Szukaj

Wypracowania

• o domu i bezdomności - ludzie bezdomni

  Moja praca będzie dotyczyła domu i bezdomności w „Ludziach bezdomnych”, jednak wpierw by się należało zastanowić, co to tak właściwie jest dom. Z jednej strony dom można rozumieć w sensie budynku służące jako miejsce zamieszkania. Może być duży, niski, wysoki, pokaźny, olbrzymi, stary, nowy. Drewniany, murowany, z cegły. Ale z drugiej strony jest to najbliższa nam rodzina mieszkająca razem z nami, czyli swojego rodzaju wspólnota. Rodzina, w której żyjemy nazywana jest małym społeczeństwem.

• Los Emigranta ukazana w Ludziach bezdomnych Stefana Żeromskiego. Rozwiń temat analizując podany fragment. Wykorzystaj wiedzę o innych bohaterach utworu, zwróć uwagę na przyczyny emigracji.

  Dzieło Stefana Żeromskiego pt. „Ludzie bezdomni” jest klasyczną powieścią modernistyczną. Opisuje równolegle prowadzone historie życia kilku postaci. Wszystkie te życiorysy łączy problem bezdomności rozumiany różnie w zależności od postawy reprezentowanej przez bohatera. O „bezdomności” świadczy egzystowanie w trudnych warunkach materialnych czy braku godnych człowieka warunków życiowych oraz bieda i brak pracy, ale także w znaczeniu metaforycznym; poprzez wyobcowanie, osamotnienie, niezrozumienie, emigrację z powodów politycznych i społecznych. Jest to spowodowane świadomym wyborem człowieka, który decyduje się na wyrzeczenie własnego szczęścia dla szlachetnego celu, jakim jest wolność, sprawiedliwość czy pomoc bliźnim.

• Naturalizm

  Naturalizm – skrajne wcielenie realizmu, naturaliści epatują brzydotą, patrzą na to co szpetne, nieestetyczne, na złe strony życia. Człowiek to jednostka biologiczna, kierują nią tylko i wyłącznie instynkty). Odwoływanie się do fotograficznej wierności. Jeśli jest coś brzydkie, to są ukazywane tego wszystkie detale. Pisarz naturalista jest obiektywny wobec opisywanej rzeczywistości, nie ocenia jej. (symbolizm, ekspresjonizm, impresjonizm). Filozofia Schopenhauera – człowiekowi stale towarzyszy cierpienie, jest zmuszony przez pęd życiowy do stałej aktywności dla zaspokojenia swoich pragnień i ambicji, nękany jest uczuciem niedosytu i brakiem zaspokojenia, niezadowolenia z siebie i świata, strachu przed przeciwnościami i nieuchronną śmiercią.

• złe znaki na niebie

  hciałabym przybliżyć różnice i podobieństwa w kreacji światów między powieściami fantastycznymi i sf. Być może powinnam zacząć od podania słownikowych definicji pojęć „fantasy” i „s-f”, jednak uważam, że nie ma to sensu, bowiem, jak mawia Andrzej Sapkowski „ile słowników, tyle definicji, a każda kolejna wyklucza to, co zawiera poprzednia”. Najwłaściwsze słowa obrazujące różnice między światami dwóch gatunków zostały wypowiedziane przez Stanisława Lema: „Jeśli bohater leci na latającym dywanie to mamy fantasy, a jeśli na stołku antygrawitacyjnym, to s-f”.

• Wypracowanie na podstawie utworu Williama Szekspira

  Ludziom zawsze wydaje się że mają wybór. Wybieramy zazwyczaj spośród kilku możliwości. Czasami zastanawiamy się, co byśmy zrobili w danej sytuacji. Na podejmowane przez nas decyzje ma wpływ wiele czynników. Wybór jest częstym tematem w literaturze, ponieważ każdy człowiek miał z nim do czynienia, spotyka nas to codziennie. Właśnie z taką sytuacją zmagają się postaci w podanych fragmentach utworu Szekspira i Camusa. Pierwszy fragment mówi o wyborze Makbeta – głównej postaci dramatu szekspirowskiego.

