pewnego dnia wydarzyło się coś strasznego, żona zakochanego mężczyzny nadepnęła na węża , który zadał jej śmiertelne ukąszenie.
Patologie społeczne: narkomania, alkoholizm, przemoc.
Zachowania patologiczne towarzyszą człowiekowi od wieków. Ludzie spożywali napoje alkoholowe i środki odurzające po to, aby: uśmierzyć przykre uczucia, o czymś zapomnieć, uwolnić się od wewnętrznych zahamowań i obaw, móc przeżyć odmienne stany świadomości, nawiązywać kontakty z innymi ludźmi, ugasić pragnienie. 1.Patologia, jako zjawisko, występuje w różnych grupach ludzkich i jest ściśle związana z rozwojem społeczeństw. Po¬czątkowo termin patologia (z gr. pathos - cierpienie, logos - nau- ka) był używany w medycynie, a dopiero w końcu XIX wieku zaczęto odnosić go do zjawisk społecznych.
Bezpieczeństwo jako dobro społeczne
Dobro społeczne - dobro, które za względów fizycznych może być dobrem prywatnym, ale na skutek doktryny społecznej i prowadzonej przez władze publiczne polityki społecznej jest dostępny dla każdego obywatela, tak jak w przypadku dóbr publicznych. Są to np. ochrona zdrowia, edukacja. Dobra społeczne mogą być finansowane w całości lub w części z funduszy publicznych. Przesłankami tworzenia dóbr społecznych jest umożliwienie konsumpcji dóbr społecznych obywatelom, których dochody indywidualne mogłyby uniemożliwić lub ograniczyć ich nabycie gdyby dobra te ulokowane były na zasadach rynkowych.
Armia
Zarówno w historii jak i współcześnie praktycznie nie spotyka się krajów, które nie miałyby własnego wojska. Już nawet Platon uważał, że obecność sił zbrojnych jest niezbędna do stworzenia idealnego państwa. Niccolo Machiavelli w poemacie Książę uznał wojsko za podstawę dobrze funkcjonującego organizmu państwowego. Najbardziej pożyteczną nazwał armię złożoną z własnych obywateli, kierujących się patriotyzmem, a nie chęcią zysku. Organizacje wojskowe w ujednoliconej formie zaczęły się pojawiać pod koniec średniowiecza. W XIX w.
Obraz ofiary i kata w opowiadaniach Borowskiego
XX-lecie międzywojenne to jedna z najbardziej tragicznych epok w dziejach ludzkości. W jej trakcie czynnie działały zbrodnicze systemy totalitarne z niemieckim nazizmem i sowieckim komunizmem na czele. Ludzi podzielono wówczas na grupę oprawców decydujących o życiu i śmierci podporządkowanych im ofiar. W tym czasie powstało wiele obozów koncentracyjnych. Dochodziło tam do wyzyskiwania ludzi podczas ciężkiej pracy oraz ich eksterminacji. Tragiczne losy ofiar wyrządzone przez katów podczas pobytu w obozach można zobaczyć nie tylko w podręcznikach historycznych, filmach dokumentalnych ale również w literaturze.