Wypracowania
Stanisław Wokulski „człowiek epoki przejściowej”. Przedstaw temat analizując podany fragment Lalki Bolesława Prusa oraz uwzględniając kontekst całej powieści.
Stanisław Wokulski jest to główny bohater utworu pt. „Lalka” Bolesława Prusa. Bohater w utworze przedstawiony jest jako „ człowiek epoki przejściowej”.Autor przedstawił w taki sposób Wokulskiego ponieważ reprezentuje on dwie epoki .W swojej pracy postaram się przedstawić go jako pozytywistę i romantyka. Bohater w utworze jest przedstawiony jako pozytywista ponieważ Wokulski realizuje hasła tej epoki. Jednym z haseł jakie realizuje jest „Praca organiczna”.Przykładem dla tego hasła może być jego praca w sklepie , który prowadzi w taki sposób aby on jak najlepiej prosperował.
prometeusz
Obraz Petera Paula Rubensa pod tytułem „Prometeusz Skowany” oparty jest na mitologicznej historii o tytanie Prometeuszu który ukradł bogom ogień aby dać go ludzkości. Obraz zainspirowany został wizytą Rubensa we Włoszech gdzie ujrzał kolory i majestatyczne formy które zastosował właśnie w tym dziele. Obraz powstał pomiędzy 1611 a 1612. Dzieło przedstawia niemalże nagiego mężczyznę przykutego do skały walczącego z orłem który wyjada mu wątrobe. Kompozycja jest utrzymana w ciemnych barwach co podkreśla nastrój grozy.
Człowiek w więzieniu bez ścian - twoje refleksje na temat "Lalki" Bolesława Prusa
Przełom 1878 roku i 1879. Warszawa, Paryż, Zasławek, Skierniewice. Arystokraci: Tomasz Łęcki, Izabela Łęcka, Prezesowa Zasławska, Julian Ochocki, Kazimierz Starski, Kazimiera Wąsowska, Książe, Baron Krzeszowski, wśród nich Stanisław Wokulski. Arystokracja- bogata od pokoleń, gardząca niższą klasą społeczną, egoistyczna, reprezentująca niski poziom moralny i intelektualny, snobistyczna, a wśród nich bohater „Lalki” Bolesława Prusa Stanisław Wokulski, dorobkiewicz, filantropijny, oddany innym, myślący i trzeźwo patrzący na świat. Mieszczanie: Hopfer, Pifke, Minclowie, Millerowie, Szlangbauman, Szpigelmann, Szprot, Węgrowicz, Deklewski, a wśród nich Stanisław Wokulski.
fałna
lisko ze sobą spokrewnionych, które należą do jednego rodzaju (ryś europejski i kanadyjski, bóbr europejski i kanadyjski, żubr i bizon, niedźwiedź brunatny i grizzly, jeleń europejski i wapiti). Kraje te różną się fauną w południowych ich częściach. W palearktyce żyją dziki, sarny, antylopy, wielbłądy i gepardy, natomiast w nearktyce żyją aligatory, grzechotniki, pancerniki i pumy. Kraina palearktyczna obejmuje euroazjatycką część państwa holarktycznego. Kraina nearktyczna obejmuje Amerykę Północną. Kraina etiopskaJest szczególnie bogata w ssaki i ptaki.
Tragiczny koniec błyskotliwej kariery Zenona Ziembiewicza. Na podstawie załączonych fragm. „Granicy” i całego utworu Zofii Nałkowskiej przedstaw przyczyny klęski, jaką poniósł bohater w życiu prywatnym i publicznym.
