Szukaj

Wypracowania

  • ŚRODKI STYLISTYCZNE (INACZEJ JĘZYKOWE BĄDŹ POETYCKIE)

    Aforyzm - zwięzła, lapidarna, przeważnie jednozdaniowa wypowiedź, wyrażająca ogólną prawdę filozoficzną lub moralną, w sposób zaskakujący i błyskotliwy. Anakolut - błąd składniowy zniekształcający budowę zdania, powodujący zanik związku logicznego między jego członami; inaczej jest to wypowiedź zorganizowana pod względem składniowym tak, że jej poszczególne człony kłócą się z porządkiem logicznym zdania i są niepoprawne pod względem gramatycznym. (np. jadąc do pracy, padał deszcz; otwierając okno, zatrzasnęły się drzwi; jadąc na rowerze, spadła mi czapka) Antonim - wyraz przeciwstawny, o odmiennym znaczeniu, używany dla pokreślenia i uwydatnienia pewnych cech (np.

  • FRANKENSTEIN

    FRANKENSTEIN Powieść zaczyna się od kilku listów, które do swojej siostry – pani Seville pisze R. Walton. Czytelnik dowiaduje się z nich, że Walton podjął daleką i niebezpieczną wyprawę na Biegun Północny. Pierwszy list wysłany jest z Petersburga, drugi z Archangielska, kolejne są już bez zaznaczonego miejsca, wiemy tylko, że dookoła leży lód i śnieg. Walton opisuje siostrze szczegóły swojej wyprawy, załogę, którą udało mu się skompletować. Pisze też o swojej samotności, braku przyjaciela, pragnieniu sławy, którą przedkłada nad bogactwa.

  • Danse macabre, zestawienie Rozmowy Mistrza Polikarpa ze Śmiercią z drzeworytami Hansa Holbeina

    Śmierć, cichy towarzysz każdego człowieka, z którym wszystkim nam przyjdzie kiedyś zatańczyć. Nic więc dziwnego, że zajmuje istotne miejsce w naszej egzystencji jak i w literaturze każdej z epok. Już będąc dzieckiem słowo śmierć robiło na nas duże wrażenie, choć nie do końca pojmowaliśmy jego znaczenie. I tak spotykając się ze śmiercią innych ludzi, posiadliśmy świadomość nieuchronności własnej. Mimo upływu setek lat człowiek pozostaje wobec śmierci tak samo bezradny - toteż problem ów pozostaje stale aktualny, mimo zmieniających się warunków życia, wierzeń religijnych i kierunków filozoficznych.

  • PRZEPŁYW INFORMACJI

    Schemat przepływu informacji Faza PRZYGOTOWANIA OD KOGO? INFORMACJA DO KOGO? GRUPA Wojewoda Informacja o przygotowanie ćwiczeń na wypadek powodzi Dowódca plutonu GRUPA I Dowódca plutonu Informacja o siłach i środkach będących do dyspozycji na wypadek powodzi Wojewoda GRUPA I Wojewoda Przekazanie informacji o planach użycia wojska na wypadek powodzi i zadaniach wojska z nich wynikających Dowódca plutonu GRUPA I Faza ODBUDOWY OD KOGO? INFORMACJA DO KOGO? GRUPA Wojewoda Zadania dla wojska (sprzątanie terenów, odbudowa, likwidacja skażeń, itp.

  • Plan wydarzeń

    Pobyt Gustawa w więzieniu witebskim. Transport więźniów do Leningradu. Obserwacja życia w celi 37. Droga do Jercewa. Historia obozu. Pobyt Gustawa w szpitalu. Przydział do brygady tragarzy. Historia Kowala i Marusi. Praca w obozie. Dzieje Gorcewa.11. Historia „zabójcy Stalina” Znajomość Gustawa z trzema Niemcami. Dzieje Michaiła Kostylewa. Historia Fiodorownej. „Wychodnoj dień”. Historia Pamfiłowa i pojednanie ojca z synem. Opowieść Rusta o próbie ucieczki z obozu. Historia córki polskiego oficera. Losy Borysa i Olgi Lazarowiczów.

