Szukaj

Wypracowania

  • Czego można dowiedzieć się o sobie z opowiadań Antoniego Czechowa ?

    Antoni Czechow to wybitny rosyjski nowelista tworzący u schyłku epoki pozytywizmu, w której panował realizm krytyczny. W swoich dziełach, krytykował realia życia w carskiej Rosji, aparat ucisku tzw. carat oraz wielką biurokratyczną i administracyjną machinę działającą w tym państwie. Jego opowiadania odnajdują odzwierciedlenie w codziennym życiu. Bardzo często zauważamy w naszym środowisku osoby w zachowaniu, których potrafimy dostrzec cechy ukazane w „Śmierci urzędnika”, czy „Kapralu Priszibiejewie”. W mojej pracy chciałabym rozważyć, jakie przykładowe charaktery zostały ukazane w twórczości Czechowa oraz czy są one pozytywne, negatywne, czy może nie mają dużego wpływu na odbiór danej osoby w towarzystwie.

  • Eucharystia w życiu człowieka

    „Eucharystia jest dla chrześcijanina słońcem. Słońce jest źródłem żywodajnej energii- tam, gdzie nie docierają promienie słońca, w ciemnościach życie nie rozwija się. Jeżeli chrześcijanin nie uczestniczy w Eucharystii, jego życie wiary stopniowo zamiera jak roślina pozbawiona światła…” Eucharystia jest to, według wyszukiwarki wikipedia, uroczysta celebracja Ostatniej Wieczerzy, którą chrześcijanie sprawują wypełniając polecenie Jezusa: „To czyńcie na moją pamiątkę” [Łk 22,19]. Termin ten odnosi się zarówno do Mszy Św (tzw. sprawowanie Eucharystii) jak i do Komuni Św (tzw.

  • Porównanie głównych bohaterów "Ludzi bezdomnych".

    Poniższy fragment powieści „Ludzie bezdomni” Stefana Żeromskiego przedstawia pożegnanie narzeczonych: doktora Tomasza Judyma i Joanny Podborskiej. Akcja przytoczonego fragmentu toczy się w momencie przyjazdu Joasi do Zagłębia. Celem jej podróży była rozmowa z Judymem na temat ich wspólnej przyszłości. Pomimo wielkiej miłości, jaka łączyła tych dwoje ludzi, Judym postanawia opuścić ukochaną i całkowicie oddać się pracy na rzeczy poprawy bytu ludzi biednych. Jest to końcowa scena książki, następnie widoczna jest jedynie rozdarta sosna, która symbolizuje niepewność podjętej przez głównego bohatera decyzji.

  • obraz

    Trwałość pamięci” (hiszp. „La persistencia de la memoria”) jest najsłynniejszym obrazem autorstwa hiszpańskiego surrealisty – Salvadora Dalego. Świat zna go również pod nazwą„Uporczywość pamięci” lub „Cieknące zegary” czy „Miękkie zegary”. Powstał on w 1931 r. jako olej na płótnie o wymiarach 24×33 cm. Początkowo „Trwałość pamięci” była wystawiana w galerii Pierre Colle w Paryżu, a od 1934 r. można ją podziwiać w nowojorskim Museum ofModern Art.Obraz ten stanowi jeden z najbardziej znanych symboli surrealizmu oraz popkultury.

  • Tadeusz Borowski "Proszę państwa do gazu" - portret ofiar i oprawców.

    Za pośrednictwem opowiadań Tadeusza Borowskiego współczesny człowiek może przenieść się do okrutnej rzeczywistości jaka panowała w obozach koncentracyjnych tzw. ?fabrykach śmierci?. Literatura dwudziestolecia między wojennego w szczegółowy sposób przedstawia czytelnikowi tragizm tamtych dni, kiedy istota ludzka w ekstremalnych warunkach zachowuje jak zwierzę. Obozy koncentracyjne wybudowane przez ludzi i dla ludzi, ukazują miejsce gdzie łamane są wszelkie prawa, wolność a nawet wartości moralne. Człowiek drugiemu człowiekowi stworzył okropny świat, w którym relacje międzyludzkie zostają zgładzone.

