Szukaj

Wypracowania

  • Obraz człowieka zlagrowanego na podstawie opowiadań

    W opowiadaniu Tadeusza Borowskiego „Proszę państwa do gazu” mamy do czynienia ze spotkaniem zwykłej, codzienności z czymś okrutnym, trudnym do opisania. Dlatego też narrator opowiadań (Tadek) ukazany jest jako człowiek, którego nic nie dziwi, nic nie wzrusza. Stara się walczyć tylko o własne życie, nie zważając na innych. Borowski bohaterem opowiadania czyni młodego mężczyznę imieniem Tadek. Pomimo licznych podobieństw biograficznych (autor był więźniem obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu) pomiędzy bohaterem opowiadań a samym Borowskim nie można utożsamić tych postaci, choć autor wyposażył go we własne imię i doświadczenia.

  • Z pamiętnika poznańskiego nauczyciela

    Michaś był dobrym chłopcem. Niestety przez błędy innych zapłacił wysoką cenę. Winą można obarczyć trzy postacie, a mianowicie nauczycieli pruskich, pana Wawrzynkiewicza oraz matkę chłopca. W czym zawinili? Postaram się to wyjaśnić. Rozpocznę swoje rozważania od najsilniejszego argumentu, czyli postawy nauczycieli. To surowi i niesprawiedliwi profesorzy, którzy karcą chłopca za jego akcent, wyśmiewają historię polski. Michaś stara się dobrze “wypaść” w szkole, ale nauczyciele mu tego nie ułatwiają. Kolejnym argumentem, przemawiającym za moim twierdzeniem jest postać korepetytora, pana Wawrzynkiewicza.

  • Pan Tadeusz

    Do rodzinnego domu przyjeżdża ze szkół w Wilnie na wakacje młody Tadeusz. Okazuje się, że Soplicowo, majątek jego opiekuna Sędziego Soplicy, jest pełne gości, którzy zjechali tu, aby uczestniczyć w procesie o stary zamek, niegdyś własność bogatego magnata Stolnika Horeszki. Proces toczy się między ostatnim krewnym Horeszki, Hrabią i Sędzią Soplicą. Wieczorem Tadeusz bierze udział w uczcie, na której uwodzi go ciotka Telimena. Tadeusz myśli, że to ona jest śliczną dziewczyną, którą zaskoczył rankiem (Zosia mieszkała w pokoju Tadeusza w czasie jego nieobecności w dworku).

  • Scharakteryzuj społeczno-ekonomiczne, kulturowe i polityczne podłoże współczesnych konfliktów na Bliskim Wschodzie. Przedstaw i oceń skuteczność działań podejmowanych przez społeczność międzynarodową w celu zmniejszenia napięć w regionie.

    W dzisiejszych czasach cały świat przygłada się trawjącym od wieków konfliktom na Bliskim Wschodzie, które przygasają na jakiś czas, żeby po chwili znowu wybuchnąć. Kraje położone w tym rejonie nie są w stanie poradzić sobie z wieloma sporami i konfliktami, których przyczyny zwykle sięgają najdawniejszych czasów. Na Bliskim Wschodzie ścierają się różnorakie grupy narodościowe i religijne. Obecnie państwa położone w tym regionie nie potrafią wypracować własnego systemu bezpieczeństwa. Konflikty wewnętrzne i międzynarodowe, jakie tam się toczą rejonie są zagrożeniem dla całego regionu, ale także dla całego świata.

  • Odkupienie winy

    Każdy człowiek popełnia błędy, nikt nie jest idealny.Każdy człowiek powinien ponosić odpowiedzialność za swoje czyny. Myślę,że odkupienie winy nie zwalnia człowieka z odpowiedzialności za wyrządzone krzywdy i postaram się to udowodnić poniższymi argumentami. Pierwszym argumentem będzie zabicie Stolnika Horeszki przez Jacka Soplicę. Kiedy Jacek Soplica zabija Horeszkę panikuje i ucieka. Całą sytuację widział Gerwazy, wierny sługa Horeszki i obiecuje sobie zemstę na Soplicach a szczególnie na Jacku, natomiast Jacek by odkupić swoje winy wstępuje do zakonu Bernardynów i przyjmuje imię Robak.

