Wypracowania
Zielono mam w głowie
Wierzyński Kazimierz Zielono mam w głowie Zielono mam w głowie i fiołki w niej kwitną na klombach mych myśli sadzone za młodu Pod słońcem co dało mi duszę błękitną i które mi świeci bez trosk i zachodu. Rozdaję wokóło mój uśmiech, bukiety rozdaję wokoło i jestem radosną wichurą zachwytu i szczęścia poety co zamiast człowiekiem powinien być wiosną! Tytuł uworu wspazuje nam, że wiersz charakteryzuje sie młodzieńczą pogodą ducha i radością życia.
Tomasz Judym – charakterystyka postaci
Jeden z wielu bohaterów powieści Stefana Żeromskiego pt:“Ludzie Bezdomni” . Bez wątpienia postać niezwykle interesująca . Na temat wyglądu zewnętrznego niestety nic nie wiemy . Pochodzi z biednej warszawskiej rodziny . Ojciec Tomasz był szewcem - alkoholikiem , a matka ciągle chorowała . Po śmierci matki zostaje wzięty na wychowanie przez ciotkę , która p prowadzila bogate życie towarzyskie . Młody Tomasz był dla ciotki chłopcem na posyłki . Bynajmniej nie było to łatwe życie , lecz brat Judyma Wiktor twierdzil inaczej .
granica
Z powieści ,,Granica" wyłania się bardzo pesymistyczny obraz świata, świata pełnego ludzi w maskach, konformistów. Żaden z nich nie zna swojego prawdziwego ,,ja", nie umie być sobą, chce podobać się innym, być ,,kimś", po to, by wzbudzić szacunek i osiągnąć jakieś korzyści materialne. Wszyscy oni są relatywistami, tworzą własną hierarchię wartości, opartą jedynie na własnych potrzebach i dla własnej wygody. Takim relatywistą jest Zenon, który ukrywa swoje prawdziwe poglądy, co więcej oficjalnie wyznaje inne, sprzeczne z tamtymi, gdyż dzięki temu uzyskuje stanowisko.
Adam Mickiewicz „Dziady” cz. III - dwa oblicza Polski przedstawione w III części „Dziadów”
Część IIIDziadów powstała w Dreźnie. Autor był świadomy klęski powstania listopadowego. Przeżył wewnętrzny wstrząs, miał wyrzuty sumienia, ponieważ nie wziął udziału w powstaniu. Dramat przedstawia losy młodych filomatów i filaretów, przyjaciół Adama Mickiewicza. Wymiar cierpień Polaków jest tu: mistyczny, tajemniczy. Utwór ma charakter uniwersalny i ponadczasowy - ,,Starcie dobra ze złem" aktualne w dzisiejszym świecie. W fragmencie opowidania o Cichowskim opisana jest zgromadzona w salonie arystokracja między którą istnieje wyraźny podział na dwie grupy: patriotów i zdrajców.
Stanowisko Żeromskiego w kwestii rewolucji
Rewolucja i związane z nią gwałtowne przemiany zawsze budziły grozę, a jednocześnie nadzieję na lepszą przyszłość. Przez to, że była tak nieprzewidywalna i wzbudzała tyle emocji fascynowała artystów. Tworząc swoje dzieła mogli oni wypowiadać się na temat tego zjawiska, przekazywać swoje stanowisko w kwestii rewolucji. Jednym z nich był Stefan Żeromski, który będąc zaniepokojonym sytuacją polityczną i społeczną Polski wyzwolonej po 1918 roku i obawiając się napływu Bolszewików, w swej powieści „Przedwiośnie” dokonał polemiki ze słusznością idei rewolucyjnej i proponując nowy program polityczny dla odrodzonej Polski.
