Szukaj

Wypracowania

  • Kordian i Konrad - dwaj bohaterowie romantyczni - różni czy podobni

    Na przełomie wieków pisarze zajmowali się różnorodnymi postaciami. Opisywali prosty żywot zwyczajnych, szarych ludzi oraz życie elity społecznej. Pisali o uczuciach łączących ludzi, o wzniosłych celach i wspaniałych przeżyciach. Bez wątpienia jednak największe indywidualności stworzyli twórcy romantyczni. Te niezwykle bogate wewnętrznie osobowości podziwiać możemy między innymi w dziełach Juliusza Słowackiego i Adama Mickiewicza. Ten pierwszy w swoim dramacie pt. „Kordian” opisuje zagmatwane losy tytułowego bohatera - szlachcica, człowieka niesłychanie wrażliwego i wiecznie poszukującego.

  • Czy we współczesnym świecie istnieje miejsce dla dworskiego ideału miłości?

    Podejmując się próby odpowiedzi na tak postawione pytanie należy stwierdzić, iż miłość ciągle istnieje. Oznacza to, że ludzie się kochają, często pokonując przeróżne trudności. Na pewno w XXI wieku spotykamy się z zupełnie innymi realiami i to, co opisał autor „Dziejów Tristana i Izoldy” nie da się przenieść w dzisiejszą rzeczywistość. Literatura współczesna (znane opowiadania „Ogrody miłości”), a także film przytaczają ogromną ilość bardziej lub mniej prawdziwych historii, które śmiało można porównać do tego średniowiecznego romansu.

  • Motyw nieszczęśliwej miłości w Harrym Potterze.

    Najlepszym przykładem nieszczęśliwej miłości zawartym w powieści J.K Rowling jest uczucie które żywił od najmłodszych lat Severus Snape do Lily Evans. Był on chłopcem pochodzącym z niezbyt udanego małżeństwa - jego rodzice ciągle się kłócili, więc ten często spędzał wolny czas poza domem. W takiej własnie sytuacji poznał Lily. Odkrył że ona również posiada zdolności magiczne, tak jak i on co znacznie ich do siebie zbliżyło. Wszystko niestety się zmieniło gdy oboje dostali list do Hogwartu - największej szkoły Magii i Czarodziejstwa.

  • Kazimierz Wielkim kumem

    SCENARIUSZ Kazimierz Wielki kumem (przeróbka fragmentu Klechd domowych przez Karolinę Burzyńską) Liczba osób: ok.15 osób Czas trwania ok.20 min. Osoby: SIEDMIORO DZIECI- Kasia, Basia, Ania, Wojtek, Patryk, Kamil, Maciek- ubrane jak zwyczajne dzieci, w rękach jakieś zabawki CHŁOP/WIEŚNIAK- ubrany w ubogą sukmanę KRÓL KAZIMIERZ- na początku ubrany w sukno jako biedak, później ubrany dostojne stroje, piękne płótna DWORZANIE KRÓLA KAZIMIERZA- ubrani w piękne sukna NA KONCU LALKA JAKO ÓSME DZIECKO CHŁOPA SCENA 1 (Przedstawia chłopa w chacie, który zajmuje się dziećmi, deszcz na dworze, chłodno i ponuro.

  • "Przedwiośnie" - Dojrzewanie Cezarego do Polskości.

    Cezary Baryka mieszka wraz z rodzicami Sewerynem i Jadwigą w Baku. Jego dzieciństwo upływa spokojnie i dostatnio. Normalne życie przerywa im wojna, na którą wyrusza Seweryn. Dorastający Cezary zostaje sam z matką. W Baku rozpoczyna się rewolucja bolszewicka. W mieście panuje chaos i niepokój. Bolszewicy zaprowadzają krwawe porządki: eksmitują z mieszkań, grabią majątki, mordują, głosząc przy tym konieczność zrównania wszystkich grup społecznych. Cezary jest zafascynowany rewolucją. Uczestniczy w zgromadzeniach rewolucjonistów, a przerażonej matce tłumaczy, że jest to dziejowa konieczność.

