Wypracowania
Przedwiośnie / Podobieństwa i różnice „Przedwiośnia” i „Pana Tadeusza”
Stefan Żeromski w powieści „Przedwiośnie”, ukazującej przemiany polityczne i społeczne po I wojnie światowej głównie w Polsce, świadomie nawiązał do „Pana Tadeusza”. Liczne aluzje odnajdziemy w środkowej części utworu, zatytułowanej „Nawłoć”. Cezary po przybyciu do majątku Wielosławskich odnajduje tam idyllę. Życie toczy się powolnym rytmem, a czas upływa mieszkańcom na obfitych posiłkach, spacerach, przejażdżkach i towarzyskich spotkaniach. W Nawłoci, panuje ciepło, serdeczność, przyjaźń i miłość. Atmosfera ta żywo przypomina Soplicowo. Zachowanie ziemiaństwa nie zmieniło się, mimo że rzeczywistość opisywaną w utworach dzieli ponad wiek.
Jaką rolę w życiu człowieka odgrywa praca?
Praca w hierarchii wartości człowieka usytuowana jest bardzo wysoko. Ludzie chcą dążyć do celu, wspinać się po szczeblach kariery. Dzięki niej zarabiamy pieniądze, a w wielu przypadkach określa ona status danej osoby. Myślę, że praca nadaje także sens życiu, pozwala realizować siebie, spełniać marzenia. Stanowi ona nieodzowną część istnienia człowieka, a wszelka aktywność sprawia nam radość i pobudza chęć do działania. Tetralogia Władysława Reymonta pt. “Chłopi” to dzieło ukazujące ogromny wpływ pracy na życie ludzi na wsi.
Pojęcie wyrażenia językowego. Wadliwość wyrażeń językowych.
Wyrażenie językowe, najogólniej mówiąc, jest to połączenie wielowyrazowe o postaci grupy imiennej, np. biały kruk, lub wyrażenia przymiotnikowego, np. w gorącej wodzie kąpany. W sensie logicznym jest to zaś zbiór znaków, które mają charakter językowy. Wyrażenie językowe składa się z dwóch elementów, a mianowicie z wyrazów, którymi się posługujemy i z pojęć, które używane są zależnie od kontekstu rozmowy, którą prowadzimy. Wadliwe wyrażenia językowe Język służy do porozumiewania się, zatem wszystko to, co przeszkadza w zrozumieniu zakomunikowanej informacji, możemy nazwać wadliwością wyrażeń językowych.
Kolonializm europejski- czarni a biali
Joseph Conrad ukazał w swoim dziele kolonializm jako wielką, niszczącą siłę. Nie wskazał na nic, co świadczyłoby o pozytywnej, wartości tego procesu. Początkowe nastawienie Kurtz staral sie stworxyc pozory sxlachetnej misji. Utalentowany agent był przekonany, że Każda stacja powinna być jakby pochodnią na drodze ku lepszemu jutru, ośrodkiem handlu także, rzecz prosta, ale przy tym i humanitaryzmu, ulepszania oświaty. Zresztą nie tylko on był tego zdania. Międzynarodowe Towarzystwo Tępienia Dzikich Obyczajów, które powierzyło Kurtzowi utworzenie specjalnego raportu, było instytucją, która wyznawała zasadę, iż rdzennych mieszkańców Konga można z powodzeniem cywilizować.
Czy cierpienie kształtuje charakter człowieka?
Został tu opisany człowiek, na którego Bóg zsyła cierpienie, choć Hiob nie popełnił żadnego wykroczenia przeciw Bogu. To opowieść o tym, że cierpienie jest wpisane w porządek naszego życia, nie powinniśmy się przeciw niemu buntować, bo może nam przynieść wiele korzyści. Ja uważam, że cierpienie jest siłą, która najlepiej kształtuje charakter człowieka. Hiob był mieszkańcem ziemi Uz - człowiekiem pobożnym i bogobojnym. Cieszył się miłością i opieką Boga, był bogaty, wiodło mu się w życiu rodzinnym, cieszył się szacunkiem sąsiadów.
