Szukaj

Wypracowania

  • Jaki wpływ na człowieka mogą mieć książki?Rozważ problem i uzasadnij swoje zdanie, analizując podany fragment Lalki Bolesława Prusa.Odwołaj się do losów bohatera oraz do innego , wybranego przez siebie,tekstu kultury.

    Książki kształtują postawy, zachowania człowieka i jego światopogląd. Ich lektura pozwala także oderwać się od rzeczywistości, zapomnieć chociaż na chwilę od dręczących problemach i rozterkach. Książki miały wpływ na Stanisława Wokulskiego , bohatera Powieści „Lalka" Bolesława Prusa. Literatura przynosiła mu żal, gorycz, zawód, ale dawała też ukojenie, pozwalała na ucieczkę od rzeczywistości. Wokulski był zagorzałym czytelnikiem romantycznych utwórw dama Mickiewicza, które według niego „zatruły” dwa pokolenia Polaków, przez opisywanie wzniosłych ideałów, oderwanych od rzeczywistości, zamiast opiewać radości zwykłej egzystencji i znanych z codziennego życia kobiet.

  • LIST MOTYWACYJNY

    Sieradz, 08.04.2016 Anastazja Majewska ul. Kolegiacka 15 98-200, Sieradz tel. 552485968 ING Bank Śląski Jana Pawła II 12, 98-200 Sieradz LIST MOTYWACYJNY Szanowni Państwo! Z wielką przyjemnością aplikuję na stanowisko Przedstawiciela Bankowego w Segmencie Małych i Średnich Przedsiębiorstw w Państwa firmie. Moje zainteresowanie i zaangażowanie w obszarze finansów, bankowości i rachunkowości widać w pracy na takich stanowiskach jak Przedstawiciel Bankowy, Kierownik Oddziału Banku, Doradca Bankowości Detalicznej i Doradca Bankowości Osobistej. Do ubiegania się o pracę na powyższym stanowisku skłoniły mnie moje możliwości wykorzystania posiadanego doświadczenia, wiedzy, a także umiejętności zdobyte na dotychczas zajmowanych stanowiskach w branży bankowej.

  • Campo di Fiori Miłosza

    Wiersz Campo di Fiori należy do liryki opisowo-refleksyjnej. Podmiot liryczny ujawnia się w osobowej formie czasowników rodzaju męskiego „wspomniałem” i „myślałem”. Narracyjny, bezosobowy tok monologu przeplatany jest dygresjami osoby mówiącej. Kreacja podmiotu lirycznego w wierszu Campo di Fiori jest szczególna. Swoją wypowiedź zaczyna od opisu placu w Rzymie, po czym wyjaśnia powody przywołania tego obrazu. Czytelnik ma pełną jasność: Campo di Fiori to miejsce spalenia XVI-wiecznego duchownego Giordana Bruna. Zestawienie tego zdarzenia z płonącym warszawskim gettem wydaje się już oczywiste.

  • Dlaczego ludzie podróżują

    Podróżowanie stanowi od wieków nieodłączny element życia każdego człowieka. Ludzie od zawsze podróżowali, jednak z biegiem lat liczba tych osób znacznie wzrosła. Każdy z nas, gdy ma trochę więcej wolnego czasu wyjeżdża poza miejsce swojego zamieszkania. Są to wyjazdy, chociaż by w odwiedziny do rodziny, znajomych, a także na dłuższy odpoczynek tzw. urlop. Tezę „ Dlaczego ludzie podróżują” postaram się potwierdzić następującymi argumentami. Pierwszym argumentem jest fakt, że ludzie podróżują, by po prostu oderwać się od codziennego życia.

  • Podroż moich marzeń

    Moim marzeniem było, aby wyjechać w podróż dookoła świata. Pragnęłam zwiedzać słynne zabytki i zakątki świata, lecz wiedziałam, że nigdy to marzenie się nie spełni. Po kilkunastu latach na 25 urodziny dostałam bilet w podróż. Nie wiedziałam dokąd pojadę, bo to był dziwny bilet, jakby zaczarowany, kiedy tylko miałam na to ochotę mogłam podróżować po całym świecie. Nie zwlekając zapakowałam do plecaka niezbędne rzeczy i wyjechałam. Na początku postanowiłam pojechać do Włoch, do miasta Wenecja.

