Szukaj

Wypracowania

• Czy autorytety w naszym życiu są potrzebne?

  Czy ludzie będący autorytetami są potrzebni, podaj przykłady swoich autorytetów potwierdzając tezę. Uważam, iż ludzie potrzebują swoich autorytetów, na których mogliby się wzorować. Każdy człowiek wzoruje się na innych osobie, czerpie z niej wzór, robi to, co ona, często stara się osiągnąć sukces przez ciężką pracę, której przykładem jest właśnie idol, własny „mistrz”. Po pierwsze, osoby nie mające autorytetu często nie mają marzeń, gdyż z góry zakładają, że się nie spełnią, ponieważ nie znają takiej osoby, której marzenia, by się spełniły.

• Porównanie wizerunku Matki Boskiej w "Lamencie Świętokrzyskim" i "Bogurodzicy".

  W średniowiecznej literaturze ,w przedstawieniu osoby Matki Bożej mocno utrwaliły się dwa motywy: Deesis oraz Stabat Mater Dolorosa. Motyw Deesis to wyobrażenie Chrystusa na tronie, jako Zbawiciela i Sędziego, w otoczeniu przedstawionych w modlitewnych pozach postaciach Matki Bożej i św. Jana Chrzciciela, będących pośrednikami między Bogiem, a człowiekiem. Motyw Stabat Mater Dolorosa to wyobrażenie matki cierpiącej, stojącej pod krzyżem. Te dwa motywy odnajdujemy w polskiej liryce maryjnej; „Bogurodzicy” i „Posłuchajcie, bracia miła…”.

• Spotkanie z magią

  Słowo magia wywodzi się od plemienia Magów, a ściślej rzecz biorąc od kapłanów- astrologów wywodzących się z tego plemienia. Czy więc magia jest jedna ogólna, czy może ma jakieś podziały? Otóż magię dzielimy na: magię czarną lub białą-jednak dokładne jej określenie jest pozostawione ocenie samego magika. Czy zatem mamy jeszcze inne jakieś jej podziały? – okazuje się że tak. Wyróżniane są następujące modele: duchowny, energetyczny, psychologiczny, i informacyjny. Czy zatem jest jakaś różnica pomiędzy magią, a religią?

• Określ, jaki problem podejmuje Witold Gombrowicz w podanym tekście. Zajmij stanowisko wobec rozwiązania przyjętego przez autora, odwołując się do tego tekstu oraz do innych tekstów kultury. Twoja praca powinna liczyć co najmniej 300 słów.

  Witold Gombrowicz we fragmencie „Dziennika” porusza problematykę fenomenu pisarskiego i niezwykłej popularności czytelniczej Henryka Sienkiewicza. Sugeruje, że zamiłowanie do twórczości tego pisarza przyczyniło się do znacznego uproszczenia koncepcji zarówno polskiego narodu, jak i Polaka. A było ono na tyle silne, że Polakowi czytającemu utwory noblisty już „nic innego […] naprawdę nie mogło się podobać, nic antysienkiewiczowskiego, nic asienkiewiczowskiego”. Gombrowicz określa Sienkiewicza mianem pierwszorzędnego pisarza drugorzędnego. Nazywa go „Homerem drugiej kategorii”, „Dumasem Ojcem pierwszej klasy”, który schlebia odbiorcom.

• Nauka o bezpieczeństwie jest nauką społeczną

  Poczucie bezpieczeństwa jest potrzebą ludzką. Aby było ono obecne, człowiek od najmłodszych lat uczy się dbać o bezpieczeństwo własne i najbliższych osób. Kwestia bezpieczeństwa jest jednak szerokim pojęciem i nie odnosi się jedynie do podmiotowego interesu ale również dotyczy całego społeczeństwa, w wyniku czego nauka o bezpieczeństwie jest nauka społeczną. Pierwszymi osobami, które uświadamiają dzieci o tym jak ważne jest bezpieczeństwo są rodzice. Uczą swoje dzieci aby zawsze upewniły się przed przejściem dla pieszych czy mają wolną drogę.

