Szukaj

Wypracowania

• Analizując fragmenty Przedwiośnia i Granicy, porównaj kreacje matek. Określ wzajemne relacje między matką i dzieckiem, wykorzystując także znajomość utworów.

  Ani w „Przedwiośniu”, ani w „Granicy” matki nie są postaciami głównymi. Ich kreacje służą przede wszystkim charakteryzowaniu dorosłych już dzieci, objaśnianiu ich decyzji i relacji z ludźmi. Powyższe fragmenty pokazują bardzo różne, wręcz kontrastowe portrety matek. W obydwu fragmentach narracja poprowadzona jest z punktu widzenia bohaterek (z wykorzystaniem mowy pozornie zależnej), z tą różnicą, że w pierwszym fragmencie mamy perspektywę matki myślącej o jedynym dziecku, w drugim natomiast – dorosłej jedynaczki wspominającej spotkanie z matką.

• Opisz kogos kogo podziwiasz

  Sos Sosowski is polish independent game developer. His real name is Michal Kaminski and I met him face-to-face first time during event called Poznan Game Arena two years ago. He is in his late twenties and he is quite handsome. He is of medium height with pale skin and short, curly, blond hair. He has a casual style and always wears hilarious t-shirts, blue jeans and red trainers. Sos is very outgoing person.

• opis Kurtza

  Kurtz to główna postać opowiadania " Jądro ciemności " , o którym wypowiada się Marlow. Jest on pracownikiem stacji handlowej w spółce aukcyjnej do handlu z Górnym Konga. Z jego stacji pochodziła największa liczba kości słoniowej. Traktowany jako przywódca murzynów cieszył się szacunkiem i poważaniem.

• Porównaj postawy życiowe Izabeli Łęckiej i Joanny Podborskiej ukazane w podanych fragmentach „Lalki” B. Prusa i „Ludzi bezdomnych” S. Żeromskiego. Odwołując się do znajomości utworów, zwróc uwagę na okoliczności, które miały wpływ

  Powiesc „Lalka” Bolesława Prusa ukazała się w pozytywizmie, natomiast „Ludzie bezdomni” Stefana Żeromskiego pochodzą z Młodej Polski. Postawa życiowa jest to stosunek świata do danej hierarchii wartości, jednakże w zależności od doświadczeń życiowych, postawy mogą mieć odmienną hierarchię – niektóre wartości są ważniejsze od pozostałych. Główną bohaterką „Lalki” Bolesława Prusa jest Izabela Łęcka. Łęcka uważa siebie za osobę mądrą, piękną, wykształconą. Wywodzi się z arystokracji. Jest ona osobą próżną, bezmyślną i bardzo naiwną.

• Kontrast między marzeniem, a rzeczywistością w "Przedwiośniu"

  Snute marzenia bardzo często ciężko jest skonfrontować z rozczarowującą rzeczywistością. Kontrast pomiędzy pięknym pragnieniem, a prawdziwym obrazem świata ukazał Stefan Żeromski w powieści „Przedwiośnie”, co z łatwością można zauważyć podczas analizy podanych fragmentów. Zostały one zestawione na podstawie dwóch przeciwstawnych obrazów Polski. Jeden obraz ukazany we fragmencie 1., przypominający najskrytsze marzenia, należy do ojca, Seweryna Baryki, rdzennego Polaka mieszkającego i pracującego w Rosji. Opowiada on o nim synowi, Cezaremu, podczas podróży do własnego rodzimego kraju.

• motyw wędrówki

  Wędrówka od zawsze stanowiła nieodzowną część życia człowieka. Czy to cielesna, czy to duchowa, była i jest wyrazem poszukiwań. Wędrowanie nie łączyło się tylko i wyłącznie z celem, wędrówka uczyła, poszerzała ludzką świadomość, kształciła charakter człowieka. Mogła być wywołana nienasyceniem, chęcią poszukiwania czegoś lepszego, doskonalszego, mogła być też ucieczką lub jakąś misją – zwykle była związana z opuszczeniem dotychczas zajmowanego miejsca, z porzuceniem dotychczasowych dóbr, czy też, w przypadku wędrówki duchowej, zmiany dawnych przyzwyczajeń, dawnego sposobu myślenia i postrzegania rzeczywistości.

