Szukaj

Wypracowania

  • Egzotyczny orientalizm sonetów krymskich

    Autorem „Sonetów krymskich” jest Adam Mickiewicz. Zarówno on, jak i inny romantycy, fascynował się naturą. Była ona natchnieniem, żywiołem tajemniczym, bytem pierwotnym i wiecznie żywym. Poeci uważali, że człowiek jest jej częścią, a więc i on mógł się odnawiać i prowadzić żywot wieczny. Jest to więc dogmat kultury romantycznej- natura jest istotą podobną do człowieka. Fascynację żywiołem doskonale obrazują Sonety krymskie. Jest to zbiór 18 sonetów wydanych w 1826 roku. Wyrażają one zachwyt orientem, krajobrazem górskim.

  • Trawy ozdobne

    Trawy to grupa roślin jednoliściennych o specyficznej budowie łodygi i kwiatów. Łodygi traw, tzw. źdźbła, dzielą się na węzły (kolanka), w których występuje merystem interkalarny warunkujący przyrost na długość, oraz międzywęźla, które są puste w środku i mają postać rurek. Kwiaty zebrane są w kwiatostany (kłosy, kolby, wiechy) i ze względu na wiatropylność mają silnie zredukowany okwiat (plewki), pręciki o długich wiotkich nitkach, a słupki o pierzastych znamionach. Ziarniaki wielu traw są użyteczne dla człowieka, np.

  • jak przyroda może wpływać na życie człowieka ?odpowiedz,analizując i interpretując wiersz Jana kochanowskiego na lipę i fragment powiesci rymonta chłopi.

    Władysław Reymont i Jan Kochanowski to pisarze, którzy w sposób szczególny upodobali sobie wieś oraz przyrodę. Jednak są to dwa różne ich obrazy. Należy pamiętać, iż okresy, w jakich tworzyli wymienieni pisarze, znacząco się od siebie różniły, chociażby ze względu na estetykę i tematykę utworów. Chłopi to powieść, której głównym tematem jest wieś. Autor chciał przedstawić uogólniony obraz polskiej wsi. Przestrzeń utworu jest ograniczona — skupia się jedynie na obszarze tej konkretnej wsi oraz jej najbliżej okolicy, poza którą akcja powieści przenosi się bardzo rzadko.

  • Globalization

    Humans have interacted over long distances for thousands of years. The overland Silk Road that connected Asia, Africa, and Europe is a good example of the transformative power of translocal exchange that existed in the “Old World”. Philosophy, religion, language, the arts, and other aspects of culture spread and mixed as nations exchanged products and ideas. In the 15th and 16th centuries, Europeans made important discoveries in their exploration of the oceans, including the start of transatlantic travel to the “New World” of the Americas.

  • LALKA

    Powieść “Przedwiośnie” napisana przez Stefana Żeromskiego w 1924 roku, opisuje sytuację w państwie polskim po odzyskaniu niepodległości, o sytuacji politycznej, jak i również o rewolucji i pierwszej wojnie światowej, a nie jak by mogło się wydawać o losach rodziny Baryków. Gdy główny bohater powieści Cezary Baryka miał 14 lat, czyli był w wieku dojrzewania, jego ojciec Seweryn wyjkechał walczyć na wojnę, pozostawiając Cezarego z matka w domu w Baku. Cezary nie miał pojęcia co się dzieje i dlaczego jego ojciec wyjechał.

  • Marzenia i rzeczywistośc. Dokonaj analizy i interpretacji podanych fragmentów „ Przedwiośnia” Stefana Żeromskiego i przedstaw, jaki wpływ na postawę młodego Baryki miała opowieśc ojca. Zwróc uwagę na jej symboliczne znaczenie.

    „ Przedwiośnie” Stefana Żeromskiego powstało w 1924 roku ( dwudziestolecie międzywojenne). Powieśc jest wyrazem rozczarowania pisarza rozwojem sytuacji w Polsce po odzyskaniu niepodległości. Stefan Żeromski chciał przestrzec Polaków przed zagrożeniami, jakie widział wokół, a przed wszystkim przed groźbą komunistycznej rewolucji. Głównymi bohaterami „ Przedwiośnia” Stefana Żeromskiego są: Seweryn Baryka, Jadwiga Barykowa oraz Cezary Grzegorz Baryka. Seweryn Baryka jest to człowiek uparty, niezłomny, goniący za dobrobytem i wygodą. Jest dumny ze swojego przodka Kaliksta i w głębi duszy wciąż odczuwa tęsknotę za Polską.

