Wypracowania
Narracja i główni bohaterzy "Zdążyć przed Panem Bogiem"
W utworze jest dwóch narratorów. Pierwszy z nich to Marek Edelman – świadek i uczestnik powstania w getcie warszawskim, a po wojnie znany kardiochirurg. Drugim narratorem jest autorka, która swoją rolę ograniczyła do zadawania pytań. Zmierzała do uściślania faktów, rezygnując przy tym z odautorskiego komentarza. Jedynym jej „dopowiedzeniem” jest zapis reakcji Marka Edelamana na niektóre pytania. Utwór jest dwupłaszczyznowy, ma dwie rzeczywistości. Z jednej strony opowiada historię powstania w getcie warszawskim, a z drugiej powojenne losy Marka Edelmana.
Jak rozumiesz hasło "Polska Winkelriedem narodów"?
Hasło winkelriedyzmu głosi Kordian na szczycie Mont Blanc. Słowacki zamieszcza ją jako własną, specyficzną, odmienną nieco od mickiewiczowskiej, koncepcję mesjanizmu narodowego. Myśl ta odwołuje się do średniowiecznej historii Winkelrieda- rycerza szwajcarskiego, który w trakcie bitwy w trakcie bitwy wbił sobie w pierś tyle wrogich włóczni, że przez wytworzoną lukę mogli przedrzeć się jego towarzysze. W ten sposób, poświęcając swoje życie, Winkelried umożliwił Szwajcarom zwycięstwo pod Sempach. Nazywając Polskę Winkelriedem, słowacki stawia znak równości pomiędzy czynem rycerza a powstaniem listopadowym.
Porównaj odę Horacego „Wybudowałem pomnik” z wierszem Juliana Tuwima „Do losu”. Co mówią w nich poeci o sobie i swojej twórczości? Zwróć uwagę na szczególny związek miedzy tymi tekstami.
Częstym obiektem zainteresowania poetów była sława, sukces, talent. Postrzegali siebie jako wielkich artystów, którzy dzięki swoim dziełom wybijali się ponad przeciętnych ludzi. Część poetów cieszyło się sławą, którą zostali obdarzeni, inni natomiast twierdzili, że sława i pieniądze nie przynosi szczęścia. Kiedy zestawimy ze sobą odę Horacego „Wybudowałem pomnik” oraz wiersz Juliana Tuwima „Do losu” będziemy w stanie wyróżnić dwa odmienne poglądy na ten temat. Utwór Horacego „Wybudowałem Pomnik” jest przykładem liryki bezpośredniej.
Raport Stroopa – historia likwidacji getta warszawskiego
Jeden z najstraszliwszych dowodów zbrodni faszystowskich – raport Brigadeführera SS Jürgena Stroopa z likwidacji getta warszawskiego – ukazuje kilkadziesiąt fotografii i szczegółowy, zimny opis stosowanych metod likwidacji oraz liczby „zlikwidowanych” Żydów. Dokument, przygotowany dla Himmlera w dowód wzorowej pracy i zaangażowania Jürgena Stroopa w likwidację getta, za co z resztą autor został awansowany i odznaczony przez samego Hitlera, znajduje się w zbiorach archiwum IPN i stanowi jeden z najcenniejszych dowodów zbrodni hitlerowskich.
Portret matki w "Przedwiośniu" Stefana Żeromskiego
Utwór Stefana Żeromskiego pt. „Przedwiośnie” ukazuje portret matki głównego bohatera. Nie była ona zbytnio szanowana przez syna. Dopiero Cezary odczuł jej brak po śmierci matki. Podany fragment „Przedwiośnia” jest przedstawiony właśnie w sytuacji, gdy Cezary Baryka odczuł brak jej miłości. Autor tekstu opisuje Jadwigę Barykę jako osobę silna psychicznie, lecz fizycznie była słaba. Zawsze dążyła do celu i nie poddawała się. Była również bardzo przewidywalna i „nieomylnie widziała wszystko”. Można powiedzieć, że nic nie było w stanie jej zaskoczyć.
Postać matki we fragmentach „Granicy” Zofii Nałkowskiej oraz „Przedwiośnia” Stefana Żeromskiego
Postać matki jest tematem często spotykanym w literaturze, motywem opracowanym przez pryzmat wielu epok i wydarzeń historycznych. Na przestrzeni wieków kreacja matki była uzależniona zarówno od aktualnej pozycji społecznej kobiety, jak i od indywidualnych cech charakteru oraz wydarzeń jakie miały wpływ na jego kształtowanie. W swojej pracy mam za zadanie porównać kreacje dwóch matek i określić ich relacje z dziećmi. Na wstępie chciałam zauważyć, że obie panie nie są głównymi bohaterkami utworów, jednakże mają istotny wpływ na przebieg wydarzeń i ukształtowanie charakterów postaci wiodących.
Przedwiośnie i Granica - porównaj kreacje matek
Matka nie była w stanie utrzymać syna w domu, nakazać mu zmiany wyuzdanych obyczajów, dopilnować go i wyśledzić miejsca jego kryjówek. Bez przerwy niemal czekała na jego powrót. Gdy chwytał czapkę i pędem wylatywał z domu, coś podsuwało się do jej gardzieli i zapierało oddech. Nie miała już siły prosić urwisa, żeby nie chodził. […] To obce miasto stało się dla niej jeszcze bardziej obce, cudze, niepojęte, groźne, złowieszcze. Po wyjeździe męża wszystkiego się tutaj bała.
Kreacje matek w "Przedwiośniu" i "Granicy".
Analizując fragmenty Przedwiośnia i Granicy, porównaj kreacje matek. Określ wzajemne relacje między matką i dzieckiem, wykorzystując także znajomość utworów. Matką jest każda kobieta która poczęła dziecko, jest rodzicem. Jej rola w zaistnieniu życia jest aktywną a nie bierną tylko. Z macierzyństwem wiąże się też wychowywanie własnego (lub cudzego) potomstwa. W powieściach „ Przedwiośnie” i „Granica” obie matki zawarły małżeństwa z dobrze usytuowanymi mężczyznami a więc wiodły dostatnie życie. Niestety później musiały radzi sobie bez mężów, i przystosować się do nowej życiowej sytuacji.
Analizując fragmenty Przedwiośnia i Granicy , porównaj kreacje matek
Dwie przeciwstawne kreacje matki w swych utworach zawarli Stefan Żeromski i Zofia Nałkowska. Matka Cezarego ? oddana, kochająca, z pasją poświęcająca się dla syna, matka Elżbiety ? odległa, obca, nieznana. Na kreację tak różnych portretów musiała mieć wpływ biografia obojga twórców: Żeromski bardzo wcześnie stracił matkę i tęsknił za nią długo, Nałkowska natomiast miała bardzo dobry kontakt tylko z ojcem. . A oto charakterystyka dwóch, ale jakże odmiennych matek. Bohaterka ?
"Odyseja" jako metafora ludzkiego losu
Każdy z nas jest Odysem, co wraca do swej Itaki Tak przeczytać możemy w wierszu polskiego poety Leopolda Staffa, pt. „Odys”. Czy autor ma rację, porównując doczesne społeczeństwo (a raczej jego jednostki) do mitologicznego dowódcy wojsk spod Troi? Z pozoru wydaje nam się, że nie. Jaki związek może mieć zwykły obywatel z głównym bohaterem eposu Homera? Szary człowiek nie wraca przecież przez dziesięć lat do swej ojczyzny, natrafiając na coraz nowsze przygody – raz zakończone powodzeniem, raz porażką.