Charakterystyka szlachty polskiej w "Panu Tadeuszu"
Magnaci: Stolnik Horeszko- właściciel ogromnych wsi. Na jego zamku były organizowane bale, sejmiki, sejmy powiatowe i uczty. U niego drobna szlachta szukała pomocy i opieki. Horeszko był patriotą, człowiekiem o szerokich horyzontach umysłowych, zadufany w sobie, wróg zaborców. Szlachta średniozamożna: przedstawicielem jest Sędzia Soplica. Cechuje go przywiązanie do polskich tradycji. W domu zachowuje staropolską gościnność. Opiekuje się Tadeuszem i Zosią. Przygarnia pod swój dach Woźnego, co świadczy o jego uczciwości i poczciwości.
Moje wakacje
Moje wakacje, które spędziłem od szóstego sierpnia do dwudziestego sierpnia były bardzo udane. Wraz z rodzicami pojechaliśmy nad morze, do miejscowości Sobieszów. Rodzice wynajęli przytulny domek w odległości 20 kilometrów od plaży. Co prawda troche spora odległość, jednakże zawsze gdy chciałem jechać na plażę prosiłem tatę aby mnie podwiózł naszym samochodem. Zazwyczaj gdy dojeżdzaliśmy na plażę było troche ludzi, dlatego nie nudziłem się. Poznałem tam grupkę chłopaków, w moim wieku. Byli oni całkiem wporządku.
Lalka i Noc Wielkiego sezonu.
Zarówno Bolesław Prus, jak i Bruno Schulz w swojej twórczości zawarli opis sklepu. Jednak mimo pozornego podobieństwa, pomieszczenia te, a raczej sposoby ich przedstawienia, niesamowicie się od siebie różnią. Czym jest to spowodowane? Przede wszystkim autorzy stosują dwie całkowicie odmienne konwencje literackie, charakterystyczne dla epok, w których tworzyli. Fragment powieści „Lalka” Bolesława Prusa jest przykładem dzieła realistycznego oraz prostego w przekazie. Pozytywistyczny twórca stara się pokazać świat dokładnie takim, jakim jest.
Muzyka klasyczna
Wprowadzenie Muzyka klasyczna zawsze cieszyła się uznaniem elity. Uważano, że jest za trudna dla zwykłych ludzi. W ostatnich latach podejmowano próby jej rozpowszechnienia. Kojarzy się ona z dystyngowaną publicznością i eleganckim wnętrzem, gdzie panuje odpowiedni nastrój. Radio i telewizja Pojawienie się radia przyczyniło się do propagowania również muzyki klasycznej. Największą siłę oddziaływania ma jednak telewizja. Niektóre zestawy kina domowego pozwalają odbierać muzykę w formie przestrzennej. To właśnie dzięki telewizji wielu wykonawców podjęło próby prezentowania muzyki klasycznej w atrakcyjnej formie.
CZY SZCZEGÓLNE OKOLICZNOŚCI MOGĄ USPRAWIEDLIWIĆ POSTĘPOWANIE SPRZECZNE Z PODSTAWOWYMI ZASADAMI ETYKI? ROZWAŻ PROBLEM I UZASADNIJ SWOJE ZDANIE, ODWOŁUJĄC SIĘ DO FRAGMENTU INNEGO ŚWIATA GUSTAWA HERLINGA-GRUDZIŃSKIEGO I DO INNYCH TEKSTÓW KULTURY.
Zasady wielu systemów etycznych, np. judeochrześcijańskiego czy też społeczeństw tradycyjnych, stawiają przed człowiekiem określone wymagania co do zachowania się wobec innych ludzi. Zwłaszcza w etyce judeochrześcijańskiej postawa człowieka powinna być jednoznaczna, zgodna z Dekalogiem. Zatem wydaje mi się, że trudno jest znaleźć okoliczności, które mogłyby usprawiedliwić nieetyczne działanie człowieka. Potwierdzenie mojego stanowiska odnajduję również w literaturze. Przywołany tekst pochodzi z ostatniego rozdziału, który dotyczy życia autora wyzwolonego już z sowieckiej niewoli, mającego jednak w pamięci straszliwe prawa łagru, świata „odwróconego dekalogu".