Wypracowania
Co zaproponowałabym usunąć ze świata maszynie Trurla?
Zaproponowałabym maszynie Trurla usunięcie ze świata nienawiści ponieważ jest ona zła. Przez nią ludzie i zwierzęta giną. Nienawiść może doprowadzić do wojny a nawet zagłady. Również przez nią rozpadają się ludzkie przyjaźnie i bez niej świat byłby lepszy.
Przeznaczenie jako siła rządząca życiem człowieka. Omów koncepcję ludzkiego losu w literaturze antycznej na podstawie analizy gragmentu Króla Edypa i pieśni Horacego
hoć postać ta jest uczestnikiem tylko jednej rozmowy, pojawiając się tylko w epejsodionie I, to jednak jej rola jest ogromna. Tyrezjasz jest bowiem strażnikiem prawdy, która odmienia życie królewskiej pary. Bohater ten, nazywany również Terezjaszem lub Tejrezjaszem, był starożytnym wróżbitą: „W którego duszy prawda ma ostoję”. Nie wiadomo, ile dokładnie miał lat, lecz wiek ten był tak znaczny, że żył na świecie najdłużej ze wszystkich ludzi. Doświadczenia, które zdobył i mądrość, którą pogłębiał sprawiły, że poznał wszystkie tajemnice i nigdy nie mylił się w udzielanych radach.
,,Dżuma” - Stosunek bohaterów do choroby
Podobnie zróżnicowane są interpretacje zła. Dżuma w Oranie może być traktowana jako przypadkowe zrządzenie losu lub jako kara za grzechy wymierzona przez Boga. W toku wypadków postaci niekiedy weryfikują swoje poglądy, próbują szukać wyjaśnienia przyczyn zarazy, zastanawiają się nad niezawinionym cierpieniem i jego sensem. Najbardziej powszechną postawą jest działanie na rzecz przerwania tragicznego pochodu dżumy przez ulice Oranu. Jak się okazuje, motywy działania bohaterów są zróżnicowane. Często wynikają one jednak z poczucia solidarności z cierpiącymi, z obowiązku zawodowego lekarza lub pragnienia, by wypełnić czymś dni po starcie najbliższych.
Śmiejmy się z głupich choć i przewielebnych” – żart, drwina, ironia w Monachomachii I. Krasickiego. Istota poematu heroikomicznego
Twórczość Ignacego Krasickiego to przede wszystkim walka z ciemnym, zabobonnym i konsumpcyjnie nastawionym do życia społeczeństwem, szczególnie zaś z krótkowzroczną szlachtą i zacofanym klerem. „Książę poetów”, sam będąc duchownym, znał życie klasztorne niejako od kulis i doskonale zdawał sobie sprawę z ułomności stanu, do którego należał. Osiemnastowieczne zakony jawiły się jako ostoja obskurantyzmu i wstecznictwa, były absolutnym zaprzeczeniem postulatów i haseł, jakie stawiało oświecenie. W społeczeństwie, które miały tworzyć wykształcone, tolerancyjne i użyteczne stany, duchowieństwo stanowiło jakby wołom, zbiorowość, która, nie bacząc na zmieniające się czasy, nadal „piła, jadła i popuszczała pasa”, nie zdając sobie sprawy, że taka postawa wyraźnie odbiega od modelu człowieka oświeconego.
Dramat zwykłych ludzi
Utwór poetycki i fragment „Pamiętnika z powstania warszawskiego” łączy motyw barykady i sytuacja, w jakiej znalazł się podmiot mówiący wiersza oraz fragmentu epickiego. Odmienność obu form literackich decyduje o odmienności kreacji obu przedstawień, choć warto podkreślić wspólną dla tekstów perspektywę wspomnienia. Jest ona zaznaczona formą czasu przeszłego eksponowaną zarówno w narracji epickiej, jak i lirycznymi wyznaniami. Użycie natomiast środków wyrazu różnicuje obie wypowiedzi i wynika z odmienności form literackich: liryki i epiki.