  • Ludzie bezdomni

    W ,,Ludziach bezdomnych”, autor przedstawił panoramę społeczeństwa pełnego kontrastów i konfliktów, a także przekrój społeczny obejmujący najważniejsze grupy. Pokazał, z jednej strony świat ludzi bogatych - inteligencję warszawską, a z drugiej – ludzi biednych, bezdomnych, pozbawionych godnych warunków do życia. Pokazał też ludzi, którzy tylko z nazwy byli bezdomni. Wiązało się to tylko z ich wewnętrznym rozdarciem, brakiem przynależności do swego środowiska i zgody „na zastany świat”. Moim zdaniem najwięcej uwagi, autor powieści poświęcił jednak sferze najbiedniejszej z której wywodził się główny bohater doktor Tomasz Judym.

  • Ludzie bezdomni

    W ,,Ludziach bezdomnych”, autor przedstawił panoramę społeczeństwa pełnego kontrastów i konfliktów, a także przekrój społeczny obejmujący najważniejsze grupy. Pokazał, z jednej strony świat ludzi bogatych - inteligencję warszawską, a z drugiej – ludzi biednych, bezdomnych, pozbawionych godnych warunków do życia. Pokazał też ludzi, którzy tylko z nazwy byli bezdomni. Wiązało się to tylko z ich wewnętrznym rozdarciem, brakiem przynależności do swego środowiska i zgody „na zastany świat”. Moim zdaniem najwięcej uwagi, autor powieści poświęcił jednak sferze najbiedniejszej z której wywodził się główny bohater doktor Tomasz Judym.

  • Idiomy z angielskiego

    Change a fly in to an elephant – robić z igły widły Little by little – stopniowo High and low – wszędzie Inside out – znać na wylot Get the message – załapać, zrozumiec coś Not be sb’s cup of tea – nie być w czyims guście Red-letter day – szczególny dzień See pink elephants – widzieć białe myszki (po alkoholu) Be in the air – nierealne, niepewne Blind date – randka w ciemno Safe and sound – cały I zdrowy Learn sth by heart – nauczyć się na pamięć Go for a song – sprzedać bardzo tanio Get up on the wrong side of the bed – wstac lewą nogą A cold fish – ktoś niewyraźny Chicken out – stchórzyć On cloud nine – w siódmym niebie For all the tea in China – za żadne skarby świata Come what may – niech się dzieje co chce To take the floor – zabrać głos To fly off the handle – wyjść z siebie, wściec się A big noise – wielka szycha Take a hike!

  • Białka złożone

    chromoproteiny – złożone z białek prostych i grupy prostetycznej – barwnika. Należą tu hemoproteidy (hemoglobina, mioglobina, cytochromy, katalaza, peroksydaza) zawierające układ hemowy oraz flawoproteiny. fosfoproteiny – zawierają około 1% fosforu w postaci reszt kwasu fosforowego. Do tych białek należą: kazeina mleka, witelina żółtka jaj, ichtulina ikry ryb. nukleoproteiny – składają się z białek zasadowych i kwasów nukleinowych. Rybonukleoproteimy są zlokalizowane przede wszystkim w cytoplazmie: w rybosomach, mikrosomach i mitochondriach, w niewielkich ilościach także w jądrach komórkowych, a poza jądrem tylko w mitochondriach.

  • Biografia Władysława Reymonta

    Władysław Reymont 7 V 1867 - 5 XII 1925 Z metryki chrztu przyszłego autora Chłopów wynika, że nazywał się Stanisław Władysław Rejment. W czasie debiutu - około 1888 roku zmienił nazwisko, bowiem od 1889 roku podpisywał listy jako Władysław Stanisław Reymont; co miało w zaborze rosyjskim asekurować od kłopotów z powodu wydania w Galicji utworu, który nie mógł się ukazać pod cenzurą carską. Kazimierz Wyka, entuzjasta jego twórczości, sądzi, że korekta mogła mieć na celu także zatarcie skojarzeń ze słowem rejmentować, w gwarach polskich znaczącym tyle, co przeklinać.