Szukaj

Wypracowania

  • Mikołaj Rej, Żywot człowieka poczciwego

    Mikołaj Rej, Żywot człowieka poczciwego, oprac. Julian Krzyżanowski, BN I 152, 1956. WSTĘP „Źwierciadło” i jego powstanie. na przełomie 1567/1568 r. w oficynie drukarskiej Matysa Wierzbięty w Krakowie wychodzi „Źwierciadło” – mechaniczna, choć pomysłowo skomponowana składanka wielu utworów róż-nych chronologicznie, tematycznie i formalnie. pisząc je Rej miał niewątpliwie poczucie, że bogate życie było poza nim i że nie używać świa-ta, lecz żegnać się z nim należy. I tym właśnie tłumaczy się bogactwo dedykacji rozsianych w księdze.

  • Jan Kochanowski, Treny

    Jan Kochanowski, Treny, oprac. Janusz Pelc, wyd. 15 zm., BN I 1, 1986. WSTĘP Jana Kochanowskiego droga do „Trenów”. ur. ok. 1530 r., zm. 1584 r.. pierwsze wydanie „Trenów” ukazało się w Drukarni Łazarzowej w Krakowie w 1580 r. 1530-1580 rozkwit renesansu polskiego, powstają najwybitniejsze utwory: Andrzeja Frycza Modrzewskiego i Mikołaja Kopernika, Klemensa Janickiego, Mikołaja Reja, Stanisława Orze-chowskiego, Łukasza Górnickiego. „Treny” – dojrzałość artystyczna Kochanowskiego. 1560 r. wydanie łacińskie „Epilaphium Cretcovii” w Bazylei, w dziele Bernardina Scardeoniusa w 1561 r.

  • Giovanni Boccaccio, Dekameron (wybór)

    Giovanni Boccaccio, Dekameron (wybór), przeł. Edward Boye, Warszawa 1996. Spowiedź Ciappelletta. Musciatto Franzesi (kupiec) szuka kogoś, kto mógłby długi od Brugundczyków ściągnąć, peł-nomocnictwo udziela ser Cepparellowi z Prato (Ciappellettowi), hultajowi, szulerowi i oszusto-wi. przebywając u braci Florentczyków, zachorował śmiertelnie. spowiedź: zawsze raz na tydzień i od początku życia, prawiczek, z chęcią je (oczywiście, po poście), jest przeciwny lichwiarzom, pieniądze rozdaje biednym, denerwuje się na grzeszni-ków…, w niedzielę kazał zamieść podłogę służącemu i splunął w kościele, raz przeklnął ma-tkę.

  • Warto czytać lektury szkolne - przemówienie

    Koleżanki i koledzy, Książki, jak mawiał Francis Bacon „to okręty myśli żeglujące po oceanach czasu i troskliwie niosące swój drogocenny ładunek z pokolenia w pokolenie.” Nasuwa się więc pytanie, czy warto czytać szkolne lektury? W moim przekonaniu czytanie jest bardzo potrzebnym elementem naszego życia i warto poświęcić choć trochę czasu na zagłębienie się w lekturę jakiejś książki. Dlaczego? Choćby dlatego, że dzięki czytaniu wzbogacamy swoje słownictwo, nie mamy problemu z dobieraniem słów podczas pisania wypracowań.

  • Dzieje miłości Zbyszka z Bogdańca i Danusi Jurandówny

    Spotkanie Zbyszka i Danusi w gospodzie w Tyńcu. Ślubowanie rycerskie Zbyszka. Atak Zbyszka na posła krzyżackiego Kuno von Lichtesteina. Skarga Krzyżaka na Zbyszka. Uwięzienie i skazanie Zbyszka na śmierć. Próby uwolnienia młodego rycerza. Dzień egzekucji. Uratowanie chłopca przez Danusię. Zrękowiny. (zaręczyny) Brak zgody Juranda na ślub córki, Rozłąka Zbyszka i Danuśki. Spotkanie na dworze księcia Janusza. Zbyszko ranny w polowaniu na tura. Troskliwa opieka Danusi. Pasowanie Zbyszka na rycerza przez księcia Janusza.