Historia Świata
Historia świata zwyczajowo utożsamiana jest z historią gatunku ludzkiego, liczoną od momentu pojawienia się na świecie pierwszych Homo sapiens do czasów dzisiejszych. Historia rodzaju ludzkiego znaczona jest stopniowym rozwojem wynalazczości i odkrywczości, jak też wydarzeniami mającymi gwałtowną naturę - rewolucjami - definiującymi epoki w rozwoju materialnym i duchowym ludzkości. W przeszłości ustalano początek historii rodzaju ludzkiego w odróżnieniu od prehistorii, w momencie niezależnego wynalezienia w kilku miejscach Ziemi pisma, które dało początek swoistej infrastrukturze umożliwiającej uwiecznianie i przekazywanie kolejnym pokoleniom pamięci rodzaju ludzkiego, a przez to rozprzestrzenianie i wzrost wiedzy[1].
Wskaż podobieństwa i różnice między "Hymnem" Słowackiego, a "Sonetami krymskimi" Mickiewicza.
Mickiewicza wywodzą się z okresu romantyzmu. Dzieła te charakteryzują malownicze i wnikliwe opisy przyrody. Natura odgrywa w nich rolę trzecioplanowego bohatera. Odzwierciedla ona często stan emocjonalny bohatera. W swoich utworach poeci skupiają swoją uwagę na wewnętrznych odczuciach i emocjach. Ich poezja przepełniona jest symboliką, daje przykłady postępowań oraz pobudza patriotyzm. W obu dziełach występuje motyw pielgrzyma, który postaram się porównać. “Stepy Akermańskie” rozpoczynają cykl utworów, w którym znajdują się charakterystyczne dla całego zbioru sonetów motywy wędrówki oraz zachwyt nad pięknem przyrody.
wertuykilo;'
W pewnej chwili tych gawęd o jadle i przyodziewku od zimna, Cezarego pchnął nóż wściekłości: „Cóż za zwierzęce pędzicie życie, chłopy silne i zdrowe! Jedni mają jadła tyle, że z niego urządzili kult, obrzęd, nałóg, obyczaj i jakąś świętość, a drudzy po to tylko żyją, żeby nie zdychać z głodu! Zbuntujcież się, chłopy potężne, przeciwko swojemu sobaczemu losowi!” - myślał Cezary siedząc na worku miękkich otrąb. Ta myśl, ten grzmot wewnętrzny był pewną siłą duchową, przeciwstawiającą się burzy szalejącej nad miękkimi postawy duszy.
Streszczenie krótkie (Antygona)
Akcja tragedii rozgrywa się w Tebach. Mieszkańcy miasta właśnie wygrali wojnę z wrogimi wojskami. W walkach zginęło dwóch braci z królewskiego rodu: Eteokles i Polinejkes. Pierwszy jako bohater - obrońca ojczyzny, drugi jako tchórz. Antygona, siostra Polinejkesa i Eteoklesa, którzy stoczyli bratobójczą walkę o tron, łamie zakaz aktualnego władcy Teb, Kreona, i dokonuje symbolicznego pogrzebu brata - zdrajcy państwa, Polinejkesa. Zostaje za to skazana na śmierć. Kreon nie daje się przekonać do odstąpienia od tego okrutnego wyroku, chociaż prosi go o to jego syn i narzeczony pięknej Antygony - Hajmon.
Scharakteryzuj obraz społeczeństwa polskiego zaprezentowany w III części Dziadów Adama Mickiewicza na podstawie interpretacji fragmentu sceny VII oraz całości utworu.
Do ustalenia obrazu społeczeństwa w mojej opinii najlepiej jest się posłużyć tym, gdzie i kiedy Adam Mickiewicz napisał III część Dziadów, co w tym czasie działo się w Polsce oraz tym jakie wydarzenia Mickiewicz wplata do swojego dzieła. Wplótł Zacznijmy więc po kolei, Mickiewicz napisał dziady podczas pobytu w Dreźnie w 1932r, zaraz po klęsce Powstania Listopadowego. Bezpośrednią przyczyną napisania Dziadów było Powstanie Listopadowe, a dokładniej to, że A. Mickiewicz nie wziął w nim udziału.