Szukaj

Wypracowania

  • Muza, buntowniczka, zbrodniarka, kochanka, femme fatale - różne oblicza kobiet w literaturze i sztuce. Przedstaw na wybranych przykładach.

    Kobieta - istota słaba, krucha, a jednak piękna. Każda kobieta jest inna. Jedne są piękne, lecz nie wyraziste. Drugie zaś brzydkie, ale nie grzeszą inteligencją, a ich dusze są nie odkryte. Inne odważne, harde, bojownicze niczym dawni herosi. Inny rodzaj kobiet to kobiety po prostu pospolite. Ich stereotyp to żona poddana mężowi, oddana wychowaniu dzieci. Skromna, wykształcona, subtelna, oddana całkowicie rodzinie. Jej celem jest idealnie funkcjonująca rodzina. Poświęca swój cały czas dla dzieci i zajmowanie się domem.

  • Udana walka z kryzysem?

    Obecnie na rynku możemy zaobserwować, że Polska gospodarka powoli podnosi się z kryzysu finansowego, który wstrząsnął światem w połowie 2007 roku. Najszybszy, choć stosunkowo niewielki wzrost, dotyczy sektora mikro i małych przedsiębiorstw. Ich udział w gospodarce ciągle rośnie. Spada także wskaźnik ich zadłużenia. Wszystko wskazuje więc, że poprawia się ich płynność finansowa. Większym firmom jest o wiele trudniej. Mimo iż odnotowuje się mniejszą liczbę zwolnień pracowników i niewyraźny wzrost produkcji, to jednak daleko im do pełnego optymizmu.

  • Staropolskie wyobrażenie Portugalczyków

    Staropolskie wyobrażenia Portugalczyków Moją pracę chciałabym oprzeć na dwóch źródłach: „Zbiorze potrzebniejszych wiadomości” Ignacego Krasickiego oraz „Magazynie Warszawskim Pięknych Nauk Kunsztów i różnych wiadomości dawnych i nowych dla zabawy i pożytku osób obojej płci wszelkiego stanu i smaku ” . Dzięki nim poznamy zasób wiedzy ówczesnej elity na temat kultury portugalskiej. Portugalczycy są narodem mieszanym, różnorodnym. To znaczy, że kolejne ludy, które podbiły ten teren miały swój wkład w rozwój tamtejszej kultury.

  • Życie codzienne w Gdańsku

    Agnieszka Damięcka Opracowanie książki pt. „Życie codzienne w Gdańsku” Marii Boguckiej. Maria Bogucka oparła swe dzieło na kilu relacjach przybyłych do Gdańska osobistości. Jednym z nich był Karol Ogier, dyplomata francuski, goszczący w mieście w XVII w . Zostawił po sobie „Dziennik podróży do Polski 1635-36”, który autorka bardzo często przytacza. „Pamiętniki” Jana Chryzostoma Paska, wspomnienia Sebastiana Klonowicza, Włocha Ruggieriego okazały się również bardzo pomocne. Książka liczy 24 rozdziały, przedmowę, indeks nazwisk i nazw geograficznych; rzeczowy i spis ilustracji.

  • Edward Gierek

    Janusz Rolicki oparł swoją książkę „Edward Gierek. Życie i narodziny legendy” nie tylko o archiwum rodzinne, ale przede wszystkim na pamiętniku „Smak życia” autorstwa Gierka. To czyni obie pozycje do siebie bardzo podobne. Pierwsza liczy 372 strony, składa się z 3 części oraz 15 rozdziałów; druga 304 stron i 20 rozdziałów. Rolicki rozpoczyna biografię od prologu, w którym przytacza list matki Edwarda z 1982 r., która prosi gen. W. Jaruzelskiego o zwolnienie syna z więzienia.

