Wypracowania
Biografia "Bolesława Prusa"
Urodził się 20 sierpnia 1847 r. w Żabczu pod Hrubieszowem, zmarł 19 maja 1912r. w Warszawie. Naprawdę nazywał się Aleksander Głowacki. Bardzo wcześnie zmarli mu rodzice. Najpierw wychowywał się u babki w Puławach, potem u ciotki w Lublinie. Jako szesnastoletni chłopiec wraz ze swoim bratem Leonem brał udział w powstaniu styczniowym (1863). Był wówczas uczniem gimnazjum w Kielcach. Po upadku powstania przebywał przez kilka miesięcy w więzieniu w Lublinie. Ukończył liceum w Lublinie, potem studiował w warszawskiej Szkole Głównej.
Czy możliwy jest sojusz inteligencko-chłopski? Rozważ problem w oparciu o 'Wesele' Wyspiańskiego.
„Wesele” Stanisława Wyspiańskiego to dzieło, obrazujące życie chłopów i inteligencji oraz wzajemne stosunki tych dwóch grup społecznych. Inspiracją do jego powstania był ślub krakowskiego poety Lucjana Rydla z wiejską dziewczyną Jadwigą Mikołajczykówną. Poeta w swoim dramacie posłużył się autentyczną scenerią i realnymi postaciami, aby ukazać antagonizmy między chłopami a inteligencją. W bronowickiej chacie zgromadził przedstawicieli dwóch najważniejszych warstw społecznych, nie znających się wzajemnie i pełnych uprzedzeń. Ta konfrontacja tak, całkiem różnych światów nasuwa pytanie - jakie naprawdę są relacje między nimi i czy możliwy jest sojusz inteligencko-chłopski?
Soplicowo Podobne czy Odmienne swiaty
Soplicowo i Nawłoć – wsie z utworów innych autorów, różnych epok, a jednak podobne. Oba utwory opisują miejsce, ludzi oraz narodowe tradycje. Autorzy przedstawili obraz codziennego życia mieszkańców wsi, ich problemy, radości oraz przyzwyczajenia. Podobieństwo przedstawionego wątku w tych utworach można udowodnić przytaczając kilka przykładów. Po pierwsze, dworki opisano tak jak tysiące innych dworków polskich. Są to obszerne domy z dużym gankiem i dziedzińcem, na który zajeżdżają konie. Cała ta scena kojarzy się z przyjazdem Tadeusza do rodzinnego dworu w Soplicowie.
Czy zawsze mozna oceniac czlowieka wedlug tych samych kryteriow moralnych?
Zasady wielu systemów etycznych, np. judeochrześcijańskiego czy też społeczeństw tradycyjnych, stawiają przed człowiekiem określone wymagania co do zachowania się wobec innych ludzi. Zwłaszcza w etyce judeochrześcijańskiej postawa człowieka powinna być jednoznaczna, zgodna z Dekalogiem. Zatem wydaje mi się, że trudno jest znaleźć okoliczności, które mogłyby usprawiedliwić nieetyczne działanie człowieka. Potwierdzenie mojego stanowiska odnajduję również w literaturze.Przywołany tekst pochodzi z ostatniego rozdziału, który dotyczy życia autora wyzwolonego już z sowieckiej niewoli, mającego jednak w pamięci straszliwe prawa łagru, świata „odwróconego dekalogu".
Adam Mickiewicz „Sonety Krymskie” - „Czatyrdah” - interpretacja i analiza sonetu
„Czatyrdah” to tytuł jednego z sonetów napisanych przez Adama Mickiewicza zainspirowanego podróżą na Krym. Nazwa ta odnosi się do górskiego szczytu, przez długi czas uznawanej za najwyższą w tym regionie. Nazwa „Czatyrdah” oznacza górę - namiot. Przewodnikiem a zarazem podmiotem lirycznym w tym wierszu jest Mirza. Termin ten używany był na określenie człowieka, który imponował swoim zasobem wiedzy. Stylistyka utworu została dopasowana do sposobu wypowiedzi tego mędrca. „Maszcie krymskiego statku, wielki Czatyrdahu!