  • Motyw śmierci w Rozmowie Mistrza Polikarpa ze Śmiercią

    Tematem, który chciałabym dziś przedstawić jest motyw śmierci w literaturze i sztuce. Od wieków każdego zastanawiało, ciekawiło a zarazem przerażało pytanie ‘czym jest śmierć?’. Tradycyjną definicją śmierci jest moment ustania wszelkich czynności oddechowych i krążenia, czyli ostateczne zatrzymanie funkcji życiowych człowieka. Medycznie rzecz ujmując śmierć człowieka jako jednostki zintegrowanej stanowi definitywne i nieodwracalne ustanie krążenia i czynności mózgu. Kolejny punkt widzenia śmierci mogą nam ukazać teolodzy. Dla chrześcijanina jest to moment, w którym nieśmiertelna dusza opuszcza swą cielesną powłokę, natomiast osoba wyznająca hinduizm odpowie, że jest to przejście z jednego stanu bytu do drugiego.

  • Życie codzienne i praca w "Panu Tadeuszu" Adama Mickiewicza

    Szlachta Polska zajmowała się roli i sprawowała wiele urzędów. U Sędzi chłopi pracują na roli. Sędzia rozsądzał spory. Dbał o swoje gospodarstwo był odpowiedzialnym zarządcą. Pomagał mu Protazy, który donosił pozwy do sądu. Zosia opiekowała się dziećmi i karmiła ptactwo. Telimena zajmowała się Zosią. Gerwazy był klucznikiem na zamku Horeszków.

  • Soplicowo jako centrum polszczyzny

    Adam Mickiewicz swoje wielkie dzieło- epopeję „Pan Tadeusz” stworzył przebywając na emigracji. Zarówno on, jak i wszyscy wygnańcy, odczuwał nieprawdopodobny ból i cierpienie spowodowane długotrwałą rozłąką z Ojczyzną. Poeta wiedząc co przeżywają rodacy zapragnął w jakiś sposób ukoić ich cierpienia, sprawić by poczucie klęski odeszło w zapomnienie. W tym celu Mickiewicz stworzył „Pana Tadeusza”. Pragnął w nim zaprezentować idealny, wiejski a przede wszystkim polski dworek- Soplicowo. Jest to szczególne miejsce- „centrum polszczyzny”, w którym emanuje patriotyzm oraz przywiązanie do ojczyzny.

  • Urozmaicenie fabuły czy alegoria? Rozważ, jaką rolę w „Lalce” Bolesława Prusa pełni przytoczona legenda. W rozważaniach odwołaj się do znajomości losów Stanisława Wokulskiego.

    „Lalka” jest to pozytywistyczna powieść Bolesława Prusa realizująca zasady realizmu krytycznego. W utworze tym można także znaleźć cechy powieści psychologicznej czy społecznej. „Lalka” charakteryzuje się niezwykłym bogactwem motywów i epizodów. Niewątpliwie do głównych wątków zalicza się miłość Wokulskiego do Izabeli Łęckiej. Nawiązuje do niej także historia opowiedziana przez Węgiełka, która może stanowić pewną alegorię lub zwykłe urozmaicenie fabuły. Akcja podanego fragmentu rozgrywa się na ruinach zamku w Zasławiu. Wokulski i Łęcka spotkali tam rzemieślnika Węgiełka, który stara się zabawić parę opowiadaniem.

  • Legenda Węgiełka jako alegoria miłości Wokulskiego do Izabeli

    Legenda Węgiełka bohatera powieści Bolesława Prusa pod tytułem “Lalka” idealnie obrazuje relację pomiędzy głównymi bohaterami: Stanisławem Wokulskim, którego symbolizuje Kowal i Izabele Łęcką, której odpowiednikiem jest śpiąca panna. Historia o śpiącej pannie i Kowalu, którą opowiada Węgiełek to idealna alegoria losów Wokulskiego, który podobnie jak legendarny Kowal był skazany na nieszczęśliwą, niemożliwą do osiągnięcia miłość. Miłość od pierwszego wejrzenia, której towarzyszy szereg różnego rodzaju niedogodności i przeszkód. W legendzie Węgiełka, którą opowiadał mu jeszcze jego dziadek, na drodze do szczęścia Kowala stały straszne zjawy i lęk, który musiał przezwyciężyć oraz szpilka, która stała się kluczowym elementem.