Wypracowania
Adam Mickiewicz: Dziady. Pomnik Piotra Wielkiego
Z wieczora na dżdżu stali dwaj młodzieńce Pod jednym płaszczem, wziąwszy się za ręce: Jeden - ów pielgrzym, przybylec z zachodu, Nieznana carskiej ofiara przemocy; Drugi był wieszczem ruskiego narodu, Sławny pieśniami na całej północy. Znali się z sobą niedługo, lecz wiele - I od dni kilku już są przyjaciele. Ich dusze wyższe nad ziemne przeszkody, Jako dwie Alpów spokrewnione skały: Choć je na wieki rozerwał nurt wody, Ledwo szum słyszą swej nieprzyjaciółki,
Postęp ludzkości - rozprawka
Czy postęp służy ludzkości? Rozważ problem, odwołując się do zamieszczonego niżej fragmentu, całego utworu Bolesława Prusa oraz innego tekstu kultury i faktów historycznych. Nauka rozwija się od lat. Naukowcy i badacze wciąż pracują nad tym, by żyło nam się lepiej i wygodniej. Technika ciągle idzie do przodu. Z każdym dniem dowiadujemy się o czymś nowym, co zapewnia nam łatwość w wykonywaniu codziennych obowiązków, wpływa na bardziej komfortowy odpoczynek lub zapewnia nam rozrywkę.
Czy nieposłuszeństwo może być uzasadnione?
Od dawna nurtował mnie problem zawarty w temacie: czy nieposłuszeństwo może być uzasadnione? Moim zdaniem zależy to od sytuacji. Spróbuję przedstawić na to dowody, ale najpierw zastanowię się nad znaczeniem słowa „nieposłuszeństwo”. Ktoś nieposłuszny to, według Słownika języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, «niespełniający poleceń» lub «niepoddający się czyjejś woli». Krótko, ktoś, kto kogoś nie słucha i nie wykonuje jego poleceń. Obywatele państwa mogą się przeciwstawić decyzjom rządu, przepisom obowiązującym w danym kraju itp.
Rys historyczny reklamy
Powstanie reklamy łączyło się z pojawieniem rynku i konkurencji, czyli już w czasach starożytnych, gdy ludzie najpierw zaczęli wymieniać, a potem sprzedawać towary i usługi. Z czasem powstały miejsca sprzedaży (targi, jarmarki). Pierwszym narzędziem, jakiego używano, aby przyciągnąć uwagę klientów, był krzyk na targowisku czy jarmarku. Stąd słowo “reklama” pochodzi od łacińskiego słowa “clamo” (-are, _ari, _atum) to znaczy: głośno wołać, krzyczeć, hałasować, przywoływać, wzywać, przywoływać. Krzykaczy zachęcających do kupna towarów i usług nazywano klamatorami.
Czy odkupienie winy zwalnia człowieka z odpowiedzialności za wyrządzone krzywdy?
Każdy człowiek popełnia błędy, jeden większy, drugi mniejszy. Jednak nie wszyscy czują sie dobrze z tym co zrobili. Pytanie brzmi, czy zadośćuczynienie za te błędy zwalnia człowieka z odpowiedzialności za nie? Moim zdaniem tak, postaram się to udowodnić. Idealnym przykładem w tym temacie jest Jacek Soplica, czyli główny bohater dzieła Adama Mickiewicza pt. “Pan Tadeusz”. Postać ta jest przedstawicielem szlachty. Jacek był dobrym człowiekiem, jednak pewnego dnia zrobił okropną rzecz, dokonał zabójstwa.
Wierność zasadom czy życiowy konformizm? Jaką postawę wobec rzeczywistości powinien przyjąć człowiek? Sławomir Mrożek “Droga obywatela”
Konformizm jest to bezkrytyczne podporządkowaniem się normom i poglądom uznanym za obowiązujące w danej grupie. Z drugiej strony mamy do czynienia z oportunizmem, który załamuje dotychczasowe założenia do osiągnięcia korzyści i wybraniu lepszej opcji w danym momencie. Takimi zachowaniami kierują się osoby z branży marketingowej, politycy oraz influencerzy. Dlatego też człowiek powinien kierować się zasadami konformizmu. Brak dostosowania się do obecnych zasad może skutkować wielką rozpaczą wewnętrzną. Dobrym przykładem będzie utwór Sławomira Mrożka “Droga obywatela”, w którym została pokazana postać Kierownika, który był odpowiedzialny za prowadzenie stacji meteorologicznej.
Motyw przyjaźni w literaturze
Słownik języka polskiego mówi nam że przyjaźń jest to duchowa, emocjonalna i platoniczna więź łącząca dwoje lub więcej ludzi. Oparta na wzajemnym zrozumieniu, wspólnych doświadczeniach. Jednak dla każdego z osobna przyjaźń oznacza coś innego. Dla jednych jest to pewnego rodzaju więź łącząca dwie osoby (tej samej lub przeciwnej płci), które wzajemnie się wspierają zarówno w tych lepszych jak i w tych gorszych chwilach, są wobec siebie życzliwe, ufają sobie bezgranicznie i przede wszystkim pozostają wobec siebie szczere.
Artysta jako bohater literacki. Omów zagadnienie na podstawie Wesela Stanisława Wyspiańskiego. W swojej odpowiedzi uwzględnij również wybrany kontekst.
Artysta jako bohater literacki pojawia się już w twórczości rzymskiego poety Horacego, który w Pieśń II, 20 jest przekonany o tym, że “Niezwykłe i potężne uniosą mnie skrzydła, Mnie, poetę-łabędzia w powietrzne przestworze”, a w Pieśni III [Exegi monumentum aere perennius] przekonany o wartości swojej poezji buduje sobie „pomnik trwalszy niż ze spiżu strzelający nad ogrom królewskich piramid”. W epoce renesansu Jan Kochanowski nawiązujący do myśli Horacego pisze z dumą w Pieśni XXIV: “O mnie Moskwa i będą wiedzieć Tatarowie, I różnego mieszkańcy świata Anglikowie; Mnie Niemiec i waleczny Hiszpan, mnie poznają”.
Legenda o pannie na dnie potoku
Opowiada ją Węgiełek podczas wędrówki z Izabelą i Wokulskim do ruin zamku w Zasławiu. Niegdyś wokół zamku płynął potok, na którego dnie spoczywał wielki kamień, który jak się okazało, pełnił funkcję tajnego przejścia do podziemi. W podziemiach tych na złotym łóżku w pięknym i bogatym ubraniu spała śliczna panna, być może księżniczka lub hrabina. Panna miała złotą szpilkę wbitą w głowę i dlatego spała. Ocknąć mogłaby się tylko wtedy, gdyby ktoś wyjął jej szpilkę z głowy.
Zmiany klimatyczne na świecie
„OGRANICZAM, KOMPOSTUJĘ I NIE MARNUJĘ” Świat jest mały – bardzo się skurczył w ciągu poprzedniego wieku. Wydeptaliśmy w nim wiele ścieżek, zawłaszczyliśmy jego lasy i rzeki, przeskoczyliśmy oceany – pisze w „Czułym narratorze” nasza noblistka Olga Tokarczuk. W ten metaforyczny sposób odnosi się do niezwykle ważnego problemu, jakim są zmiany klimatu, globalne ocieplenie, zagrożenia i wyzwania z nim związane. To bardzo poważna sprawa, która dotyka nas coraz częściej bezpośrednio, ale z uwagi na trudne czasy, w jakich przyszło nam żyć – pandemię COVID-19, a teraz wojnę na Ukrainie, zeszła na drugi plan.