Szukaj

Wypracowania

  • Opis piórnika szkolnego

    Przedmiotem, który postanowiłem opisać, jest mój piórnik. Służy on do przechowywania przyborów szkolnych, niezbędnych na zajęciach. Opisywany piórnik ma 22 cm długości, 6 cm szerokości i 9 cm wysokości. Wykonany jest z tkaniny koloru niebieskiego z szarymi wstawkami. Jego kształt przypomina stożek o podstawie prostokąta. Na wierzchniej stronie wzdłuż piórnika przyszyto gruby, szary ekspres. Ekspres przymocowano potrójnym szaro-czarnym szwem. Po obu stronach przymocowanych jest dwoje półtoracentymetrowych uszu wykonanych z szarej taśmy.

  • Określ problem jaki podejmują w swoich dziełach Joseph Conrad ,, Jądro ciemności” oraz Francis Coppola ,,Czas apokalipsy”. Udowodnij, że te teksty kultury nawzajem się przenikają.

    Ludzie w dzisiejszych czasach bardzo rzadko sięgają po książki, wolą obejrzeć jakiś ciekawy film w domu czy też w kinie. Z myślą o tym, by nie zapomnieć o naszym dziedzictwie pojawiają się filmy, które są adaptacją książki. Taka ekranizacja nie ukazuje nam jednak wszystkiego, co pojawia się w książce, dlatego możemy dopatrzyć się pewnych niezgodności. Zawsze znajdziemy wątek, który nie pokrywa się między filmem a książką. Oczywiście najważniejszy problem jest zawarty.

  • Cytat mojego nauczyciela :)

    “Nawet nie możecie pomyśleć, że można pomyśleć, że można tego nie wiedzieć…” “Nawet nie możecie pomyśleć, że można pomyśleć, że można tego nie wiedzieć…” “Nawet nie możecie pomyśleć, że można pomyśleć, że można tego nie wiedzieć…” “Nawet nie możecie pomyśleć, że można pomyśleć, że można tego nie wiedzieć…” “Nawet nie możecie pomyśleć, że można pomyśleć, że można tego nie wiedzieć…” “Nawet nie możecie pomyśleć, że można pomyśleć, że można tego nie wiedzieć…” “Nawet nie możecie pomyśleć, że można pomyśleć, że można tego nie wiedzieć…” “Nawet nie możecie pomyśleć, że można pomyśleć, że można tego nie wiedzieć…” “Nawet nie możecie pomyśleć, że można pomyśleć, że można tego nie wiedzieć…” “Nawet nie możecie pomyśleć, że można pomyśleć, że można tego nie wiedzieć…” “Nawet nie możecie pomyśleć, że można pomyśleć, że można tego nie wiedzieć…” “Nawet nie możecie pomyśleć, że można pomyśleć, że można tego nie wiedzieć…” “Nawet nie możecie pomyśleć, że można pomyśleć, że można tego nie wiedzieć…” “Nawet nie możecie pomyśleć, że można pomyśleć, że można tego nie wiedzieć…” “Nawet nie możecie pomyśleć, że można pomyśleć, że można tego nie wiedzieć…” “Nawet nie możecie pomyśleć, że można pomyśleć, że można tego nie wiedzieć…” “Nawet nie możecie pomyśleć, że można pomyśleć, że można tego nie wiedzieć…” “Nawet nie możecie pomyśleć, że można pomyśleć, że można tego nie wiedzieć…”

  • " Nie Samym Chlebem Człowiek żyje "

    Z bogatej treści zawartej w dzisiejszych lekturach mszalnych zwróćmy uwagę na dwie sprawy. Pierwsza dotyczy pytania — jak czcić Eucharystię. Czcimy ją np. przyklękając przed tabernakulum, modląc się przed nim. W dniu dzisiejszym cześć naszą w sposób specjalny okazujemy obnosząc Jezusa ukrytego pod postacią chleba w uroczystych procesjach po ulicach naszego miasta. Jednak o tym wszystkim dzisiejsze lektury nie mówią ani słowa. Mowa w nich jest tylko o spożywaniu, o jedzeniu i piciu.