zdrowie psychospołeczne
Zdrowie psychiczne, podobnie jak zdrowie, ma wiele definicji, które można ująć w trzech aspektach: - negatywnym – jako brak zaburzeń psychicznych - funkcjonalnym – jako zdolność do spełnienia określonych oczekiwań - pozytywnym – jako pełny rozwój osobowości, z umiejętnością radzenia sobie w życiu. Zdrowie społeczne – zdolność do nawiązywania, podtrzymywania i rozwijania prawidłowych relacji z innymi ludźmi Umiejętności społeczne uważa się zazwyczaj za behawioralną stronę kompetencji społecznej, na którą składają się jeszcze inne elementy ( takie jak wiedza i zrozumienie oraz brak lęku) przesądzające o umiejętnym postępowaniu.
W jaki sposób Cyprian Norwid wykorzystał w wierszu W Weronie historię Romea i Julii? W wypowiedzi wykorzystaj opinię Jana Zygmunta Jakubowskiego oraz Teresy Kostkiewiczowej.
Utwór „W Weronie” nawiązuje do historii miłości Romea i Julii, głównych bohaterów tragedii Szekspira. Była to wielka, wzniosła i poetycka miłość. Jednak na ludziach, współczesnych Norwidowi, nie robiła ona wielkiego wrażenia, nie wzruszała ich tragiczna historia dwojga kochanków. Następuje w wierszu zderzenie poglądów romantyków z racjonalistami. Jest to utwór wyrażający niezgodę na przyziemne, skrajnie materialistyczne widzenie świata, przyznanie nadmiernej rangi nauce. Poeta wyraża tęsknotę za prawdziwym, głębokim uczuciem, za miłością, której potrzebuje każdy człowiek.
Maria Kuncewiczowa „Cudzoziemka” - charakterystyka Róży Żabczyńskiej
Róża Żabczyńska jest główną bohaterką napisanej przez Marię Kuncewiczową powieści pt: „Cudzoziemka”. Narracja tego dzieła prowadzona jest w specyficzny sposób, ponieważ postać tę poznajemy w ostatnim dniu jej życia. Dokonuje ona swoistego rachunku sumienia, przywołując wspomnienia minionego czasu w formie retrospekcji. Zabieg ten daje nam pełniejszą możliwość poznania psychiki tej kobiety. Urodziła się w Taganrogu, w Rosji. Jej przodkowie, za uczestnictwo w walce zbrojnej z zaborcami, zostali zesłani na wschód. Do momentu, w którym ciotka Luiza zabrała ją do Warszawy (miała wtedy 16 lat), znała Polskę tylko z opowiadań ojca.
Miłość
Miłość jest tematem, który od wieków poruszał ludzkie umysły, inspirując pisarzy, poetów, malarzy, rzeźbiarzy, kompozytorów czy muzyków, a także odbiorców ich dzieł, którzy chętnie po tematykę miłosną sięgali. Miłość, to głębokie przywiązanie do kogoś lub czegoś, to pragnienie dobra i szczęścia dla drugiej osoby. W życiu człowieka pełni jedną z najważniejszych ról. Z miłością spotykamy się już w dzieciństwie, kiedy to mama czule nas wychowuje, uczy wszystkiego, co potrzebne w życiu.
emigrant
Fragment powieści „Ludzie bezdomni” Stefana Żeromskiego obrazuje doskonały przykład politycznego i społecznego emigranta. Jest nim Wiktor Judym, brat głównego bohatera Tomasza. Jest to człowiek spracowany, niepokorny, a także zbuntowany. Nie potrafi ugiąć się przed zwierzchnikami i pracodawcami. Postawa ta jest spowodowana okropnymi warunkami pracy. W zakładach unosił się dym, pomieszczenia były ciasne, a pracownicy byli narażeni na utratę życia, ponieważ obowiązki bezpieczeństwa i higieny pracy były nieprzestrzegane. Mimo tak ciężkich realiów, robotnicy nadal byli nazywani bezmyślnymi maszynami, które jedynie wykonują polecenia, a pensja nie pozwoliła na utrzymanie rodziny.