• W wypracowaniu wykorzystaj znajomość innych opowiadań pisarza.

  Opowiadania Tadeusza Borowskiego odsłaniają całą prawdę o lagrach – niemieckich obozach koncentracyjnych. Autor, na podstawie własnych obozowych doświadczeń i obserwacji, opisuje codzienne, niewolnicze, pozbawione jakichkolwiek udogodnień, życie więźniów. Narratora w opowiadaniach Borowskiego można zatem utożsamiać z samym ich twórcą. Pomimo jednak, że zdawane relacje są precyzyjne i szczegółowe, nie wszystkim postaciom łatwo jest jednoznacznie przypisać miano kata lub ofiary. W przedstawionym fragmencie opowiadania „Proszę państwa do gazu” ma miejsce jedno z typowych wydarzeń w obozie koncentracyjnym – przybycie kolejnego masowego transportu ludzi, z których silniejsza fizycznie część trafi do lagru, pozostali natomiast skazani zostaną na śmierć w komorze gazowej.

• FRASZKI JANA KOCHANOWSKIEGO JAKO ZAPIS ŻYCIA I REFLEKSJI O NIM - ROZWIŃ MYŚL, ODNOSZĄC SIĘ DO ZNANYCH CI TEKSTÓW AUTORA

  raszki Jan Kochanowski pisał niemal przez całe życie. Stworzył je właściwie w Polskiej poezji, wykorzystując twórczo wzory antyczne. Fraszek napisał ponad trzysta, rozszerzając ramy gatunkui wzbogacając o najrozmaitszą tematykę.Wszystkie fraszki łączy fakt obecności w nich podmiotu lirycznego, którym nie jest Jan Kochanowski, ale wrażliwy artysta i człowiek o specyficznym mądrym spojrzeniu na świat, które oświetla różne aspekty egzystencji ludzkiej. Ten podmiot liryczny jest z jednej strony zwykłym człowiekiem, a więc najważniejszy dla niego problem to życie i śmierć, znalezienie sposobu na życie i oswojenie śmierci.

• inteligencja i chlłopi

  ‘Wesele’ Stanisława Wyspiańskiego to dramat, do którego powstania przyczyniła się obecność samego autora na weselu jego przyjaciela. Utwór z niemal fotograficzną dokładnością przedstawia scenę autentycznych wydarzeń - ślub przedstawiciela inteligencji – Lucjana Rydla z chłopką Jadwigą Mikołajczykówną. Wyspiański wprowadza jednak do swojego dzieła postacie fikcyjne, które dopełniają nam charakterystykę poszczególnych bohaterów. Zjawy te są projekcją poglądów, myśli, a także obaw osób, którym się ukazują. Pokazują również, że każdej ze stron zależy na odzyskaniu niepodległości.

• Różne aspekty miłości ukazane przez Bolesława Prusa w "Lalce"

  Różne aspekty miłości ukazane przez Bolesława Prusa w “Lalce” “Lalka” Bolesława Prusa jest powieścią wielowątkową, bogato rozbudowana akcja rozwija się na wielu płaszczyznach, dotyka problemów bliskich pokoleniowi pozytywistycznego społeczeństwa, bo mu współczesnych, to jeden z pierwszych owoców kryzysu antypozytywistycznego. Krytycy epoki Bolesława Prusa zarzucali jej zbytnią fragmentaryczność fabuły i zmiennosć toku akcji. Powoli, w ciągu wielu dziesięcioleci, doceniono walory i ukryte znaczenie przesłania autora-dzisiaj jest uznawana za najdoskonalszą powieść XIX w.