  • dyplomacja polska

    Polskie formy dyplomatyczne w czasach nowożytnych różniły się od tych, które stosowane były na początku średniowiecza. Od X w. państwo polskie należało do wpływów kultury rzymskiej. Miało to nie bagatelny wpływ na rozwój polskiej dyplomacji, ponieważ wszelkie wzory i nauki czerpano właśnie stamtąd. Zatem koncepcja dworu piastowskiego opierała się na organizacji państw zachodnich. Główny ciężar prowadzenia polityki zagranicznej spoczywał na królu, który wysyłał i przyjmował poselstwa. Wcześniejszy zwyczaj zbierania się wiecu ograniczono, rada monarsza mogła jedynie odgrywać większą rolę, o ile zezwalał na to słaby autorytet danego władcy .

  • Bezowocny sejm z 1597

    Jan Rzońca „Bezowocny sejm z 1597” Zwołanie sejmu okazało się niezbędne w tamtym czasie zwłaszcza ze względu na zagrożenie tatarskie i tureckie. Zdawał sobie z tego zarówno król jak i senatorowie. Autor przytacza listy kanclerza litewskiego Lwa Sapiechy do wojewody wileńskiego Krzysztofa Radziwiła, w którym potwierdza chęć poruszenia spraw rozpatrywanych przez komisję krakowską oraz możliwość wejścia przez Rzeczpospolitą do koalicji antytureckiej. W deliberatorium zawarto informacje dotyczące sytuacji zewnętrznej kraju, mniej miejsca poświęcono stosunkom wewnętrznym.

  • Wyprawa Orfeusza do podziemia - mitologia ( sprawozdanie w pierwszej osobie)

    Po tragicznej śmierci swojej żony Eurydyki strasznie rozpaczałem, ponieważ nie mogłem pogodzić się z jej odejściem. W końcu jednak postanowiłem udać się do królestwa podziemi i odzyskać żonę. Wyruszyłem zimą i długo szukałem na zachodzie owego królestwa. Gdy już straciłem wszelką nadzieję na jego odnalezienie, zauważyłem za drzewami wielkie bagniste rozlewisko. Postanowiłem nim popłynąć. W chwili gdy o tym pomyślałem, pojawiło się czarne czółno, jakby ktoś je specjalnie dla mnie przysłał.

  • List do Agnieszki

    Zakopane Cyrhla, 16.07.1999 r. Kochanie – Szczęście moje! „Dookoła głęboka noc i gdyby miłość nie rzucała swego maleńkiego odblasku – ciemności byłyby prawdziwie egipskie”. Zacząłem ten list od słów J.W. Goethego, ponieważ są piękne i adekwatne do sytuacji. Za oknem świat otulony płaszczem nocy śpi, a ja piszę do Ciebie, ponieważ nie znajduję innego sposobu, aby udowodnić Ci, że jestem, że myślę, że tęsknię do Ciebie... Dziś mija tydzień, cały tydzień – piszę te słowa z wielkim bólem i rozpaczą, bo nawet nie jestem w stanie wyrazić słowami, jakie to straszne – nie widzieć Ciebie, nie tulić w ramionach, nie pieścić, nie całować, nie trzymać Twej ręki, nie słyszeć głosu, nie zachwycać się, nie cieszyć Tobą swoich oczu.

  • Moje miejsce w świecie współczesnym. Szanse i zagrożenia.

    Każdy człowiek ma określone miejsce w świecie, któremu towarzyszą różne szanse i zagrożenia. Miejsce to określają słowa greckiego filozofa Kartezjusza „jestem, więc myślę”. Najpierw liczy się bycie, a później myślenie. Gdy już jesteśmy tu i teraz zaczynamy wyznaczać sobie cele i wartości. Wartości samy sobie wybieramy spośród już „odkrytych” przez innych ludzi, którzy stają się dla nas autorytetami. Autorytetami nie muszą byś sławni uczeni czy wielcy filozofowie. Mogą być nimi nasi rodzice, starsze rodzeństwo, nauczyciele.