  • spór borynów

    „Chłopi” Władysława Reymonta to utwór realizujący zasady powieści modernistycznej, w której połączone są elementy kreacji symbolicznej, modernistycznej i naturalistycznej z realizmem powieści o życiu wsi. Przedstawiony fragment dotyczy sporu Boryny z dziećmi: Antkiem, jego żoną Hanką i najstarszą córką – o zapis ziemi, jakiego dokonał Maciej przed swoim ślubem z Jagną. Kłótnia ujawnia najbardziej konwencjonalne elementy naturalistycznego obrazowania. Pokazany zostaje konflikt pokoleń, który w powieści przekłada się na rodzaj walki o byt.

  • Makbet

    Makbet tragedia Williama Shakespeare’a jest utworem historycznym. Akcja tragedii rozgrywa się w średniowiecznej Szkocji. Makbet i Banko są postaciami historycznymi. Źródłem tej najkrótszej bodaj tragedii Szekspira są średniowieczne Kroniki Ralpha Holinsheda. Tytułowym bohaterem książki Williama Szekspira, jest Makbet dowódca wojsk Szkockich, który sumiennie i bardzo dokładnie wypełnia swoje obowiązki. Jest człowiekiem mężnym, odważnym potrafi szybko podejmować decyzje. Cieszy się opinią honorowego żołnierza i nieskazitelnego szlachcica. Droga Makbeta do dokonania zbrodni rozpoczyna się w chwili, gdy poznaje on przepowiednie trzech czarownic, które przepowiadają że zostanie namiestnikiem Kawdoru, a następnie królem natomiast jego przyjaciel Banko w przyszłości ma zostać ojcem królów.

  • Bohaterowie Dżumy

    Bernard Rieux -w „Dżumie" Alberta Camusa kronikarz, narrator, lekarz, z mamą wszystko wydaje mu się łatwiejsze, za darmo leczy biednych (Joseph Grand), towarzyski i otwarty na ludzi, 35 lat, twarz kwadratowa, średni wzrost, mocne ramiona, ciemne oczy, wystająca szczęka, duży nos, czarne krótkie włosy, usta pełne i zawsze zaciśnięte, mocno opalony, zawsze ubrany w ciemne kolory, dynamicznie chodzi, nigdy nie nosi nakryć głowy, roztargniony za kierownicą, wygląda na zorientowanego w sytuacji, mocny psychicznie i odporny, ateista „on, Rieux, myśli, że tu przynajmniej jest na drodze prawdy, skoro walczy przeciw światu takiemu, jaki jest", broni ludzi, lekarz dla idei, tymczasowość zwycięstw „to nie powód, by zaniechać walki", pochodzi z biednej, robotniczej rodziny, więcej w: Cottard -niedoszły samobójca, niewielki, korpulentny, płacze, nie lubi policji, cichy, zamknięty w sobie, nieufny, samotny, przedstawiciel firmy win i likierów, zdarzały mi się tajemnicze wypady, lubi oglądać filmy gangsterskie, ma liberalne poglądy („Wielcy zawsze zjadają małych"), co miesiąc wysyła siostrze 100 franków, w czasie dżumy: uprzejmy, zaczął bywać w restauracjach i kawiarniach, często zaprasza Josepha Granda do restauracji, zaczął ostentacyjnie w publicznych miejscach czytać prawomyślny dziennik; rentier, ma powiązania z przedstawicielami orańskiego półświatka, sędzia Othon jest jego wrogiem nr 1, przed epidemią wezwano go do aresztu śledczego i nakazano być do dyspozycji, przewidywał, że po zakończeniu śledztwa zostanie aresztowany, ciążyła na nim jakaś sprawa z przeszłości, zdaniem Jeana Tarrou dogadzają mu dwie rzeczy dżuma (zna ten stan od dawna) i strach (teraz, gdy wszyscy się boją, jest mu go łatwiej znosić, niż w samotności), zaczął strzelać do ludzi, gdy otwarto bramy.

  • Losy dzieci w latach 1939 - 1945

    Polityka eksterminacji narodu polskiego była skutecznie wcielana w życie przez okupanta niemal od początku zaboru ziem polskich w 1939 r. zarówno w strefie niemieckiej, jak i radzieckiej. Szczególne miejsce w polityce terroru zaborcy zajmowały polskie dzieci i polska młodzież. Celem hitlerowskiej polityki była w dużej mierze zagłada biologiczna narodu. Wiele dzieci zgineło w przypadkowych ostrzałach, jednak wiele padło ofiarą celowych akcji ze strony okupantów.Najbliższego współpracownika Hitlera, Heinricha Himmlera należy w dużej mierze obarczać odpowiedzialnością za niemiecką zbrodniczą politykę w stosunku do polskich dzieci.