• Balladyna - droga do władzy

  Główną bohaterką dramatu Juliusza Słowackiego jest Balladyna. Zamieszkuje ubogą chatę z matką i siostrą. Utrzymują się z pracy na polu.Pewnego dnia pod ich chatę przyjeżdża król Kirkor. Za sprawą Goplany zakochuję się w obydwóch dziewczynach. Nie potrafi wybrać która jest lepsza. Wdowa proponuje by o świcie wysłać dziewczyny po maliny. Ta która więcej zbierze zostanie żoną króla. Balladyna wiedząc ze nie wygra z Aliną, z zimną krwią zabija ją.Od tej pory na jej czole pojawia się czerwone znamię-jedyna pamiątka po popełnieniu zbrodni.

• matematyka jest glupia

  Matematyka to przedmiot niezwykle glupi. W duzej czesci bezużyteczny, niepotrzebnu. JEDNAK nauczyciele nie potrafia tego pojąć i przez połowę naszego życia ślęczymy nad durnymi nie potrzebnymi liczbami, Czy jak będziemy chcieli zapłacić rachunek bedziemy liczyc delte? NO NIE. wiec ja sie pytam po co zaśmiecać nam umysł czymś takim. Dziękuję Dobranoc.

• Dwie lekcje łaciny. Porównaj sposoby ich przedstawienia we fragmentach "Ferdydurke" Witolda Gombrowicza i "Lekcji łaciny" Zbigniewa Herberta.

  Ile ludzi tyle opinii, tyle gustów, tyle poglądów na różne sprawy. Ma to odzwierciedlenie również w literaturze, gdzie jeden temat jest poruszany przez różnych pisarzy pod zupełnie innym kątem. Przykładem takiej różnorodności postrzegania konkretnych zagadnień są zamieszczone fragmenty z “Ferdydurke” W. Gombrowicza oraz z “Lekcji łaciny” Z. Herberta. Pomimo, iż oba dotyczą tego samego, a mianowicie lekcji łaciny, to sposób jej przedstawienia u każdego z pisarzy jest zupełnie różny, zarówno w zakresie treści, jak i techniki literackiej.

• wypracowanie na temat: „Cierpienie i zło, które jednych odrzucało od Boga, innych przynaglało do wpadnięcia w jego ramiona” (ks. Józef Sadzik) – ludzkie postawy wobec cierp

  Cierpienie jest nieodłączną częścią ludzkiego życia, ponieważ każdy z nas ma uczucia. Może objawiać się ono jako ból fizyczny (choroba), ale i psychiczny (strata bliskiej osoby, brak akceptacji, samotność, nieodwzajemniona miłość). Jednak, mimo że cierpienie dotyka wszystkich ludzi, to nie wszyscy reagują na nie tak samo. Jedni mogą szukać w nim głębszego sensu, co ich przybliża do Boga, inni skupiają się wyłącznie na samym bólu, przez co oddalają się od Stwórcy.

• Dlaczego ludzie cierpią? Jak się zachować wobec ludzkiego cierpienia?

  Cierpienie jest niewątpliwie nieodłącznym elementem ludzkiego istnienia, można by rzec, iż towarzyszy ono człowiekowi od zawsze, a ludzie zawsze zastanawiali się nad sensem, słusznością czy jego powodami . Dlaczego ludzie cierpią? Jak się zachować wobec ludzkiego cierpienia? Na to pytanie będę się starał znaleźć odpowiedź, analizując sytuację bohaterów książki Alberta Camusa pt. „Dżuma” oraz postaci historycznych . Po pierwsze należy zauważyć, że cierpienie jest karą za złe postępowanie ludzi, co słusznie stwierdza podczas swego pierwszego kazania ojciec Panteloux: „Bracia moi, doścignęło was nieszczęście, bracia moi, zasłużyliście na nie (…)”, „Wiecie teraz co to grzech, (…)”.