• Polska polityka narkotykowa

  W PRL zjawisko narkomanii przez długi czas było ignorowane przez władzę jako problem nękający wyłącznie kraje kapitalistyczne. Dopiero w latach 80. zaczęło być traktowane jako poważny problem społeczny (m.in. w celu podkreślenia błędów polityki rządu Gierka, do czego dążyła nowa władza) i pojawiło się w debacie publicznej, czego rezultatem było uchwalenie 13 stycznia 1985 roku pierwszej w Polsce ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Przyjęto w niej profilaktyczno-leczniczy model zapobiegania narkomanii, nie kryminalizując np.

• Analiza i interpretacja wiersza Anny Kamieńskiej ,,Hiob i młodzieniec,,

  Analiza i interpretacja wiersza Anny Kamieńskiej ,,Hiob i młodzieniec,, Anna Kamieńska jako dwudziestowieczna polska poetka, zainspirowana postacią biblijną- Hioba, napisała tomik wierszy, w którym zawarła także utwór ,,Hiob i młodzieniec,,. Wiersz ten przedstawia prawdziwy świat i bolesną próbę jego zrozumienia. Podmiot liryczny, który jest młodzieńcem i cieszy się ze swojej młodości, siły i piękna, przychodzi do Hioba, aby ten nauczył go, jak ma poradzić sobie z cierpieniem dookoła niego. Świadczy to o tym, że uważa on starca za mądrego i rozumnego, który może pomóc mu zrozumieć brutalność tego świata.

• Ballada Lilije

  Ballada “Lilije” nosi podtytuł “Z pieśni gminnej”. Mickiewicz wskazuje więc na folklor jako główne źródło inspiracji do napisania tekstu. Tematem owej pieśni, czyli historią o “pani, która zabiła pana”. Mickiewicz opracowując literacko motyw zaczerpnięty z poezji ludowej, jednocześnie wprowadza do utworu elementy historyczne. Akcja ballady rozgrywa się w czasach średniowiecza, o czym świadczy uczestnictwo męża Pani w wyprawie Bolesława Chrobrego a także ubiór - zbroje. Jednak oba te komponenty, a więc folklor i dziejowość, zostały potraktowane przez Mickiewicza umownie, dzięki czemu tekst zyskuje wymiary uniwersalne.

• czy starość może być piękna ?

  W “Granicy” Zofii Nałkowskiej postawy wobec starości ukazane są na przykładach Cecylii Kolichowskiej oraz opiekującej się nią Elżbiety Bieckiej. Kobiety odmiennie postrzegają starość. Dla Cecylii starość jest jej końcem, świadectwem przemijania i nieuchronności losu. Elżbieta nie boi się starości, jest to dla niej kolejny etap życia i nie rozumie strachu swojej ciotki. W przytoczonym fragmencie utworu Elżbieta opiekuje się Kolichowską, myje ciotkę, starając się nie sprawiać jej bólu. Cecylia czuje się źle z powodu choroby i własnego niedołęstwa.

• Charakterystyka Izabeli Łęckiej

  Izabela Łęcka jest bohaterka powieści Bolesława Prusa zatytułowanej “Lalka”. Ma dwadzieścia parę lat. Wywodziła się z bogatej szlachty, jednak spory majątek, jakiego dorobił się jej dziadek, została roztrwoniona (także na skutek przemian politycznych) przez Tomasza Łęckiego, ojca Izabeli. Pomimo tego, nie przejmowała się ona coraz gorszą sytuacją materialną, lecz starała się wykorzystać każdą okazję, by wieść – tak bardzo jej miłe – życie salonowe. Izabela Łęcka należała do tych kobiet, obok urody których żaden mężczyzna nie jest w stanie przejść obojętnie.