Czym jest miłość romantyczna ?
Miłość romantyczna to uczucie tragiczne. W wielu lekturach romantycznych oglądamy ją wciąż taką samą: zakochany, młody, wrażliwy romantyk wyznaje swój afekt wybrance. Ona jest mu przychylna. Poza uczuciem łączą ich podobne poglądy i zainteresowania, podobne spojrzenie na świat i poezję. Wszystko, zatem byłoby dobrze, gdyby nie nieubłagana ręka opatrzności. Najczęściej konwenanse świata, wola rodziców, nikły stan majątkowy romantyka stają na przeszkodzie szczęściu. Rozstanie jest tragiczne w skutkach - obłęd i cierpienie odrzuconego kochanka prowadzi go do samobójstwa.
Określenie czasu akcji "Ludzi bezdomnych"
Akcja powieści toczy się w latach 90. XIX wieku i obejmuje około trzy lata. Tomasza Judyma poznajemy, kiedy studiuje medycynę w Paryżu. Po ponad roku bohater wraca do Warszawy, mieszka tam i pracuje do kwietnia kolejnego roku, kiedy wyjeżdża do uzdrowiska w Cisach. Jako lekarz spędza tam również około roku. Akcja kończy się późnym latem w Zagłębiu, gdzie Judym przenosi się po wyrzuceniu z Cisów. Dodatkowo, poznajemy wydarzenia z przeszłości Judyma, kiedy był chłopcem, podobnie poznajemy przeszłość Joanny Podborskiej, jej lata szkolne i gimnazjalne.
Etapy kształtowania się międzynarodowego prawa konfliktów zbrojnych
Międzynarodowe prawo konfliktów zbrojnych znane jest również jako prawo humanitarne lub prawo wojenne. Co do zasady, pojęcia te są terminami równoznacznymi. Różnica polega na tym, że „międzynarodowym prawem humanitarnym” częściej posługują się organizacje międzynarodowe, środowiska naukowe oraz cywilne organy państw. Natomiast „prawo wojenne” i „prawo konfliktów zbrojnych” to wyrażenia stosowane zwykle przez siły zbrojne i środowiska wojskowe. Podczas XX Konferencji Czerwonego Krzyża, która odbyła się w Wiedniu w roku 1965, przyjęto określać system międzynarodowych norm prawnych stosowanych w konfliktach zbrojnych terminem „międzynarodowe prawo humanitarne konfliktów zbrojnych”, kładąc w ten sposób kres wątpliwościom, które ze wspomnianych wyrażeń jest bardziej właściwe.
Idea wypraw krzyżowych
emat: Idea wypraw krzyżowych w średniowiecznej Europie Czym tak na prawdę są wyprawy krzyżowe? Inaczej nazywane, krucjatami, są szeregiem wypraw wojennych, których główną ideą było rozszerzenie strefy wpływów papiestwa, podejmowanych przez chrześcijańskie rycerstwo zachodniej Europy w latach 1096 czyli od I krucjaty do 1291 czyli do upadeku Akki, ostatniej twierdzy krzyżowców w Ziemi Świętej. Krucjaty zostały zapoczątkowane przez papieża Urbana II, który na synodzie w Clermont w 1095 wezwał rycerstwo zachodnioeuropejskie do walki z niewiernymi oraz odbicia Ziemi Świętej i Jerozolimy z rąk Turków.
Wenus ze zwierciadłem
Obraz przedstawia postać leżącej kobiety oraz kupidyna, który trzyma lustro. Smukłe i piękne ciało bogini pokazane jest od tyłu, a jej twarz jest niewyraźnie ukazana w zwierciadle. Klęczący kupidyn sprawia wrażenie przywiązanego do lustra za pomocą różowej wstęgi. W obrazie dominuje spokojny nastrój, a przez to, iż Wenus jest ukazano nago na łożu podkreśla nastrój intymności i nadaje obrazowi zabarwienie lekko erotyczne.