Granica jest kulminacyjnym utworem w twórczości Nałkowskiej, będącym manifestem filozoficznym, artystycznym oraz ideowym autorki. Jest również syntezą jej wiedzy o człowieku, społeczeństwie, osobowości ludzkiej i jej determinantach. W powieści podjęte jest skomplikowane studium ludzkiej psychiki i zachowań, zaś kluczem do odczytania sensu utworu zdaje się być tytuł powieści. Zenon uświadamia sobie, iż Czechlińskiemu podobały się „nijakie” artykuły pisane w Paryżu. Mówi, że nie może przystać „na tę drogę” w Gwareckim Folwarku, ponieważ nie był by w porządku ze samym sobą.
lalka
odpoczynku, balach, ucztach. Biedota natomiast nie bierze pod uwagę możliwości zmiany swojej sytuacji. Po pierwsze nie ma na to środków, po wtóre jest leniwa. Obie warstwy łączy bierność. Widok takiej Warszawy wywołuje w bohaterze uczucie pogardy. Uważa, że ludzie tu żyjący są próżniakami. Obraz przedstawiony jest szczegółowo. W Warszawie brak najważniejszych postulatów pozytywistycznych: organicyzmu, utylitaryzmu i ewolucjonizmu. Rzeczywistość jawi się Wokulskiemu jako ciąg niepowodzeń i bezskutecznych działań. Według bohatera jedynym wyjściem z tej sytuacji jest chęć społeczeństwa do pracy organicznej.
Charakterystyka Balladyny
Balladyna to tytułowa bohaterka dramatu Juliusza Słowackiego. Mieszka ze swoją matką wdową i młodszą siostrą Aliną w wiejskiej chacie nad jeziorem Gopłem. Jest szczupłą i zgrabną dziewczyną o bladej, alabastrowej cerze. Ma czarne oczy i ciemne włosy. Poznajemy ją jako osobę egoistyczną, która nigdy nie interesuje się innymi oraz zawsze i wyłącznie myśli tylko o sobie. Do matki nie ma szacunku i traktuje z pogardą jej marzenia. Nie obchodzą ją jej prośby, więc nie wykonuje poleceń.
CHŁOPI I ICH WIDZENIE ŚWIATA. ROZWIŃ TEMAT NA PODSTAWIE PODANEGO FRAGMENTU UTWORU WŁADYSŁAWA REYMONTA. ZWRÓĆ UWAGĘ NA WARTOŚCI CENIONE PRZEZ BOHATERÓW I ŁĄCZĄCE ICH RELACJE, WYKORZYSTAJ ZNAJOMOŚĆ I TOMU POWIEŚCI.
Dwudziestopięcioletnia Izabela Łęcka to jedna z głównych bohaterek powieści Bolesława Prusa pt.: „Lalka”, która reprezentowała swoją osobą młodą arystokracje. Wywodziła się ona jednak tylko z zubożałej arystokratycznej rodziny, w której była jedyną córką Tomasza Łęckiego, który bez przerwy spełniał jej zachcianki. Jej rodzina była zubożała, ponieważ ani jej ojciec, ani ona sama nie znali się na ekonomii i nie umieli rozporządzać swoim majątkiem w odpowiedni sposób, aby go powiększyć. Reprezentowała ona swoją rodzinę, swoim pięknem i elegancją, którą dostała podczas dorastania w swoim otoczeniu, którym było ciągłe życie na salonach.
Dzień jak codzień
Mam na imię Karol, uwielbiam placki. Każdy z nich ma tak wybitny smak, że ciężko im się oprzeć… Wiele razy człowiek próbuje się powstrzymać, ale nie może. Takie jest życie. I nagle stajesz na wadze, widzisz trzy-cyfrową liczbę i zaczynasz dawać sobie sprawę z tego, że przeholowałeś. Jest na to rada! Mniej placków, więcej warzyw.
sytuacja kobiet "inny świat"
Wspomnienia Herlinga-Grudzińskiego zawarte w powieści „Inny świat” lokują się wśród wielu polskich dzieł o tematyce obozowej. Narrator-bohater daje czytelnikowi Innego świata wierny obraz codziennego życia w łagrze. Opisuje obowiązującą tam hierarchię, różne miejsca na mapie obozu, rozkład dnia. Grudziński stosuje nawet swoistą terminologię łagrową, wprowadza rosyjsko języczne zwroty, przez co utwór zyskuje na autentyczności. Narrator Innego świata jest postacią świetnie obeznaną w łagrowej rzeczywistości. Herling-Grudziński opisuje własne doświadczenia, nie posługuje się literacką fikcją.