  • Określ, jaki problem podejmuje Umberto Eco w podanym tekście. Zajmij stanowisko wobec rozwiązania przyjętego przez autora, odwołując się do tego tekstu oraz innych tekstów kultury. Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 słów.

    Obrazy, podobnie jak cytaty z dzieł literackich, od Pitagorasa po teksty współczesne, odzwierciedlają zróżnicowane pojęcia piękna, jakie pojawiały się na przestrzeni dziejów. W starożytności sztuka była pojęciem bardzo szeroko rozumianym. Do sztuki zaliczano również aktywność poznawczą człowieka, filozofię, z której wówczas nie wyodrębniły się jeszcze nauki szczegółowe. W czasach baroku nastąpiło natomiast odejście od renesansowej, harmonijnej wizji poety i poezji, na rzecz metafizyki i mistyki, wyraźnie widocznej we wczesnobarokowej twórczości Mikołaja Sępa Szarzyńskiego.

  • Dziady

    Dnia 2 listopada, wieczorem, w Kaplicy miałam zaszczyt wziąć udział w „Dziadach”. Polegało to na tym, że w raz z innymi uczestnikami wywoływaliśmy różne duchy. Na początku nie wiedziałam czy iść, czy też nie, ponieważ wydawało mi się to śmieszne. Nie wierzyłam w to, że jakikolwiek duch pokaże nam się, z racjonalnego punktu widzenia jest to niemożliwe. Jednak zdecydowałam się, że pójdę gdyż stwierdziłam, że może to być ciekawe przeżycie i taka okazja może się więcej nie powtórzyć.

  • Pieniadze nie dają szczęścia

    Pieniądze pełnią w życiu człowieka ważną rolę, są wręcz niezbędne. Nieliczni posuwają się dalej i uznają nadrzędność pieniądza nad swoim życiem. Mówi się, że pieniądze nie dają szczęścia. Owszem, ułatwiają życie pomagają w osiągnięciu zadowolenia, ale trzeba do nich podchodzić rozważnie i z umiarem. Nie należy zapominać pieniędzy innych wartościach w życiu - rodzinie, przyjaźni, czy zdrowiu. Niektórzy uważają jednak, że do szczęścia potrzeba im tylko pieniędzy. Bohaterem pieniędzy takich właśnie poglądach jest Harpagon - główny bohater “Skąpca” Moliere’a.

  • Motyw miasta w literaturze. Jego wpływ na bohatera.

    Współczesne metropolie, pełne pięknych budynków ze stali i szkła, nie przypominają dawnych miast, otoczonych murami, ciasnych, z wąskimi uliczkami pełnymi nieczystości. A jednak mają z nimi wiele wspólnego. Ci, którzy rozważają, czym jest fenomen miasta, widzą w nim nie tylko świadectwo rozwoju cywilizacji, ale także ogromne zagrożenie. Anonimowy tłum mieszkańców miasta jest groźny. Agresywne, destrukcyjne zachowania, spowodowane stłoczeniem na małej powierzchni, jak u zwierząt zamkniętych w klatkach, nie są czymś niezwykłym we współczesnym mieście.

  • bohater

    Na początku bohater opisuje swój lokal zimowy, a mianowicie mówi, że były to dwie ogromne sale na parterze starego zamku. Nad kominkiem wisiał obraz pięknej uśmiechniętej kobiety z odsłoniętymi ramionami, który tak jakby przemawiał do każdego „kochaj życie nade wszystko” Każdy element sali wydawał się mieć dla niego jakieś…

  • Sredniwiecze w pigułce

    ŚREDNIOWIECZE CZAS TRWANIA Średniowiecze trwało 10 wieków; od upadku cesarstwa zachodnio-rzymskiego w 476 t. do końca XV.w; za umowną datę tej epoki przyznaje się rok 1492, w którym Krzysztof Kolumb odkrył Amerykę. W Polsce ta epoka trwała „tylko” pięćset lat (koniec X-XVw.), a najbujniejszy rozkwit kultury tego okresu przypada, podobnie jak w Czechach czy krajach niemieckich, na wieki XIV i XV – czas zwany :jesienią średniowiecza”. NAZWA Nazwę „średniowiecze” nadali wcześniejszej epoce humaniści z czasów renesansu, którzy wyrażali się o niej z lekceważeniem.