  • Czy zawsze można oceniać człowieka według tych samych kryteriów moralnych? Rozważ problem i uzasadnij swoje stanowisko, odwołując się do podanego fragmentu książki Hanny Krall "Zdążyć przed Panem Bogiem" oraz do innych tekstów kultury.

    Moralność to całokształt postępowania człowieka ocenianego z punktu widzenia dobra i zła. Myślę, że człowieka nie można oceniać według tych samych kryteriów moralnych, a szczególnie w przypadku wojny. W czasie wojny każdy człowiek się zmienia. Wtedy zmienia swoje cele życiowe. Podczas wojny głównym celem jednych jest pomoc najbliższym i drugiemu człowiekowi. Inni zaś koncentrują się tylko na tym aby przeżyć. W książce Hanny Krall “Zdążyć przed Panem Bogiem” przedstawione jest ambulatorium przy Umschlagplatzu, w którym pracowały uczennice szkoły pielęgniarskiej.

  • Stary Czlowiek i morze

    Rankiem stary rybak budzi chłopca. Manolin pomaga mu zanieść osprzęt do łodzi. Santiago wypływa z nadzieją na szczęśliwy połów. Na początku spotyka ławicę latających ryb, które bardzo lubi. Santiago kocha ocean, czuje się szczęśliwy, gdy jest nim otoczony. Najpierw łowi tuńczyka, którego wykorzystuje jako przynętę. Zarzuca wędkę, po pewnym czasie czuje, że jakaś bardzo wielka ryba połknęła przynętę wraz z hakiem. Teraz musi czekać, aż zmęczona i osłabiona ryba wynurzy się.

  • BIOGRAFIA AUTORA KLUCZEM DO ODCZYTANIA JEGO TWÓRCZOŚCI

    W literaturze mamy wiele utworów, których głębsze zrozumienie jest możliwe dzięki temu, że znamy fakty z życia autora. Na lekcjach języka polskiego, przed rozpoczęciem omawiania danej lektury czy wiersza, zazwyczaj zapoznajemy się z biografią danego autora co w znacznym stopniu ułatwia nam omawianie wybranego utworu, aby się o tym przekonać sama zaprezentuje trzech wybranych przeze mnie pisarzy. Pierwszy będzie Adam Mickiewicz. Pierwszym utworem, jakim chciałabym zaprezentować jest “Żeglarz”. Wiersz ten to jakby osobiste wyznanie poety.

  • "To ludzie ludziom zgotowali ten los, czyli o tym do czego jest zdolny człowiek w trudnych sytuacjach".

    Ludzie ,którzy znajdą się w bardzo trudnej sytuacji życowej,potrafią pozbawić siebie człowieczeństwa ,a ludzie ludziom potrafią zgotować tak okrutny los,że aż trudno w to wszystko uwierzyć.Jednak na potwierdzenie mojej tezy przytoczę kilka argumentów. Po pierwsze obozy koncentracyjne ,w których przebywali więżniowie,nie przypominały normalnych więzień,lecz było to miejsce ,w którym nikt z zarządzających tym obozem nie miał żadnej litosci dla ludzi.Człowiek był tam poniżany i traktowany przedmiotowo.Nikt głośno nie narzekał ,obawiając się o swoje życie.

  • Samochód

    Nad pojazdami napędzanymi parą myślano już w XVII wieku. W 1678 roku Ferdinand Verbiest miał zademonstrować taki pojazd cesarzowi chińskiemu, jednak nie ma na to żadnych dowodów. Dlatego za pierwszego konstruktora – wynalazcę pojazdu mechanicznego – uznaje się Francuza o nazwisku Nicolas-Joseph Cugnot, który zaprezentował swoje pionierskie dzieło napędzane silnikiem parowym w roku 1769. W 1870 roku Austriak Siegfried Marcus skonstruował, nienadający się do powszechnego użytku, prototyp pojazdu mechanicznego z benzynowym silnikiem o zapłonie iskrowym.