  • Ignacy Krasicki, Monachomachia i Antymonachomachia

    [b]Ignacy Krasicki, Monachomachia i Antymonachomachia, oprac. Zbigniew Goliński, BN I 197, 1969.[/b] WSTĘP I. Poemat kontrowersji. centrum najpłodniejszego autorsko i wydawniczo pięcioleci poety: „Myszeis” 1775 r., Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki” 1776 r., „Pan Podstoli” część I, 1778 r., „Monachomachia” 1778 r., „Bajki” i „Satyry” 1779 r., „Solenizant”, „Statysta”, „Łgarz”, „Wojna chocimska” oraz „Antymonachomachia” 1780 r. różne zdania – od F. K. Dmochowskiego, A. Mickiewicza, A. Brücknera, do T. Mikulskiego; od prób deprecjonowania utworu i podważania osobistego morale do gloryfikacji poematu i pochwały dla odwagi cywilnej autora.

  • Ignacy Krasicki, Myszeidos pieśni X,

    [b]Ignacy Krasicki, Myszeidos pieśni X, oprac. Julian Maślanka, BN I 244, 1982.[/b] WSTĘP I. Poemat heroikomiczny. „poema eroicomico” z włoskiego, 1622 r., Aleksander Tasoni. Arystoteles w „Poetyce”: o stosowności stylów i rodzajów do tematu, poezja wzniosła + temat skromny = efekt komiczny. parodia (para + ode naśladowanie poezji). pastisz – zabawa literacka bez intencji atakowania czy ośmieszania. poemat heroikomiczny – szczytowy rozwój XVII i XVIII w., to nie „kompromitowanie” eposu bohaterskiego, ale pretekst do prowokacji, zwrócenia uwagi na aktualne problemy.

  • Hugo Kołłątaj, Listy Anonima (fragm. Oddajmy chłopu wolność!)

    [b]Hugo Kołłątaj, Listy Anonima (fragm. Oddajmy chłopu wolność!), [w:] Kuźnica Kołłątajowska, oprac. Bogusław Leśnodorski, BN I 130, 1949. [/b] WSTĘP motto: „Jeżeli się dziś nie dźwigniemy, będzie to znakiem, że nie chcemy, że Ojczyzna i wolność są u nas rzeczą obojętną, że zepsucie narodu do tego przyszło stopnia, iż nie wart jest dłuższej na ziemi egzystencji…” H. Kołłątaj, Listy Anonima, cz. I. I. Wśród prądów epoki. a) Kuźnica Kołłątajowska – zespół polityków i działaczy społecznych, pisarzy, publicystów, którzy w czasie obrad sejmu „Wielkiego” (1788-1792) i w roku insurekcji Kościuszkowskiej (1794) skupili się wokół Kołłątaja.

  • Henry Fielding, Historia życia Toma Jonesa

    [b]Henry Fielding, Historia życia Toma Jonesa, przeł. Anna Bidwell, t. 1-2, Warszawa 1955.[/b] dedykacja: „Do wielce czcigodnego pana George’a Lyttletona , lorda skarbnika” – autor dziękuje mu bardzo, jest mu wdzięczny za wszystko, dedykuje mu książkę, mimo sprzeciwu George’a. I. KSIĘGA – szczegóły o urodzeniu. Rozdział. Zawierający przedmowę, czyli jadłospis wręczony przed ucztą. jak w oberży podaje się biesiadnikom jadłospis, tak autor uprzedza, że mowa będzie o naturze ludzkiej. Rozdział. Przedstawiamy pana Allworthy i jego siostrę, pannę Brygidę.

  • Gotthold Efraim Lessing, Minna von Barnhelm, czyli żołnierska dola. Komedia w pięciu aktach

    [b]Gotthold Efraim Lessing, Minna von Barnhelm, czyli żołnierska dola. Komedia w pięciu aktach, przeł. Henryk Zymon-Dębicki, oprac. Olga Dobijanka, BN II 112, 1958.[/b] WSTĘP I. Tło historyczne działalność Gottholda Efraima Lessinga. druga połowa XVIII wieku epoka literatury niemieckiej. zacofanie po wojnie trzydziestoletniej w XVII wieku, liczne państewka, próba dorównania dworowi francuskiemu (wydatki, maksymalne obciążenie chłopów i mieszczan), francuszczy-zna. głównie mieszczaństwo – odbudowa gospodarcza i kulturalna kraju. XVII wiek: obrońcy języka niemieckiego: Samuel Pufendorf „O ustroju Rzeszy Niemieckiej” (z punktu widzenia historyka i prawnika), Christian Thomasius – filozof i prawnik, Gottfried Wil-helm Leibniz; muzyka Heinrich Schütz, poezja Johann Christian Günther.