Wypracowania
,,Król Edyp'' jako tragedia.
Król Edyp” Sofoklesa jest tragedią antyczną, w której działania bohatera bez względu na jakiekolwiek starania, z góry skazane są na niepowodzenie. Utwór opowiada o losie Edypa, na którym ciążyła klątwa jeszcze przed jego przyjściem na świat, mówiąca o zabójstwie, którego dopuści się na swym ojcu Lajosie i o ślubie z własną matką Jokastą. Przerażeni rodzice postanowili pozbyć się chłopca. Tradił on w ręce bezdzietnego małżeństwa Polybosa i Meropy. Gdy dorósł, czuł się nieszczęsliwy.
Moje wakacje
Moje wakacje były naprawdę wspaniałe. W tym roku miałem okazje z moimi rodzicami zwiedzić Turcję. Podczas naszych wakacji przeżyłem niesamowite rzeczy. Przede wszystkim mogłem uczestniczyć w podróży balonem. Wzbiliśmy się w powietrze i mogliśmy oglądać coraz mniejszą ziemię. Było to dla mnie naprawdę niecodzienne przeżycie. Nie była to jednak jedyna z atrakcji. Byliśmy razem na wycieczce w miejscu, w którym można było pływać razem ze zwierzętami morskimi. Baseny udekorowane były jak zatopione miasto, a w ruinach pływały różne rybki oraz płaszczki.
Petersburg
Czynności wstępne -Biografia autora: Mickiewicz urodził się 24 Grudnia 1798 roku w Zaosiu koło Nowogródka. Pochodził z biednej szlachty. W dzieciństwie opowiadano mu wiele legend i tajemniczych historii o pobliskich lasach a także śpiewano pieśni ludowe. W 1807 roku Mickiewicz zaczął naukę w szkole powszechnej w Nowogródku a po jej ukończeniu studiował nauki humanistyczne na Uniwersytecie Wileńskim. W międzyczasie w 1812 roku, ojciec Adama - Mikołaj Mickiewicz, zmarł. W czasach studenckich, w roku 1817 założył ze znajomymi Towarzystwo Filomatów, o celach patriotyczno-samokształceniowych.
obraz gustawa
Interpretacja jest prosta - zwróć uwagę, że Prometeusz patrzy w dal (zapewne jest dumny ze swojego czynu i nie żałuje go), nie widać oznak bólu (z godnością przyjmuje swoją karę, nie ucieka, nie macha łapami, nie krzyczy) Stworzył człowieka jako wolne istoty, a sam jest uwięziony. Autor wyraźnie nie potępia postawy Prometeusza, a co więcej przedstawia go jako postać godną naśladowania (na obrazie jest na pierwszym planie i w ogóle jakoś ładnie wygląda :)) Jeśli chodzi o drugą część - kara nie jest współmierna do czynu.
Wypracowanie o Dziadach
Dnia 2 listopada, wieczorem, w Kaplicy miałam zaszczyt wziąć udział w „Dziadach”. Polegało to na tym, że w raz z innymi uczestnikami wywoływaliśmy różne duchy. Na początku nie wiedziałam czy iść, czy też nie, ponieważ wydawało mi się to śmieszne. Nie wierzyłam w to, że jakikolwiek duch pokaże nam się, z racjonalnego punktu widzenia jest to niemożliwe. Jednak zdecydowałam się, że pójdę gdyż stwierdziłam, że może to być ciekawe przeżycie i taka okazja może się więcej nie powtórzyć.
XX lecie
abstrakcjonizm - Podstawową cechą charakterystyczną abstrakcjonizmu jest odrzucenie wszystkiego, co ma bezpośredni związek z tym, co rzeczywiste, empiryczne. Sztuka abstrakcyjna jest najczęściej bezprzedmiotowa i bezpostaciowa, a malarze odchodzą od naśladowania natury Kubizm – inspiratorami są wielcy malarze francuscy (Picasso, Cezanne) , artysta nie powinien zadawalać się odtworzeniem powierzchni zjawisk, a ma dążyć do otrzymania i struktury; panuje chaos Futuryzm – Sztuka futurystyczna zakładała pełną wolność, oryginalność, wyzwolenie się z tradycji, bunt przeciw temu, co stare.
