Szukaj

Wypracowania

  • Czy czlowiek sytuacjach ekstremalnych gotowy jest na wszystko ? Rozwaz problem i uzasadnij swoje zdanie odwolujac ie do ,,Chlopow" i innych tekstow kultury

    Powiesci naturalistycznych czesto przedstawiaja czlowieka w sytuacji ptuby. Pobedy ludzkie i dzialanie instynktu sprawiaja, ze w trudnych sytuacjach czlowiek dziala nieracjonalnie. Przyklady ulegania instynktowi widoczne sa w ,,Chlopach", w krotych czesto ujawniala sie biologiczna natura czlowieka. Zalaczony fragment dowodzi, ze w sytuacjach ekstremalnych czlowiek gotowy jest na wszystko. Bohater fragmentu Kuba jest parobkiem Boryny i mieszka w jego gospodarstwie od wielu lat. Po mimo kalectwa Kuba jest swietnym pracownikiem, a gospodarz darzy go pelnym zaufaniem.

  • Marionetkowość, manipulacja, theatrum mundi, wychowywanie społeczeństwa?

    Czy powinnością tekstów kultury jest wychowywanie społeczeństwa? Rozważ zagadnienie, odwołując się do rysunku Juliana Bohdanowicza oraz wybranych tekstów literackich. Wstęp: Jeśli zastanowimy się nad różnymi funkcjami dzieł artystycznych znajdziemy bardzo szerokie spektrum różnych funkcji. Są to na przykład sprawienie przyjemności odbiorcom, wprowadzanie ich w stan konsternacji, czasem w złość, czasem w zachwyt. Artyści mają też w swoich dziełach możliwość uświadamiania społeczeństwa. Teza: Jedną z powinności tekstów kultury jest dydaktyczne wychowywanie społeczeństwa.

  • Pasja może człowieka ocalić albo zabić

    Jak pisał Simon van Booy „Dopiero gdy ulegamy pasji, jesteśmy naprawdę sobą”. Może być ona powodem dla którego właściwie człowiek żyje, motorem, który napędza jednostkę do wyrwania się z więzów szarej rzeczywistości i realizowania samego siebie, swoich najskrytszych marzeń i pragnień. Jednak niekiedy zdarza się, że ostatecznie człowiek musi za to zapłacić najwyższą cenę, ponieważ pasja może mu dać największe szczęście, jak i doprowadzić do śmierci. Bardzo dobrym przykładem jest nurt idealizmu, obecny w wielu różnych dziełach w każdej epoce.

  • Geneza i istota pracy województwa samorządowego.

    Samorządność – to samo-rządzenie, a więc rozwiązywanie własnych spraw, przez samych zainteresowanych, na własną odpowiedzialność. Samorząd – to instytucja, która tworzy ramy prawne dla samorządności obywateli Samorząd terytorialny, to wydzielony na podstawie prawa organ administracji publicznej, działający na określonym obszarze, którego mieszkańcy tworzą na podstawie prawa wspólnotę i mogą podejmować decyzje w kwestii realizacji potrzeb społeczności z danego terytorium; to instytucja lokalnej społeczności, którą powołuje się, aby sprawowała na podległym jej terenie władzę administracyjną, zapewniając jednocześnie jej odpowiednie środki finansowe, aby mogła realizować zlecone zadania.

  • ewolucja oka

    Plamki oczne lub bardzo prosty typ oczu umożliwiają wykrywanie kierunku padania światła oraz ocenę jego intensywności, lecz nie pozwalają na widzenie przedmiotów. Narządy do tego zdolne wytworzyły jamochłony, pierścienice, pazurnice, stawonogi, mięczaki i kręgowce. Efektywny proces formowania obrazu, widzenie, wymaga bardziej złożonej konstrukcji, zwykle wyposażonej w soczewkę, która skupia wiązkę światła na komórkach światłoczułych. W ewolucji oka pojawienie się soczewki było przełomowym momentem. Dalsza ewolucja oka polegała na doskonaleniu systemu soczewek, czemu towarzyszył postęp w tworzeniu obrazu w komórkach światłoczułych.

  • periodyzacja prawa w Polce

    Bezpieczeństwo jest dobrem społecznym. Bezpieczeństwo jest to stan obiektywny, polegający na braku zagrożenia, odczuwany subiektywnie przez jednostki lub grupy. Jest to stan pewności, spokoju, wolności od lęku, strachu, o najważniejszej wartości dla podmiotu (człowieka, państwa, narodu). Zapewnia ono nam to co cenimy sobie najbardziej, (przetrwanie, egzystencja), czyli życie i zdrowie, stan posiadania, niezależność, tożsamość, możliwość rozwoju. Bezpieczeństwo jest najważniejszą potrzebą i wartością człowieka, a także społeczeństwa oraz państwa. Jest pewnością przeżycia pod warunkiem spełnienia określonych wymagań, przy założeniu, że niezależnie od źródła zagrożeń, ich podmiot chce przeżyć.

  • Jak....

    Weź się, Radomska ogarnij. 26 wiosen na karku, trzydziestka goni i nie uratuje Cię żadna kondycja, żadna Chodakowska. Obrączka na palcu, dziecko na głowie i mieszkanie, pies ujadający zaciekle jak obrońcy krzyża, za chwilę praca w godzinach, o których Ci się od kilku lat nie śniło, bez możliwości siedzenia w szlafroczku i siorbania kawy z ulubionego kubka w tak zwanym międzyczasie wypowiadania na głos tego dokładnie, co myślisz. Dorosnąć czas.

  • czym jest dom dla bohaterow ludzi bezdomnych s zeromskiego

    Domem dla bohaterów ,,Ludzi bezdomnych" S.Żeromskiego jest nie tylko miejsce zamieszkania, ale także rodzina, stanowisko społeczne oraz ojczyzna. Bohaterowie powieści bardzo cenią sobie swój dom rodzinny. Mile i czule o nim wspominają. Przebywają w nim czują się bezpiecznie i są szczęśliwi. Znają w nim każdy kąt, każdy mebel, który przypomina im minione wydarzenia. ,,Każdy z tych przedmiotów ma swoją historię w wprost należy do familii". Fragment ten wyraźnie potwierdza fakt iż każda rzecz znajdująca się w domu ma ogromne znaczenie dla jego mieszkańców.

  • Rodzina

    Hallo! Ich heiße Anka. Ich habe einen älteren Bruder, er heißt Timo. Zusammen mit ihm und unseren Eltern wohnen wir in einem kleinem, aber gemütlichen Haus. Meine Mutter heißt Maria und arbeitet zurzeit in einer Bank. Sie ist 40 Jahre alt, hat kurze, blond Haare und ist sehr offen und herzlich. Mein Vater - Ludwig - ist 45, etwas kräftiger, hat kurze, braune Haare. Er leitet eine Firma. Mein Bruder studiert momentan.

  • polski

    Twórca powieści realistycznej dysponował rozmaitymi sposobami kreowania postaci literackiej. Przede wszystkim do głosu dopuszczał wszechwiedzącego narratora, który prezentował nie tylko bohatera, ale także stosunek autora do stworzonej postaci. Często postać literacka charakteryzowana była poprzez działanie, wypowiedzi innych bohaterów oraz wypowiedzi własne. Typowe dla powieści realistycznej było opisywanie wnętrz, w którym bohater przebywał i czuł się dobrze. Charakter przestrzeni odzwierciedlał potrzeby, obyczaje, przyzwyczajenia bohatera. Wykorzystanie mowy pozornie zależnej pozwalało przeniknąć serce i umysł postaci.