  • Adam Mickiewicz „Sonety Krymskie” - „Czatyrdah” - interpretacja i analiza sonetu

    „Czatyrdah” to tytuł jednego z sonetów napisanych przez Adama Mickiewicza zainspirowanego podróżą na Krym. Nazwa ta odnosi się do górskiego szczytu, przez długi czas uznawanej za najwyższą w tym regionie. Nazwa „Czatyrdah” oznacza górę - namiot. Przewodnikiem a zarazem podmiotem lirycznym w tym wierszu jest Mirza. Termin ten używany był na określenie człowieka, który imponował swoim zasobem wiedzy. Stylistyka utworu została dopasowana do sposobu wypowiedzi tego mędrca. „Maszcie krymskiego statku, wielki Czatyrdahu!

  • Powstanie warszawskie

    W dniu 1 sierpnia 1944 roku o godz. 17.00 dowództwo Armii Krajowej w Warszawie, wydało rozkaz rozpoczęcia planu “Burza” w stolicy. Pod tym kryptonimem kryło się uderzenie oddziałów powstańczych na cofających się przed Armią Czerwoną Niemców. W ten sposób rozpoczęły się trwające 63 dni walki. Przeszły one do naszej historii jako Powstanie Warszawskie. Było ono największą bitwą, stoczoną przez organizację podziemną, z wojskami okupacyjnymi w historii świata. Nigdy przedtem ani potem nie nastąpił taki masowy z zarazem zorganizowany zryw patriotyczny w celu zachowania niepodległości.

  • Napisz rozprawkę, w której uzasadnisz słuszność słów Ernesta Hemingwaya: Człowieka można zniszczyć, ale nie można pokonać. Wykorzystaj fragmenty wspomnień Edwarda Toczka oraz przykłady z wybranych dzieł literackich i filmowych.

    Ernest Hemingway w swoim najsłynniejszym opowiadaniu „Stary człowiek i morze”, zawarł wiele cennych myśli. Jedna z nich brzmi: „człowieka można zniszczyć, ale nie można pokonać”. To ciekawe stwierdzenie można tłumaczyć na wiele sposobów, jako dowód na niezniszczalnego ducha człowieczego, jako argument mocy, jaka tkwi w ludziach, jako nadzieję, że nawet w najgorszej sytuacji trzeba podnosić się i wciąż stawać do walki, póki wystarczy sił. W niniejszej pracy postaram się udowodnić, że dzieje się tak nie tylko w dziele Hemingwaya.

  • Charakterystyka Santiago

    Głównym bohaterem opowiadania pt. “Stary człowiek i morze” Ernesta Hemingwaya jest rybak Santiago. Mieszka samotnie nad brzegiem morza. Przyjaźni się z chłopcem o imieniu Manolin. Starzec ma w nim opiekuna i najbliższą osobę. Niestety, ostatnio rybaka prześladuje pech, gdyż nie złowił ani jednej ryby - dlatego też okrzyknięto go przydomkiem “Salao” - co oznacza “pechowy”. Santiago to stary człowiek, zniszczony ciężką pracą, samotny, chudy, posiadający plamy na ciele i głębokie szramy na dłoniach, wierzy jednak w swoje siły.

  • Postawa Tarrou wobec dzumy

    Scharakteryzuj postawę Tarrou, bohatera powieści Alberta Camusa ,,Dżuma", na podstawie przytoczonego fragmentu i całego utworu. W podanym fragmencie Jean Tarrou, bohater powieści Alberta Camusa „Dżuma” zwraca się do doktora Bernarda Rieux. Losy obu bohaterów splotły się w Oranie, mieście na wybrzeżu algierskim, na które na w latach 40-tych XX wieku spadła epidemia dżumy. Aby uniknąć dalszych zakażeń i rozprzestrzeniania się choroby na inne tereny, władze podjęły decyzję o zamknięciu bram miasta i uniemożliwieniu mu kontaktu ze światem zewnętrznym.