Rodzina
Członkami mojej rodziny są: mama, tata, brat i ja. A najważniejszy jest pies, którego dostałam w urodzinowym prezencie od brata. Mieszkamy w dwupokojowym mieszkaniu, w bloku. Mama Małgosia to księgowa uwielbiająca porządek. Lubi pracować i sprzątać. Bardzo dobrze gotuje. Jest świetną gospodynią domową. Ponadto ładnie rysuje. Tata Andrzej pracuje jako żołnierz zawodowy. Zawsze mogę liczyć na niego, ponieważ jest wszechstronnie wykształcony. Brat Robert to 25-letni handlowiec samochodowy. W minione wakacje został magistrem.
W jaki sposób artyści ukazują w swoich dziełach Boga?
Wstęp Bóg jest jeden i że jest Stwórcą świata i człowieka. Jego potęga wykracza poza nasze możliwości poznawcze, percepcyjne, wyrażeniowe. Jest dla człowieka niepojęty i transcendentny. Dlatego jest częstą inspiracją, wręcz wyzwaniem intelektualnym dla twórców dzieł artystycznych. Człowiek jest uwieńczeniem stworzenia, obrazem Boga, ukazującym umysł Twórcy. Teza: Artyści w swoich dziełach ukazują Boga zgodnie z własną wizją i wyobrażeniem. Wacław Oszajca „O stworzeniu człowieka” a) Autor jest zakonnikiem, kaznodzieją, poetą i teologiem, który studiował na KUL-u w Lublinie, co niewątpliwie wpłynęło na jego wizję Boga i stworzenia b) Bóg jako stworzyciel, architekt świata c) Bóg jest zdziwiony respektem natury (wody, ziemi) wobec jego mocy kreacji d) Ukazany w utworze Bóg jest tu kochający, łagodny, delikatny, obejmujący swoją miłością cały świat i stworzenie e) O Jego wszechmocy i wielkości świadczy możliwość panowania nad swoim stworzeniem, uspokojenia jego strachu, obawy przed potęgą Stwórcy: „delikatna pieszczotą oswajał ziemię” f) Połączenie żywiołów wody i ziemi doprowadziło do pojednania Stwórcy i natury - „Pocałunek został odwzajemniony” – i tak powstał człowiek, autor sugeruje zatem, że wzajemna akceptacja może mieć moc stwórczą (co możemy odnieść również do prokreacji) g) Stworzenie człowieka to „Pocałunek Boga”, wyraz jego nieskończonej i ogromnej miłości
Jak będzie wyglądać świat za kilkanaście lat?
Zamykam oczy i próbuję wyobrazić sobie nasz świat za kilkanaście lat. Najpierw życie codzienne. Oprócz ludzi, po ulicach przechadzać się będą wyglądające jak żywe istoty roboty. Człowiek samotny, bez przyjaciół, będzie mógł sprawić sobie przyjaciela lub kilku w specjalnym sklepie. Taki mechaniczny towarzysz porozmawia, opowie dowcip, a również posprząta dom i ugotuje obiad. Dla osób, które lubią zwierzęta, ale nie związane z nimi obowiązki, doskonałym rozwiązaniem będzie mechaniczne zwierzątko. Kotek-robot będzie puszysty i milutki w dotyku, ale nie będzie trzeba sprzątać po nim kuwety.
Analiza prognostyczna – na podstawie książki prof. Mirosława Sułka „Metody i techniki badań stosunków międzynarodowych”
Analiza prognostyczna, jako jedna z metod badań, opiera się jak na prognozowaniu. Wykorzystuje wiele innych rodzajów analiz i metod, można ją zatem określić mianem analizy o swoiście „hybrydowym” charakterze. Prognozowanie – przewidywanie przyszłości, w kontekście omawianego tematu należałoby powiedzieć „naukowe przewidywanie przyszłości”. Prognozowanie na gruncie nauki o stosunkach międzynarodowych: całokształt wieloetapowych badawczych, metodycznych i proceduralnych czynności nakierowanych na uzyskanie jak najbardziej uzasadnionej naukowo informacji o rozwoju przyszłych procesów i zjawisk. Wynikiem tego procesu jest prognoza.