Szukaj

Wypracowania

• recenzja z króla Edypa

  Podczas środowej i czwartkowej lekcji języka polskiego oglądaliśmy ekranizację znakomitej tragedii Sofoklesa pt. “Król Edyp”. Tematem sztuki jest bezskuteczna walka człowieka z własnym przeznaczeniem, która pokazuje, że jest on jedynie marionetką w rękach wszechmocnych bogów. Reżyserem spektaklu jest Gustaw Holoubek. Muszę przyznać, że jego dzieło nie wywarło na mnie większego wrażenia. Brakowało przede wszystkim specyficznego klimatu starożytnej Grecji. W dużej mierze, było to spowodowane niezwykle “oszczędną” scenografią, która nadała widowisku mało atrakcyjny charakter.

• Wspólna Polityka Zagraniczna i Bezpieczeństwa Unii Europejskiej.

  Wspólna Polityka Zagraniczna i Bezpieczeństwa Unii Europejskiej. Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa powstawała od początków tworzenia się Unii Europejskiej i ewoluowała wraz ze wszystkimi etapami rozwoju jaki przechodziła Unia. Unia Europejska zastała utworzona po to, by położyć kres krwawym wojnom, ciągnącym się na kontynencie od czasów Napoleona, kiedy to zwyciężyło przekonanie, że tylko państwa narodowe, są na tyle silne, by dać gwarancje bezpieczeństwa swoim obywatelom. A to właśnie państwo narodowe stało się zarzewiem nacjonalizmu, nacjonalizm zaś zrodził faszyzm.

• OCENA REFORM BALCEROWICZA

  Krótko o pojęciu „reforma Balcerowicza”: Plan Balcerowicza to po prostu nic innego, jak potoczna nazwa pakietu reform gospodarczo-ustrojowych, przygotowanego w ciągu 111 dni, którego realizacja rozpoczęła się w roku 1990 i w tym roku od jego realizacji minie już 21 lat. Nazwę tę utworzono od nazwiska głównego autora tych reform, ówczesnego wicepremiera i ministra finansów, Leszka Balcerowicza. Wraz z grupą ekspertów, we wrześniu 1989 r., stworzył on plan reform, który miał doprowadzić do stabilizacji makroekonomicznej, a przede wszystkim do redukcji inflacji oraz umożliwić transformację z gospodarki centralnie sterowanej do rynkowej, a 6 października jego zarys został przedstawiony publicznie na konferencji prasowej transmitowanej przez TVP.

• Śmierć w oczach człowieka z XI w.

  ŚMIERĆ Zastanówmy się nad tematem śmierci. Przemijanie, odchodzenie, śmierć to nieodłączne elementy naszego życia. Każdy się z nią zmierzy pod koniec swojej drogi w tym życiu. Nikt nie zna dnia, ani godziny. Śmierć- czym jest ? To pytanie zadaje sobie człowiek od chwili, gdy zaczął być świadomy swoich postępowań. I ciągłe nie uzyskuje na nie satysfakcjonującej odpowiedzi, poza oczywistym stwierdzeniem - śmierć to jedyna rzecz, której możemy być pewni iż kiedyś nastąpi.

• Tadeusz Borowski „Pożegnanie z Marią” - interpretacja tytułu opowiadania

  „Pożegnanie z Marią” to opowiadanie Tadeusza Borowskiego, którego wydarzenia zostały osadzone w ogarniętej wojenną pożogą Warszawie. Głównym wątkiem tej historii jest opowieść o miłości dwójki ludzi - tytułowej bohaterki i narratora - Tadka. Jak można rozumieć tytuł tego dzieła? Marię i Tadeusza łączyło wielkie uczucie. Kochali nie tylko siebie, ale dzielili także wspólne pasje. Spędzali wiele czasu na rozmowach o poezji i literaturze. Miłość ta była ucieczką od realnego świata, w którym najważniejsze było to, aby przeżyć.