  • Konferencje Wielkiej Trójki ( Teheran 1943r., Jałta 1945r., Poczdam 1945r. ) i ich konsekwencje dla Polski i świata.

    Konferencje Wielkiej Trójki ( Teheran 1943r., Jałta 1945r., Poczdam 1945r. ) i ich konsekwencje dla Polski i świata. II wojna światowa była niewątpliwie wydarzeniem, które odbiło piętno na całej ludzkości. Znacznie przewyższała ona swoją poprzedniczkę pod względem strat materialnych i zagarniętych istnień ludzkich. Był to największy zbrojny konflikt w latach historii, który trwał od 1 września 1939r. do 2 września 1945r. Należy podkreślić, że przebieg wojny zależał w decydującej mierze od współpracy trzech mocarstw – Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich ( ZSRR ), Stanów Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii.

  • Dżuma dlaczego ludzie cierpią ?

    Powieść Alberta Camusa “Dżuma” daje obraz dwudziestowiecznego miasta ogarniętego epidemią dżumy. Bohaterowie powieści Camusa zajmują różne postawy wobec epidemii dżumy, która stanowi metaforę zła. Odmienne reakcje reprezentują takie postaci, jak: Jean Tarrou, lekarz Bernard Rieux, czy też ojciec Paneloux. Doktor Rieux pracuje jako lekarz miejski. Dodatkowych informacji na temat Rieux dostarcza nam początkowa scena pożegnania z chorą żoną, która na krótko przed wybuchem epidemii wyjeżdża na kurację. Widzimy tu doktora zatroskanego o zdrowie kochanej kobiety, przygnębionego, a jednocześnie nieporadnego w okazaniu tych uczuć.

  • Dlaczego ludzie cierpią? Jak się zachować wobec ludzkiego cierpienia?

    Cierpienie jest niewątpliwie nieodłącznym elementem ludzkiego istnienia, można by rzec, iż towarzyszy ono człowiekowi od zawsze, a ludzie zawsze zastanawiali się nad sensem, słusznością czy jego powodami . Dlaczego ludzie cierpią? Jak się zachować wobec ludzkiego cierpienia? Na to pytanie będę się starał znaleźć odpowiedź, analizując sytuację bohaterów książki Alberta Camusa pt. „Dżuma” oraz postaci historycznych . Po pierwsze należy zauważyć, że cierpienie jest karą za złe postępowanie ludzi, co słusznie stwierdza podczas swego pierwszego kazania ojciec Panteloux: „Bracia moi, doścignęło was nieszczęście, bracia moi, zasłużyliście na nie (…)”, „Wiecie teraz co to grzech, (…)”.

  • Gustawa Herlinga-Grudzińskiego „Inny Świat". Wyjaśnij tytuł na podstawie podanego fragmentu.

    Gustaw Herling-Grudziński był pisarzem polskim, jednym z przedstawicieli pokolenia Kolumbów, czyli ludzi, którzy zaczynali wchodzić w swe dorosłe życie, gdy zaczęła się druga wojna światowa. Swoją książkę pod tytułem “Inny Świat” opublikował już w roku 1951, lecz ze względu na panującą sytuację polityczną w Polsce pojawiła się dopiero w roku 1988. “Inny świat” został napisany na podstawie przeżyć autora z obozu pracy na Syberii, w Jercewie. Ciężko mi sklasyfikować ten utwór.

  • arystokratyczne kobiety

    Portret arystokratek w powieści Bolesława Prusa “Lalka”. Omów temat na podstawie charakterystyki dwóch bohaterek - Eweliny Janockiej oraz Izabeli Łęckiej. Żeby zweryfikować swoje wnioski, odwołaj się do całego utworu. Powieść Bolesława Prusa pt: “Lalka” (1878 - 1879) .Zawiera ona m.in. panoramiczny obraz społeczeństwa polskiego: mieszkańców Warszawy, poszczególnych grup społecznych, a także ugrupowań politycznych. Najdokładniej scharakteryzowana została grupa arystokratów, ponieważ tą warstwę społeczną Prus obarczył odpowiedzialnością za kryzysową sytuację Polski i klęskę głównego bohatera.