• Opisz i zanalizuj w kontekście epoki sceny śmierci bohaterów wybranych utworów literackich.

  Czym jest śmierć? Na to pytanie nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Jeśli zapytałabym lekarza odpowiedziałby mi, że jest to całkowite i ostateczne zatrzymanie życiowych funkcji organizmu. Teolog natomiast wyraziłby opinie, że śmierć jest momentem, w którym nieśmiertelna dusza opuszcza swą cielesna powłokę. Osoba wyznająca hinduizm odpowiedziałaby, że jest to przejście z jednego stanu bytu duchowego do drugiego. Niezależnie od wyznawanej Religi czy wykonywanego zawodu śmierć jest tematem obok którego nikt nie może przejść obojętnie, ponieważ dotyka najbardziej osobistych uczuć i lęków.

• Poetyka Nowej Fali

  Zagajewski Poeta, prozaik, eseista, laureat wielu prestiżowych nagród literackich, tłumaczony na wiele języków. Urodził się 21 czerwca 1945 roku we Lwowie. Wkrótce po urodzeniu, skutkiem akcji repatriacyjnej, rodzice przyjechali wraz z nim do Polski w granicach wyznaczonych przez układ jałtański. Dzieciństwo spędził na Śląsku, w Gliwicach, lata uniwersyteckie w Krakowie. Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim - psychologię i filozofię. Prowadził zajęcia z filozofii jako asystent uczelniany, pracował w redakcjach czasopism “Student” i “Odra”, szybko zdobył sławę czołowego poety swego pokolenia (pokolenia ‘68) zwanego krakowską Nową Falą.

• Dzieci z Bullerbyn

  Dzieci z Bullerbyn to powieść, która pokazuje czytelnikom, jak wyglądało życie dzieci mieszkających na wsi w latach 40./50. XX wieku. Było to życie pełne obowiązków i pracy, ale widzimy, że dla małych bohaterów nie są one ciężarem, ponieważ wszystkie swoje zadania wykonują chętnie i z uśmiechem, ciesząc się, że mogą pomagać rodzicom. Wiedzą, że ich praca jest nie tylko konieczna, ale przede wszystkim pożyteczna i służy innym. Mają także mnóstwo czasu na zabawy i dziecięce psoty, które umacniają przyjaźń między nimi.

• Finanse publiczne

  Finanse – to nauka i dziedzina praktyki, która wiąże się z operacjami pieniężnymi Finanse publiczne – działalność władzy publicznej w wymiarze pieniężnym. Władza publiczna – wyróżniamy 2 podmioty władzy publicznej: 1) władza państwowa (= ogólnie państwo) i 2) samorząd terytorialny występujący na 3 szczeblach: gmina, powiat, województwo. Mamy prawie 3 tys. podmiotów władzy publicznej samorządowej. Wyróżniamy tu organ uchwałodawczy i wykonawczy. Finanse publiczne, a finanse prywatne Stosuje się porównanie sfery finansów publicznych z drugą sferą finansów, czyli z finansami prywatnymi, żeby pokazać czym się różnią.

• Podróż jako przekraczanie granic własnego istnienia.

  Możliwość przemieszczania się z miejsca na miejsce jest dla człowieka rzeczą niezwykle ważną do tego stopnia, iż ograniczenie jej jest dlań niezwykle uciążliwe i frustrujące. Można wręcz powiedzieć, iż móc pójść dokąd się chce, to tyle co być wolnym. Nie dziwi więc, że literatura obfituje w twórcze realizacje pojęcia podróży, a samo wędrowanie – czynność skądinąd powszechna i naturalna dla człowieka – obrosło przez wieki w różne sensy symboliczne. W każdej epoce literackiej znajdziemy kilka utworów, które w taki czy inny sposób wykorzystują motyw wędrówki, co tylko potwierdza moje twierdzenie, iż wszelki ruch, możność przemieszczania się, stanowią część ludzkiej istoty.